"อ๋องจีเฉี่ยและอ๋องเทียนเหอสมคบกับทหารม้าเยี่ยน เข้าจู่โจมกำลังของข้า ท่านอัครมหาเสนาบดีเกาโกรธยิ่งนัก จึงออกคำสั่งเป็นการเฉพาะ!"
"แปดเผ่าเหอซี ผู้ใดครอบครองหน้าไม้เยี่ยน จงสังหารล้างเผ่า ผู้ใดซุกซ่อนหลัวเฉิง จงทำลายล้างตระกูล!"
"ผู้ใดบังอาจให้ที่พักพิงแก่อ๋องจีเฉี่ยและอ๋องเทียนเหอ ผู้นั้นถือว่าขัดขืนท่านอัครมหาเสนาบดีเกา ไม่ว่าเผ่าใดก็ตาม ไม่ว่าผู้เฒ่าหรือเด็กอ่อน สตรีหรือเด็ก ห้ามละเว้นแม้แต่คนเดียว! ต่อให้เป็นรังมดภายในเผ่า ก็จักต้องเทน้ำเดือดลวกราบ ไส้เดือนก็ต้องฟันเป็นสองท่อน อย่าว่าแต่แกะหรือสุนัข ก็จักสังหารไม่เว้น!"
ครืนคราน!
กองทหารม้าแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนบุกทะยาน มุ่งสู่สารทิศทั้งแปด
ตามมาด้วยคำสั่งทางการทหารของเกาหยาง ทั่วทั้งดินแดนแม่น้ำก็สั่นคลอนครั้งใหญ่
เมื่อเหล่าเผ่าซงหนูได้ยินข่าว ต่างก็ตะลึงงันไปสิ้น
"อันใดนะ? อ๋องจีเฉี่ยและอ๋องเทียนเหอร่วมกับทหารม้าเยี่ยน บุกโจมตีกองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนหรือ?"
"ฟ้าถล่มแล้ว!"
"ราชันย์แห่งความตายกริ้วโกรธ ดินแดนแม่น้ำทั้งหมดจักต้องอาบไปด้วยเลือดอีกคำรบ!"
"ส่งคำสั่งต่อลงไป ผู้ใดพบเบาะแสของอ๋องจีเฉี่ยและอ๋องเทียนเหอ ให้รีบรายงานขึ้นมาโดยเร็ว อย่าได้เข้าไปพัวพันแม้แต่น้อย มิฉะนั้นทุกสิ่งจะสูญสิ้น!"
"เทพฉางเซิงเทียน พระเจ้าช่วย เผ่าใดที่ซุกซ่อนอ๋องจีจวีและอ๋องเทียนเหอ แม้แต่รังมดยังต้องเอาน้ำเดือดราด ไส้เดือนยังถูกฟันเป็นสองท่อน ช่างน่าสะพรึงเกินไปแล้ว"
ข่าวสารแพร่สะพัด ก่อคลื่นแห่งความตะลึงงันไม่เว้นระยะ
ชาวซงหนูนับไม่ถ้วนรู้สึกเสียวสันหลัง หวาดกลัวเหลือประมาณ
และเมื่อเวลาล่วงไปทีละนาที ข่าวคราวก็ยิ่งลุกโชนมากขึ้นทุกขณะ!