เกาหยางชะงักไปชั่วครู่ แล้วตะโกนนับเลขสุดท้าย
พร้อมกับเลขสุดท้ายนี้ ใบหน้าของเถียนเยี่ยนก็บิดเบี้ยวด้วยความดุร้าย!
คนเราไม่เห็นแก่ตัว สวรรค์ก็สังหาร หากนางพูดออกไป นางก็จะรอด!
มิฉะนั้นต่อให้ไม่พูด พออ่างดินเผาลงไปในน้ำ ทุกอย่างก็จะกระจ่างแจ้งเอง!
แล้วนางจะดันทุรังยืนหยัดไปไย?
"ท่านใต้เท้า ข้าน้อยจะรับสารภาพ จะรับสารภาพทั้งหมด!"
"ขอเพียงใต้เท้าไว้ชีวิตข้าน้อยสักครั้ง!"
แนวป้องกันทางใจของเถียนเยี่ยนพังทลายลงในชั่วขณะนี้ นางปริปากกะทันหัน มองไปที่เกาหยาง ใบหน้าเต็มไปด้วยการอ้อนวอน
ชั่วขณะนี้ ขุนนางทั่วท้องพระโรงล้วนตะลึง!
แม้แต่อู่จ้าวยังตื่นตะลึงนัก การโจมตีทางจิตใจของเกาหยาง สำเร็จแล้ว!
ส่วนหลู่เหวินสีหน้ายิ่งย่ำแย่นัก เสียงยืนยันของเถียนเยี่ยนนี้ กระแทกหน้าหลู่เหวินลงไปกลิ้งกับพื้น!
ขายหน้านัก ขายหน้าสุด ๆ เลย!
"ว่า!"
"จงกล่าวรายละเอียดทั้งหมดของคดีนี้ ให้ครบถ้วนไม่ตกหล่น ข้าจะตรวจสอบกับคำของฉินเหวินชางอย่างละเอียด หากพวกเจ้าสองคนผู้ใดบังอาจหลอกลวงข้า ให้ข้าสืบพบ ข้าจะประหารเก้าชั่วโคตร!"
เกาหยางหรี่ตาแน่วแน่ เอ่ยขึ้นทันใด
เถียนเยี่ยนได้ยินดังนั้น ประหนึ่งคว้าเชือกเส้นสุดท้ายไว้ได้ ถึงกับไร้ความรู้สึกผิดในใจ!
เจ้าชู้ชาติหมา มันสมควรตายแท้ มันอยากเอานางไปตายเสียเอง!
นางจึงพรวดพราดพรั่งพรู ราวกับเทเมล็ดถั่ว รีบปริปากกล่าว
"ก็เมื่อประมาณห้าเดือนก่อน ฉินเหวินชางผู้สมควรตายนี้ ปิดบังข้าน้อย แอบขนเงินในบ้านทั้งหมด ไปเที่ยวหาความสำราญในโรงบ่อนสุ่ยเล่อฟาง โรงบ่อนใหญ่ที่สุดในเมืองฉางอัน ไม่เพียงเสียเงินหมดตัว ยังติดหนี้อีกสิบตำลึง"