ขณะเดียวกัน
เรื่องเล่าปากต่อปากของผู้คนทำให้ผู้มามุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ
กระดาษไผ่แผ่นละสิบแปดอีแปะเทียบกับกระดาษเปลือกหม่อนของตระกูลเผยแผ่นละร้อยกว่าอีแปะนั้นถูกกว่าจริง
แต่หากกระดาษไผ่ทำลายวาสนาบัณฑิต ก็เป็นคนละเรื่อง สิบแปดอีแปะนี้ก็ไม่ใช่ถูกอีกต่อไป
ราคานี้ทำให้พวกเขาเจ็บใจเสียวไส้
สายลับของตระกูลเผยตะโกนขึ้นในฝูงชนว่า “กระดาษไผ่เรียกวิญญาณร้าย ทำลายวาสนาบัณฑิต ต้องเผาด้วยไฟแรง!”
“ขจัดสิ่งชั่วร้าย!”
ชั่วขณะนั้น
บรรดาบัณฑิตที่ซื้อกระดาษไผ่และพ่อค้าที่คิดจะกักตุนไว้ก็พากันส่งเสียง
“เผา!”
“เผา!”
“ทำลายวาสนาบัณฑิต เช่นนี้จะใช้ได้อย่างไร?”
หลี่ฝูสวมชุดเต๋า เตรียมอ่างใบใหญ่ไว้แล้ว เปลวไฟลุกพรึบ กระดาษไผ่ถูกโยนลงอ่างทีละแผ่น เผาจนหมดสิ้น
เผยเฉิงมีแววตายิ้มเยาะล้ำลึก
อีกไม่นานแล้ว
หลังจากวันนี้ คำสาปโลหิตจะเลื่องลือไปทั่วแผ่นดิน กระดาษไผ่จะกลายเป็นกระดาษไร้ค่าโดยสิ้นเชิง!
บัณฑิตและพ่อค้าที่เคยซื้อกระดาษไผ่ก็จะเปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือ หันกลับมาโจมตีราชันย์แห่งความตาย!
การช่วงชิงครั้งนี้ ตระกูลเผยได้ชัยชนะแล้วในที่สุด!
ท่ามกลางฝูงชน
ฉื่อผ้อเทียนนั่งไม่ติดแล้ว “ท่านเกายังไม่ปรากฏตัว คงไม่มีทางแก้เช่นกัน”
“ข้าต้องออกโรงแล้ว!”
เขาสูดลมหายใจลึก ตัดสินใจแน่วแน่ จะก้าวออกไปเสี่ยงชีวิตนี้