"ขอรับ!"
เล่ยเป้าพลันประสานมือคารวะเมื่อได้ยิน
ต่อมา ไป๋ซินซินเอ่ยปากขึ้น "ผู้คุมมังกรขาว เจ้าจงนำทรัพย์สินทั้งหมดของลัทธิเรา ไปยังร้านข้าวทั่วรัฐจ้าว เริ่มกว้านซื้อข้าวอย่างลับๆ!"
"ช่วงไม่กี่วันนี้ จะมีข่าวลือแพร่สะพัด ทำให้ราคาข้าวในรัฐจ้าวตกต่ำ เจ้าต้องฉวยโอกาสนี้ไว้!"
"แต่จงจำไว้ ต้องไปทั่วทุกที่ แยกย้ายกันซื้อ อย่าให้ท่าทางใหญ่โตนัก และต้องปิดบังให้มิดชิด!"
กัวอูจีผงกศีรษะ "ขอรับ เจ้าลัทธิ!"
"ข้าจะลงมือเดี๋ยวนี้ แต่แน่ใจหรือขอรับว่าเราจะกว้านซื้อข้าว มิใช่ผ้าจ่าวเกา?"
"ข้าวปลาอาหารบัดนี้หาได้มีค่านัก!"
ไป๋ซินซินยังคงส่ายศีรษะ "ไม่ ทำตามคำสั่งเถิด!"
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไป๋ซินซินสูดลมหายใจลึกอีกครั้ง แล้วหันไปพูดกับหวังเหล่ามือดาบเร็ว
"หวังเหล่า ท่านจงติดตามข้าออกไปข้างนอกสักหน่อย ข้าอยากเดินเล่นบนถนน"
"เจ้าลัทธิ นี่ท่าน..."
หวังเหล่าสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ การเคลื่อนไหวเหล่านี้ล้วนใหญ่โตทั้งสิ้น ราชันย์แห่งความตายเขียนอะไรลงไป ถึงได้ทำให้ไป๋ซินซินตื่นเต้นถึงเพียงนี้?
เขาอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้
"ข้าอยากเห็นกับตา... ความคลั่งไคล้ที่สุดขั้วครั้งนี้!"
เมื่อกล่าวจบ ไป๋ซินซินก็ก้าวออกไปข้างนอกโดยตรง
ไม่นาน
ไป๋ซินซินกับหวังเหล่าก็มาอยู่ข้างนอก เดินเข้าสู่ถนนที่คับคั่งที่สุดในเมืองหานตาน
ขณะเดียวกัน ตลาดทั้งเมืองหานตานก็ถูกข่าวแพรพรรณระเบิดตูมตาม
ร้านแพรพรรณใหญ่ๆ
ชาวรัฐจ้าวหลั่งไหลมา ถือเงินแถบขาววาววับ