อ้า?
เมื่ออู่จ้าวได้ยินดังนั้น ดวงตาหงส์ทั้งคู่ก็ขยายกว้างทันใด
นางจ้องมองชายหนุ่มที่ดวงตาแทบจะเอ่อคำพูดออกมา ความระแวงในใจพุ่งสูงถึงขีดสุด
ไอ้หนูนี่ไม่ธรรมดาแล้ว
ไม่ธรรมดาเต็มร้อยเป็นร้อย!
"เกาหยาง หุบปากซะเดี๋ยวนี้!"
ใบหน้าของอู่จ้าวเย็นชาลงทันที รีบเอ่ยขึ้น
แต่เกาหยางราวกับไม่ได้ยิน กลับอธิบายอย่างกระตือรือร้นยิ่งขึ้น "ฝ่าบาท การผสมพันธุ์ข้าวนั้น แก่นแท้อยู่ที่การหยิบจับจุดเด่นมาเสริมกัน ใช้จุดเด่นของตนเสริมจุดด้อยของอีกฝ่าย ใช้ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายเสริมจุดอ่อนของตน"
"เช่น ข้าวสายหนึ่งรวงใหญ่ ข้าวสายสองทนแล้ง เมื่อนำสองสายมาผสมกัน ก็มีโอกาสได้ข้าวสายใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเดิม"
ถ้าเมื่อครู่อู่จ้าวเพียงลาง ๆ รู้ว่าเกาหยางกำลังจะพูดอะไร แล้วตอนนี้นางก็แน่ใจเต็มร้อยว่าไอ้นี่กำลังจะพูดอะไร!
ศีรษะของนางตกตะกอนดำ จึงเอ่ยขึ้นอีกครา
"เจิ้นไม่ฟัง"
"หุบปากเดี๋ยวนี้!"
แต่คำที่ถึงปลายลิ้นของเกาหยางแล้ว จะมีเหตุใดจะไม่พูด!
นี่มันไม่ตรงกับนิสัยของเขาเลย
ดังนั้นเกาหยางจึงเดินเข้าไปแนบข้างอู่จ้าวด้วยสีหน้าเจื่อน ๆ แล้วพูดขึ้นอย่างเจริญตา
"ฝ่าบาททรงมีราศีแห่งจักรพรรดิ สง่างามเลื่องลือทั่วหล้า พระบารมียิ่งใหญ่มาแต่กำเนิด พระพิโรธหนึ่งครั้งย่อมทำให้ศพนอนเกลื่อนนับล้าน"
"ส่วนกระหม่อมนั้น แม้ไร้ความสามารถ แต่ก็มีสมองจอมกุนซือพิษสักเล็กน้อย ทั้งการหลอกลวง การริบทรัพย์ล้างตระกูล การวางกับดักให้เข้าเชือกเอง การเอาของไร้ค่ามาใช้ให้คุ้มค่า กระหม่อมก็รู้บ้างไม่มากก็น้อย"
ดวงตาของเสี่ยวหยวนค่อย ๆ ขยายกว้างขึ้น
ถ้วยชาในมือเริ่มสั่นระริก ดวงเนตรงดงามทั้งคู่กว้างเต็มที่
แต่เกาหยางก็ยังพูดต่อ
"ถ้าฝ่าบาททรงยินยอมให้กระหม่อมได้ร่วมสมสูรย์สักหน่อย หยิบพละกล้าของฝ่าบาทมาเสริมความชั่วร้ายของกระหม่อม หยิบแผนพิษของกระหม่อมมาเสริมพระเมตตาของฝ่าบาท"