เมืองฉางอัน
ณ จวนแห่งหนึ่ง
เสาในโถงใหญ่ตั้งตระหง่านดุจงูยักษ์ หนาหนักและเคร่งขรึม ตรงกลางที่สุดมีแผ่นป้ายใหญ่แขวนไว้สูงจารึกอักษรสีดำขอบทองสามคำว่า "ลัทธิไร้ปรานี" หนักแน่นและทรงพลัง แฝงไว้ซึ่งความน่าเกรงขามไร้ที่สิ้นสุด สองข้างโถงรายล้อมด้วยอาวุธสารพัด ดาบยาว ดาบสั้น ทวน ง้าว เรียงรายเป็นแถว ส่องประกายเยือกเย็นน่าสะพรึง
ภายในโถงมีทั้งชายชราผมขาวดวงตาล้ำลึก ชายหนุ่มรูปร่างสง่างาม และสตรีหน้าตางดงาม บนตำแหน่งประธานคือสตรีในชุดกระโปรงดำคลุมยาว สวมผ้าคลุมหน้า แววตาเย็นชา
"ประมุข คัมภีร์ดอกทานตะวันได้มาแล้ว! "
ทันใดนั้นประตูใหญ่ถูกผลักออก ชายวัยกลางคนใบหน้าเฉียบขาดก้าวเร็วๆ เข้ามา ฝีเท้าหนักแน่น มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ
คำกล่าวลอยขึ้น ราวกับขว้างก้อนหินยักษ์ใส่สระน้ำลึกสงบ ฝูงชนพลันตื่นเต้นเริงใจ
"อะไรนะ สุดยอดคัมภีร์ลับได้มาแล้วหรือ? "
"ผู้พิทักษ์มังกรเงิน เจ้าสร้างคุณูปการใหญ่หลวงแก่ลัทธิเรา! "
ชั่วขณะนั้น แม้แต่ประมุขแห่งลัทธิไร้ปรานีไป๋ซินซินซึ่งนั่งสูงสุด ก็ยังเผยรอยยินดีปรากฏ