คำพูดเพียงชุดเดียว ปลุกความตะลึงระลอกแล้วระลอกเล่า
“ในนี้มีหลุมพรางหรือ?!”
หยวนเซวียนหลินขมวดคิ้ว แววตาคลางแคลง
หยางเหว่ยยิ่งอดรนทนไม่ไหวเอ่ยว่า “ท่านอาจารย์ ไม่น่าจะใช่กระมัง? ราชันย์แห่งความตายรับเงินไปแล้ว จะไม่ทำตามที่รับปากหรือ?”
หยางเหว่ยแสดงท่าทีตื่นตระหนกยิ่งนัก
เยี่ยนอู๋ซวงเองก็สีหน้าคร่ำเคร่ง “ท่านอาจารย์ ตรงไหนมีปัญหา? ราชันย์แห่งความตายระบุจุดอ่อนและวิธีแก้ไขไว้ชัดเจน ไฉนยังซ่อนหลุมพรางได้อีก?”
เฉินผิงจมลึกสู่ห้วงครุ่นคิด ใบหน้าเคร่งขรึม
“มหาจักรวรรดิเฉียนต้องการความระส่ำระสายในแคว้นเยี่ยน องค์ชายเยี่ยนอ๋องเหนือกว่ารัชทายาทลิบลับ หากท่านขึ้นครองราชย์ นอกจากความวุ่นวายช่วงแรกเริ่มแล้ว ภายหลังย่อมเป็นภัยต่อมหาจักรวรรดิเฉียนยิ่งกว่ารัชทายาท!”
“ข้อนี้ราชันย์แห่งความตายย่อมรู้แก่ใจ เหตุใดจึงยังช่วยท่านแก้ปัญหาใหญ่เรื่องการรวบที่ดิน?”
“ท่านมิรู้สึกว่ามีหลุมพรางหรือ? นี่คือการหักหลังมหาจักรวรรดิเฉียนจริงหรือ?”
“แต่รากฐานของเขาอยู่ในมหาจักรวรรดิเฉียนชัด ๆ!”
คำกล่าวเดียวดุจปลุกคนในฝัน ทำให้เยี่ยนอู๋ซวงสะดุ้งตื่นในบัดดล
มีเหตุผลยิ่งนัก หากเขาขึ้นครองราชย์จริง ราชสำนักแคว้นเยี่ยนย่อมมั่นคง
เขาจะเป็นภัยต่อมหาจักรวรรดิเฉียนมากกว่า!
“วิธีหาเงินนั้นคืออะไร?” เฉินผิงถามต่อ
ไม่นาน เยี่ยนอู๋ซวงก็เล่าวิธีขายตำแหน่งราชการแบบขายปลีกย่อมดีกว่าขายยกชุดออกมา
“เช่นนี้ เมื่อเปิดทางให้ชนชั้นมีอภิสิทธิ์ ก็จะรีดทรัพย์ได้มหาศาล!”
สิ้นคำพูด เฉินผิงสูดลมหายใจเยือกเย็นทันที
“ฮืด!”
“ไอ้ราชันย์แห่งความตายนี่ร้ายกาจนัก! บัดนี้ยืนยันได้เต็มร้อยแล้ว ว่าในนั้นซ่อนหลุมมรณะ!”
คำกล่าวนี้ทำให้เกิดเสียงฮือฮาไม่ขาด