"หากขุดถ่านหินนี้มาเป็นจำนวนมาก ทำเป็นถ่านอัดก้อน ผสมดินเหนียวทาปากปล่องไฟให้หนา พร้อมเตาที่มีปล่องไฟ ต้นทุนจะต่ำมาก!"
"แป้งถ่านหนึ่งจินผสมดินเหนียวเล็กน้อย ทำเป็นถ่านอัดก้อนได้หลายก้อน ถ่านอัดก้อนหนึ่งก้อนติดไฟนานกว่าไม้หนึ่งจินมาก เมื่อเทียบต้นทุนการทำความร้อนทั้งหมด อาจไม่ถึงหนึ่งในยี่สิบของราคาฟืนที่พุ่งสูงขึ้นในตอนนี้ หรืออาจต่ำกว่านั้นอีก!"
"ไม่ถึงหนึ่งในยี่สิบ?!"
เฉินเซิ่งได้ยินดังนั้นก็อดอุทานด้วยความตกใจไม่ได้
ฉู่ชิงหลวนยิ่งสูดลมหายใจเย็นเยียบ
นางดวงตาเป็นประกาย รู้สึกได้ถึงโอกาสทางธุรกิจมหาศาล!
กำไรในนี้มหาศาลยิ่งนัก!
ซ่างกวันวานเอ๋อร์จิตใจสั่นสะเทือน มองดูเขาหมิงซานที่รกร้างว่างเปล่ามืดมิดราวกับได้เห็นภูเขาแห่งความหวังที่ทำให้ทั้งมหาจักรวรรดิเฉียนอบอุ่น!
"เกาหยาง หากเป็นดังที่เจ้าว่า ประชาชนที่ยากไร้หนาวเหน็บทั่วหล้าคงมีทางรอดแล้ว! ไม่ต้องกลัวภัยหนาวตายในฤดูหนาวอีกต่อไป!"
เกาหยางเผชิญสายตารุ่มร้อนของซ่างกวันวานเอ๋อร์ พูดอย่างหนักแน่น "แค่มีทางรอดหรือ? ถ่านหินนี้ไม่เพียงช่วยประชาชนจากความหนาวเหน็บ ยังสร้างทรัพย์สมบัติมหาศาล เหมืองถ่านหินตื้นกลางแจ้งแห่งนี้คือขุมทรัพย์ใหญ่ที่ใช้ไม่หมด เป็นสมบัติของชาติ เป็นรากฐานของราษฎร!"
"ผู้ที่ได้ครอบครองมัน ย่อมได้ครอบครองอนาคต การทำความร้อนเป็นเพียงหนึ่งในประโยชน์ของมัน..."
ซ่างกวันวานเอ๋อร์ฟังมาถึงตรงนี้กลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ไม่อยู่อีกต่อไป "ท่านพี่ แล้วจะรออะไรอีก? รีบซื้อมันไว้ก่อนที่จางโซ่วกับจางผิงจะรู้คุณค่าของเขาหมิงซานไม่ดีหรือ?"