ตูม!
เกาหยางออกคำสั่งเพียงหนึ่ง!
ทหารม้าเหล็กห้าหมื่นนายเคลื่อนทัพพร้อมกันในชั่วพริบตา
ไม่มีเสียงโห่ร้อง ไม่มีเสียงคำราม มีเพียงเสียงกีบม้ากระทบแผ่นดินที่อึกทึกราวฟ้ารัว
และแล้ว
ความเร็วยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ!
เหล่าทัพกลายเป็นสายน้ำเหล็กกล้าสีดำสนิท ไหลบ่าครั้งใหญ่บดขยี้เข้าหาทัพใหญ่ซงหนูซึ่งอยู่ห่างออกไปสิบลี้เบื้องหน้า
ผืนแผ่นดินสั่นสะเทือน เศษหญ้าปนกับดินโคลนถูกแรงกีบม้าอันมหาศาลเหวี่ยงกระเด็นขึ้นฟ้า กลายเป็นละอองธุลีควันคลุ้ง!
ราชันย์แห่งความตายและทหารหาญห้าหมื่นนายภายใต้บัญชาของเขากำลังบุกมาถึงแล้ว!
เขาตั้งใจจะปราบทุ่งหญ้าให้สงบในศึกนี้จริง ๆ!
เบื้องหน้าขบวนทัพผสมซงหนู ซัวหยวนอ๋องคร่อมม้าขาวหายาก นั่งสีหน้าเขียวคล้ำ นิ้วมือกำบังเหียนแน่นจนแทบจะบาดเข้าไปในเนื้อ
เขามองเห็นธงดำแห่งยมราชปลิวไสวสะบัดพัดไปตามแรงลม มองเห็นธงอ๋องที่มีตัวอักษร "เกา" ปลิวอยู่กลางสนาม
ราชันย์แห่งความตาย!
เขายังไม่ตายจริง ๆ!
เขาอยู่ที่นี่จริง ๆ!
ไอ้สารเลวนี่ไม่ไปรบกับต้าฉานหยู กลับมารบกับเขา!
บัดซบ!
ความเย็นเยียบสายหนึ่งพุ่งจากกระดูกก้นกบขึ้นไปจนถึงกระหม่อม ทำให้ซัวหยวนอ๋องทั้งกายหนาวสั่น
การเปลี่ยนเจ้ายองฮีซี่ การล่มสลายของเผ่าตาลา ข่าวนองเลือดตลอดเส้นทางนี้ ต่างผุดขึ้นในห้วงคิดทีละภาพ
คนพวกนี้ของมหาจักรวรรดิเฉียน ดาบก็คมกริบกว่า เกราะก็แข็งแกร่งกว่า แต่การกระทำกลับโหดเหี้ยมยิ่งกว่าพวกโจรป่าเสียอีก!
"ซัวหยวนอ๋อง นั่นธงของราชันย์แห่งความตายจริง ๆ เขามาจริง ๆ ด้วย!"
ข้างกาย โย่วหยู่อ๋องของซงหนูเอ่ยเสียงสั่นเครือ
