ทันใดนั้น
ตูม!
ตูม ตูม!!
เสียงระเบิดดังกึกก้องต่อเนื่อง สะเทือนทั่วฟากฟ้า
เซี่ยซ่านรูม่านตาหดเกร็ง คล้ายนึกถึงสิ่งใดขึ้นได้
เขากล่าวแก่คนทั้งหลายว่า "ข้าได้ยินว่าคราวที่ทหารม้านับแสนแห่งแคว้นฉู่รุกคืบบีบคั้นฉางอัน มหาจักรวรรดิเฉียนมีอาวุธร้ายกาจยิ่งนัก ดูเหมือน...ดูเหมือนเรียกว่าระเบิดมือ!"
"สิ่งนี้ระเบิดในที่ราบได้ ดังกัมปนาทสะเทือนฟ้า อีกทั้งภายในบรรจุอาวุธลับ ร้ายกาจยิ่งนัก!"
เซี่ยซ่านร่างสั่นเทิ้ม เสียงพร่าพรึง "เสียงนี้ ความเคลื่อนไหวนี้ ไม่ผิดแน่ นี่ต้องเป็นระเบิดมือของมหาจักรวรรดิเฉียน!"
"ไอ้ราชันย์แห่งความตาย ไอ้ราชันย์แห่งความตายมันบังอาจนำทัพบุกเข้าสู่นครหลวงของอ๋องหลังหยังด้วยตนเอง!"
เซี่ยซ่านร้องอุทานด้วยความไม่อยากเชื่อ
สิ้นเสียงเขา ทหารชาวซงหนูนายหนึ่งก็ทะยานออกมา
"รายงาน!"
"ทางทิศบูรพาเหนือของวังนคร มีกองทหารม้าเฉียนกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งตรงมายังวังนครด้วยความรวดเร็ว!"
"พร้อมกันนั้น เกาทัณฑ์เพลิง และอาวุธลับที่ไม่อาจรู้ได้ว่าเป็นสิ่งใด ถูกขว้างปาเข้ามายังวังนครของเรา อานุภาพสังหารน่าตกตะลึง!"
ถ้อยคำนี้เอ่ยออกมา ดุจพายุใหญ่โหมกระหน่ำ สะท้อนไปทั่วทั้งกระโจมแม่ทัพ วาจานี้ยืนยันคำกล่าวของเซี่ยซ่านได้อย่างเหมาะเจาะ
สีหน้าอ๋องหลังหยังดำคล้ำกว่าเดิม ความพิโรธรุนแรงปะทุขึ้น
ไอ้ราชันย์แห่งความตายนี่ช่างอาจหาญนัก
ทหารแค่ไม่กี่หมื่นคนก็กล้าตีวังนครหลังหยังของข้า?!
"กล้าดีนัก เปิ่นหวังเพิ่งคิดจะไปหาไอ้ราชันย์แห่งความตาย จับเป็นมาให้ได้ มันกลับดีเหลือเกิน บังอาจบุกเข้ามาตีเมืองหลวงหลางหยาของข้า!"