“ถึงฝ่าบาทจักรพรรดิเยี่ยน เยี่ยนอู๋ซวง โปรดเปิดอ่าน”
“จากกันมาหลายปี พระบารมีของฝ่าบาทคงยิ่งเกรียงไกรยิ่งกว่าเดิม เปิ่นหวังช่วงนี้ไตอ่อนแรงยิ่งนัก ราตรีไม่บรรทม กำลังกลุ้มใจว่าจะไปหาอาหารบำรุงจากที่ใด แล้วบังเอิญได้ยินว่าทางตะวันออกเฉียงใต้มีภูเขาหอยปรากฏโฉม เจียงหนานมีแม่ทัพเกราะเหล็กระบาดเป็นภัย เปิ่นหวังจึงปีติยิ่งยวด — สิ่งเหล่านี้ช่างเป็นของล้ำค่าที่สวรรค์ประทานมาแท้ ๆ!”
“ของทั้งสองนี้ เปิ่นหวังได้ลิ้มรสด้วยตนเอง และเชิญขุนนางผู้ใหญ่แห่งราชสำนักร่วมชิมด้วย”
“เนื้อหอยสดหวานลื่นนุ่ม นึ่งกับกระเทียมบด กลิ่นหอมฟุ้งไปสิบลี้ หมอหลวงผู้เฒ่าเหยียนเจิงแทะเล็มไปห้าตัว เกือบได้ทะเลาะแย่งกับท่านแม่ทัพผู้เฒ่าหวังจงกลางท้องพระโรง”
“แม่ทัพเกราะเหล็กรสเผ็ดมันชวนลิ้มลอง ทานคู่สุราเผายิ่งชวนให้ระลึกถึงนิรันดร์ พวกหลู่เหวินกับหวังอี้ฟานกินกันน้ำตาน้ำมูกไหลพราก ตะโกนว่าสะใจ กล่าวว่า ‘ตบหน้าก็ไม่ปล่อยมือ’”
“ฝ่าบาททรงส่งความอบอุ่นมาไกลพันลี้ ความรักใคร่ลึกซึ้งเช่นนี้ เปิ่นหวังซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ”
“เปิ่นหวังได้มีบัญชาไปยังแดนตะวันออกเฉียงใต้ ให้ชาวประมงเก็บเกี่ยว ‘ทองแห่งทะเล’ ทุกวัน และมีรับสั่งแก่เจียงหนาน ให้ชาวนาจับ ‘แม่ทัพเกราะเหล็ก’ ทุกคืน ทั้งยังได้คิดค้นวิชาทำน้ำแข็งในฤดูร้อนขึ้นมา จะได้คงความสดใหม่ตลอดการเดินทางไกล”
“บัดนี้เรือเร็วเตรียมพร้อมแล้ว อีกไม่นานจะแล่นขึ้นเหนือ ตรงดิ่งสู่ตลาดตะวันออกตะวันตกแห่งฉางอัน”
“เมื่อถึงกาลนั้น ตลาดกลางคืนฉางอันจะสว่างไสวดั่งกลางวัน ถ่านเพลิงย่างหอยอบอวลไปทั่ว น้ำมันแดงต้มกุ้งชวนให้เอ่อน้ำลาย ชาวฉางอัน พ่อค้าจากทั่วสารทิศ ทูตานุทูตแต่ละอาณาจักร ต้องแย่งชิงกันชิมลิ้มรส เงินแท่งเหรียญทองแดง ย่อมไหลบ่าเข้าคลังของมหาจักรวรรดิเฉียนดั่งแม่น้ำสู่ทะเล”