หืม?
สีหน้าเกาหยางแปรเปลี่ยนไป
เขาจ้องมองซ่างกวันถิง พลันนึกขึ้นได้ว่าจู่ ๆ ซ่างกวันวานเอ๋อร์ก็เอ่ยปากจะลงแช่น้ำพุร้อนกับเขา ตอนนั้นเขายังรู้สึกประหลาดใจอยู่ว่าเหตุใดนางจึงกล้าบุกเบิกถึงเพียงนี้
ที่แท้ ก็มีซ่างกวันถิงคอยหนุนหลังอยู่นี่เอง!
ท่านพี่ใหญ่ ช่างเป็นคนดีนัก!
ซ่างกวันถิงกล่าวต่ออีกว่า “แม้ท่านเกากับวานเอ๋อร์จะมีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน วานเอ๋อร์เองก็มิอาจแต่งกับผู้ใดนอกจากท่านเกา แต่ผู้หญิงเรือนร่างบอบบางยังต้องรู้จักสงวนท่าทีอยู่บ้าง เรื่องนี้ข้าผู้เป็นพี่ชายช่างคิดไม่รอบคอบเสียเลย”
“คงต้องหาเวลาพูดคุยกับวานเอ๋อร์สักหน่อยแล้ว!”
ทีนี้ เกาหยางเริ่มนั่งไม่ติดแล้ว
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะปริปาก ซ่างกวันเซวียนก็ได้สติกลับมา เขาฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะ พลางตวาดลั่น “เจ้าสัตว์ทรพี สตรีก่อนออกเรือนต้องรู้จักสำรวมกิริยา!”
“การแช่พุน้ำร้อนด้วยกัน ต่อให้รักใคร่สมัครใจ ต่อให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็ใช่ว่าจะทำได้เด็ดขาด คนหัวโบราณอย่างข้า รับไม่ได้เป็นอันขาด!”
พูดจบ ซ่างกวันเซวียนยังหันไปพูดกับท่านเกาว่า “ท่านเกา แม้เรื่องจะไม่เป็นดังหวัง ก็มิเป็นไร เชิญทานกับข้าวกับปลาเถิด อาหารเต็มโต๊ะนี้ล้วนเป็นของดี อย่าให้เสียเปล่า!”
“ท่านวางใจได้เลย แม้การแต่งงานจะเป็นเรื่องที่บิดามารดากำหนด ต้องมีเฒ่าแก่เป็นสื่อกลาง แต่ข้าจะไม่หน่วงเหนี่ยวให้พวกท่านต้องรอไปอีกสามห้าปีเป็นอันขาด คุณธรรมของข้า ท่านวางใจได้!”
เกาหยาง: “……”
เรื่องอื่นพอทำเนาได้ แต่เรื่องการแช่น้ำพุร้อนด้วยกัน จะยอมง่าย ๆ ได้อย่างไร
ซ่างกวันถิงจ้องเกาหยางด้วยความลุ้นระทึก หากแผนนี้ไม่ได้ผลอีกเล่า เขาก็หมดปัญญาแล้ว คงได้แต่ยอมจำนน
เกาหยางคีบผักหนึ่งคำขึ้นมา พลันเอ่ยว่า “พี่ซ่างกวัน เมื่อครู่ท่านมีธุระอะไรจะให้ข้าช่วยหรือ?”
ซ่างกวันถิงตอบอย่างไม่ทันยั้งคิด “ขอเชิญท่านเกาชี้แนะหนทาง ที่จะไม่ทำร้ายชีวิตภรรยาของข้าตระกูลหวัง แต่ก็ให้ข้ารับอนุภรรยาได้ เพื่อสืบสายเลือดของตระกูลซ่างกวัน!”
เกาหยางวางตะเกียบลงทันที กล่าวยิ้ม ๆ ว่า “วิธีที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย จะยากเย็นอะไร?”