ห้องหรูหราห้องหนึ่ง
ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมเล็กน้อย สวมอาภรณ์แพรพรรณงดงาม กำลังโอบสตรีผู้มีทรวดทรงงดงามนางหนึ่งไว้
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย พลางเล่นวอลนัทเล่นสองลูกในมือ
เสียงกระทบกันดังปะทะของวอลนัทเล่นในมือ ดังแว่วขึ้นต่อเนื่อง ดังกังวานอยู่ในห้องนี้อย่างเด่นชัด
ชายวัยกลางคนนามว่าฟางหรง เป็นพ่อค้าใหญ่ผู้มีชื่อเสียงในเมืองฉางอัน ใต้บัญชามีกิจการมากมายรวมถึงเรือนอุ่นจันทราด้วย
ฟางหรงเอ่ยด้วยท่าทีสำราญใจยิ่งว่า "ปีนี้ฤดูหนาวเย็นเยียบกว่าทุกปีที่ผ่านมา เช่นนี้แล้วก็ยากจะไม่ร่ำรวย"
"ชีวิตนี้ช่างแสนสุขเสียจริง!"
แต่ทว่าในยามนั้นเอง
เด็กรับใช้ที่เฝ้าอยู่หน้าห้องของเกาเฟิงและพรรคพวกก็ผลักประตูเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
"นายท่าน เรื่องร้ายใหญ่แล้ว!"
"มีคนก่อกวน!"
เมื่อคำนี้หลุดออกมา ฟางหรงก็ลุกพรวดขึ้นทันที สีหน้าเผยแววดุดันเกรี้ยวกราด
"บัดซบ! เมืองฉางอันแห่งนี้ ใครกล้ามาก่อกวนในถิ่นของข้า ไม่คิดมีชีวิตอยู่ต่อแล้วรึ?"
การที่ฟางหรงสามารถเปิดโรงแช่น้ำพุร้อนในเมืองฉางอันได้ สายสัมพันธ์ของเขาย่อมไม่ต้องเอ่ยถึงมากความ
ตระกูลและเครือข่ายเบื้องหลังของเขา จะกล่าวโดยไม่เกินจริงเลยก็คือ ครอบคลุมทั้งสามวงการของฉางอัน ทั้งการทหาร การปกครอง และการค้า
ดังนั้น เมื่อพลันได้ยินข่าวนี้ ก็ทำให้ฟางหรงโกรธขึ้นมาทันที
"พวกมันก่อกวนอย่างไร หรือว่าเป็นพวกหาเรื่องชวนทะเลาะ ลงมือทำร้ายผู้คน?"
เด็กรับใช้ส่ายหน้า
"ไม่ขอรับ!"
"พวกนั้นแข่งกันถ่ายของเสียในบ่อน้ำพุร้อนพ่ะย่ะค่ะ ถ่ายเลอะเทอะไปทั่ว สภาพระเบิดระเบ้ออย่างยิ่ง"
สิ้นคำกล่าวนี้
สีหน้าฟางหรงเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง
เขาทุบโต๊ะฉับ พลันลุกขึ้นยืน ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่ออย่างแรงกล้า