มหาอาณาจักรฉี
ท้องพระโรง
จักรพรรดิฉีทอดพระเนตรรายงานลับในพระหัตถ์ พระพักตร์คล้ำเหมือนก้นหม้อ
"สวี่กวนหลานผู้เป็นแค่บุตรตระกูลต่ำต้อย กลับได้เป็นผู้ชนะเลิศสาขาพระสูตรของมหาจักรวรรดิเฉียน? แถมกรณีที่บุตรตระกูลใหญ่ทะเลาะกันยังไม่ใหญ่โตนัก?"
"นี่มันด้วยเหตุใด!"
แท้จริงแล้วพระองค์ยังรอดูตลกอยู่
เพราะการสอบหกสาขาครั้งนี้ ถ้าผู้ที่ถูกคัดเลือกล้วนเป็นบุตรตระกูลใหญ่ ก็จะเป็นเรื่องฮา
ผลกลับกลายเป็นว่าเกาหยางฟาดพระพักตร์พระองค์อีกครั้งอย่างไม่ไยดี
น่าเกลียดนัก!
จักรพรรดิฉีทรงตัวตรง พระพักตร์หม่นหมองตรัสว่า
"เช่นนี้แล้ว การสอบหกสาขาของมหาจักรวรรดิเฉียนย่อมยืนหยัดมั่นคงถาวรไม่มีผิด"
ข้าราชการทั้งปวงของแคว้นฉีคุกเข่าลงเบื้องล่างพร้อมเพรียง แม้แต่จะหายใจใหญ่ก็ไม่กล้า
ปาก!
จักรพรรดิฉีทรงฟาดรายงานลับลงบนโต๊ะทรงอักษรอย่างแรงกล้า เสียงดังกึกก้อง
พระองค์ทอดพระเนตรข้าราชการทั้งปวง พระพักตร์เต็มไปด้วยความไม่เข้าพระทัยตรัสว่า
"และเรื่องราชันย์แห่งความตายกลโกงนักศึกษาคดโกงนั้น เจิ้นไม่แปลกใจเลย ที่เขาเอาเงินของนักศึกษาคดโกงไปเลี้ยงดูตระกูลต่ำต้อย เจิ้นก็เข้าใจได้"
"เพราะนั่นเป็นแบบแผนของเขามาแต่ไหนแต่ไร"
"เขาไม่เคยถือว่าคนอื่นเป็นคนมาตลอด!"
"แต่เจิ้นไม่เข้าพระทัยเลยว่า ด้วยเหตุใดไอ้คนนี้ถึงทำชั่วทุกครั้ง แล้วปลายทางกลับยังได้ชื่อเสียงอันดีงามว่าทำเพื่อชาติเพื่อประชาชน?"
"นี่มันด้วยเหตุใด!"
"เจิ้นทำไมไม่ได้!"
ซุนเหวินหลี่เจ้ากรมพิธีการก้มศีรษะ แอบเงยหน้ามองจักรพรรดิฉีอย่างระมัดระวัง แล้วกระซิบว่า "ฝ่าบาท คงเพราะคนที่เขากลโกงล้วนเป็นคนที่ควรถูกกลโกง และเงินก็ถูกใช้ไปในที่ที่ควรใช้"
จักรพรรดิฉี "……"
พระองค์ขมวดพระขังมองผ่าน พระพักตร์ไม่พอพระทัยอย่างยิ่งตรัสว่า "เจิ้นให้เจ้าวิเคราะห์เมื่อไร"
ซุนเหวินหลี่รีบปิดปากทันที
พระอุทรของจักรพรรดิฉีขยับขึ้นลง ทรงโกรธจนพระทนายปวด
"แล้วโจทย์นั่นด้วย อะไรกันนักหนา สัตว์มงคลขาวเป็นนิมิตดี อะไรกัน อดอาหารเจ็ดวัน อะไรกัน ฆ่ามันเพียงผู้เดียว"
"แค่จะสอบกฎหมายเขายังต้องฝังกับดัก?"
"ยังมีอีก หกทัพหกขั้น ได้ยินมาว่าเมืองฉางอันไม่มีผู้ใดแก้ออก?"