“ท่านใต้เท้า เรื่องใหญ่ไม่ดีแล้วขอรับ!”
“ราชันย์แห่งความตายตรวจสอบการปกครองทั่วทั้งภูมิภาคซุยหยาง มีรับสั่งด่วนเรียกตัวท่านใต้เท้าไปยังเมืองซุยหยาง!”
อำเภอว่านอัน ที่ว่าการอำเภอ
นายเวรผู้หนึ่งก้าวฉับรุดเข้ามา เสียงดังกระหึ่ม
หูเต๋อไห่ นายอำเภอว่านอัน เพิ่งจิบน้ำชาไปเพียงอึกเดียว ก็พ่นกระฉูดออกมา
“อันใดนะ?”
สีหน้าแปรเปลี่ยนน่าตกใจ สีหน้าแสนอัปลักษณ์
พอคิดถึงเรื่องที่ตนทำ เหงื่อเย็นเยียบผุดซึมเต็มหน้าผาก
“ข้าน้อยล้มป่วยหนัก ขอถวายฎีกาไม่เข้ารับการตรวจสอบครั้งนี้ ไหว้วานให้ช่วยบิดพลิ้วแทนหน่อยเถิด!”
หูเต๋อไห่เร่งรุดกล่าว
เรื่องที่เขาทำโจษขานลือกระฉ่อน ไม่อาจทานทนการไต่สวนได้เลย หากถูกสืบจนพบ ราชันย์แห่งความตายได้รู้เห็นเป็นแน่ คงมีอันต้องตายอย่างมิต้องสงสัย
“ท่านใต้เท้า มิได้แล้วขอรับ ราชันย์แห่งความตายมีบัญชาว่า ผู้ใดไม่มา ถือว่ามีใจยึกยัก ปลดจากตำแหน่ง ตรวจสอบลงทัณฑ์ และมิได้นำกลับมาใช้งานอีกเลย!”
“หากไม่ไปครานี้ ก็เหมือนกับสารภาพโดยมิได้ทักท้วง!”
พอสิ้นคำ หูเต๋อไห่ก็อึ้งตะลึง
แม้เป็นยามกลางวันแสก แสงอาทิตย์สาดส่องให้ความอบอุ่นทั่วร่าง หูเต๋อไห่กลับมีเหงื่อเย็นชุ่ม ตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง
“ราษฎรล่ะ?”
“ให้พวกเขาหุบปากให้สนิท ห้ามเดินทางไปเมืองซุยหยาง!”
หูเต๋อไห่ตั้งสติได้ เร่งรุดกล่าว
นายเวรมีสีหน้าแปรเปลี่ยนน่าเกลียดยิ่งขึ้น “ท่านใต้เท้า ไม่ทันแล้วขอรับ!”
“ราชันย์แห่งความตายสังหารนายอำเภอ หัวหน้ามือปราบ และอาจารย์ที่ปรึกษา ของอำเภอชิงสุ่ยทั้งสามคน ราษฎรทราบข่าว ต่างฮึกโหมเดือดพล่าน บัดนี้ชาวบ้านไม่น้อยพากันไปยังเมืองซุยหยางเองเป็นที่เรียบร้อย ห้ามปรามอย่างไรก็มิหยุดยั้งแล้วขอรับ!”
หวึ่ง! (ครื้นเครง)
หูเต๋อไห่ทรุดตัวนั่งแปะลงบนเก้าอี้ วิญญาณหลุดลอย
“จบสิ้น!”
“ครั้งนี้จบสิ้นแน่แท้!”
หากเขาไม่ไป ก็เท่ากับสารภาพโดยมิได้ทักท้วง ราชันย์แห่งความตายคงให้คนไปสืบสวนแน่นอน หากเขาไป ราษฎรก็อาจแฉภูมิหลังเก่าแก่ของเขา
บัดนี้ ไม่ว่าจะรุกหรือถอยก็จนตรอก!
“หลี่เหวินเจิ้ง บรรพบุรุษเจ้าสิบแปดชั่วโคตร!”