"ท่านอัครมหาเสนาบดีเกายังอยู่ด่านเยี่ยนเหมินหรือเพคะ?" ซ่างกวันวานเอ๋อร์เอ่ยถาม
อู่จ้าวสูดลมหายใจลึก ภายในจิตใจยิ่งคิดก็ยิ่งสั่นสะท้าน นางพยักหน้าแล้วตรัสว่า "ใช่แล้ว ในราชสาส์นแจ้งว่า ท่านอัครมหาเสนาบดีเการอรับคำตอบจากเจิ้นอยู่ที่ด่านเยี่ยนเหมิน!"
"หากเจิ้นไม่รบ เขาก็จะนำทัพกลับราชธานี"
"หากเจิ้นรบ เขาก็จะอยู่ที่ด่านเยี่ยนเหมิน!"
"และยังกล่าวเป็นพิเศษว่า ด่านเยี่ยนเหมินเป็นเมืองชายแดน สภาพความเป็นอยู่ยากลำบากยิ่ง เขาอยู่ไม่ค่อยชิน ขอให้เจิ้นรีบตัดสินพระทัย"
ซ่างกวันวานเอ๋อร์ลังเลชั่วขณะ ก่อนจะถามว่า "ฝ่าบาท ไม่ทราบว่าศึกนี้มีความเสี่ยงเพียงใดเพคะ?"
"ไม่น้อย"
อู่จ้าวตอบสั้น ๆ แล้วตรัสต่อว่า "วานเอ๋อร์ ไปเอาแผนที่มา!"
ซ่างกวันวานเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็รีบไปหยิบแผนที่ทันที
ไม่นานนัก
บนโต๊ะทรงอักษร แผนที่ถูกคลี่ออก ภูเขาสายน้ำน้อยใหญ่ ขุนเขาสลับซับซ้อน รวมตัวกันเป็นแผนภาพยุทธศาสตร์ของใต้หล้า ปรากฏแก่สายพระเนตรของอู่จ้าว
อู่จ้าวค่อย ๆ ยกพระหัตถ์ขึ้น ปลายนิ้วเรียวขาวราวต้นหอมลากไปตามตำแหน่งของเมืองฉางอัน เลียบแม่น้ำเว่ยสุ่ยสายใหญ่ไหลขึ้นไปจนหยุดที่ด่านเยี่ยนเหมิน
จากนั้น นิ้วพระหัตถ์ของอู่จ้าวลากต่ออย่างแผ่วเบา จนค่อย ๆ หยุดลง
นั่นคือดินแดนแม่น้ำ ดินแดนที่ถูกชาวซงหนูยึดครองมาหลายร้อยปี เส้นทางที่ต้องผ่านของมหาจักรวรรดิเฉียนและซีอวี้!
ซ่างกวันวานเอ๋อร์มองออกว่าอู่จ้าวทรงหวั่นไหว นางจึงอดถามไม่ได้ว่า "ฝ่าบาท จะรบหรือเพคะ?"
อู่จ้าวทอดพระเนตรแผนที่เบื้องหน้า สูดลมหายใจลึกแล้วตรัสว่า "เจิ้นอยากจะรบ แต่ศึกครั้งนี้อันตรายนัก!"
"โดยเฉพาะท่านอัครมหาเสนาบดีเกา จะต้องนำทัพเดี่ยวรุกล้ำลึกเข้าไปอีก เจิ้น... เป็นห่วงยิ่งนัก!"