ด้วยสัญชาตญาณของนาง บวกกับคำอธิบายของเกาหยาง นางกล้าฟันธงว่า น้ำหอมนี้หากออกสู่ตลาดเมื่อใด จะต้องทำกำไรให้อีกเป็นกอบเป็นกำเป็นแน่
ดังนั้น นางจึงใจเต้น
เพราะอย่างไรเสีย นางก็จนแสนจน
หลายปีมานี้ มหาจักรวรรดิเฉียนเก็บเกี่ยวผลผลิตได้ไม่ดี นางเพิ่งขึ้นครองราชย์ เพื่อแสดงถึงความเมตตาของจักรพรรดิใหม่ จึงลดหย่อนภาษีในแต่ละท้องที่ อภัยโทษแก่แผ่นดิน แต่มหาจักรวรรดิเฉียนมีที่ต้องใช้เงินมากมายเหลือเกิน ต้องอาศัยกิจการของเกาหยางค้ำจุนอยู่ มิฉะนั้นก็คงฝืดเคืองยิ่งกว่านี้
เกาหยางได้ฟัง ดวงตาคู่คมมองมายังอู่จ้าวก่อน แล้วจึงเอ่ยว่า "ฝ่าบาททรงเข้าร่วม นับเป็นเกียรติแก่กระหม่อมยิ่ง!"
"ย่อมได้อยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!"
ทว่าประกายตานั้น เต็มไปด้วยความหมายอื่น
ใต้หล้านี้ เหตุใดจึงมีผู้หน้าด้านไร้ยางอายถึงเพียงนี้?
แม้เป็นถึงจักรพรรดินี อู่จ้าวก็ยังอดหน้าแดงมิได้
สถานอาบอบนวดแม้ทำเงิน แต่รายจ่ายก็มาก เงินที่แบ่งออกไปก็มาก เกาหยางแม้มีจุดประสงค์ของตน แต่ก็ช่วยนางแบกรับหนี้สินถึงเก้าล้านตำลึง
นางเองก็ได้รับผลประโยชน์มหาศาล
การมาขอเปล่าเช่นนี้ มันยากที่จะแก้ต่างได้!
"เกาชิง เราไม่ขอเปล่า ต้องการที่ดินก็จะให้ที่ดิน ต้องการวัสดุก็จะให้วัสดุ และดังที่เจ้าว่า น้ำหอมราคาแพง เราก็เป็นสตรี จะฉีดพ่นบนกาย ช่วยเจ้าโฆษณา!"
เกาหยางได้ฟัง ดวงตาเป็นประกาย
หากอู่จ้าวทรงช่วยโฆษณา เรื่องจะโด่งดังเป็นไฟลามทุ่ง แน่นอน
เพราะในยุคนี้ ราชวงศ์คือกระแสสูงสุด!
"ถูกต้อง ฝ่าบาท กระหม่อมยังมีกิจการอีกอย่างหนึ่ง หนึ่งสามารถทำให้ธุรกิจสถานอาบอบนวดดียิ่งขึ้น โรงสุรายากจะเลียนแบบ สองก็สามารถขายดีระเบิด!"