จวนติ้งกั๋วกง ณ นอกเรือนเล็กของเกาฉางเหวิน ซ่างกวันวานเอ๋อร์สวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวน้ำทะเล ใบหน้างดงามเผยความสับสนอย่างหนักหน่วง ก้องอยู่ในหูคือคำพูดติดตลกของเกาหยาง
“ท่านปู่ก็เพียงเร่งเร้าให้พวกเราสืบสกุลตระกูลเกา ขยันพยายาม ขวนขวายสืบเชื้อสายต่อไป… กลางคืนจงพยายามให้มาก”
นางย่อมรู้ดีว่านั่นเป็นเพียงการล้อเลียนของเกาหยาง มิอาจถือเป็นจริงได้
แต่ก็ทำให้นางรู้สึกกังวลใจอยู่บ้าง
เพราะเวลาล่วงเลยมานานเพียงใดแล้ว แต่ท้องของนางกลับไม่มีวี่แววเลยแม้แต่น้อย ทำให้นางในใจอดรู้สึกกระวนกระวายมิได้
สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
ในที่สุดซ่างกวันวานเอ๋อร์ก็ตัดสินใจได้ แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังเรือนข้างที่เกาฉางเหวินพำนักอยู่
แม้เกาฉางเหวินในยามปกติจะประพฤติตัวโลดโผน สร้างเรื่องน่าขบขันให้คนอื่นอยู่เสมอ แต่ในบางแขนงที่แปลกประหลาดกลับเป็นผู้เชี่ยวชาญ!
เกาหยางเป็นจอมกุนซือพิษอันดับหนึ่งแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน
ส่วนเขาเกาฉางเหวิน เรียกได้ว่าเป็น “จอมพิษนอกตำราอันดับหนึ่งแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน”
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
ซ่างกวันวานเอ๋อร์เคาะประตูเบา ๆ
“ผู้ใดกัน? ข้ากำลังหลับสบาย กลับมารบกวนความฝันอันงดงาม…”
เกาฉางเหวินพึมพำพร้อมเปิดประตู แต่เมื่อเห็นว่าคือซ่างกวันวานเอ๋อร์ ก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มประจบประแจงทันที “โอ้ เป็นพี่สะใภ้นี่เอง เชิญเข้ามาเถิด มีเรื่องสำคัญใดหรือ?”
ซ่างกวันวานเอ๋อร์ใบหน้าร้อนผ่าว เรียบเรียงถ้อยคำแล้วเอ่ยว่า “ฉางเหวิน ข้า… ข้าได้ยินว่าเจ้าเคย… อืม… ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับยาที่ช่วย… อืม… เสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาไม่ใช่น้อย?”
เกาฉางเหวินได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายทันที
เขาตบหน้าอกรับประกัน “พี่สะใภ้ถามถูกคนแล้ว ข้าไม่กล้าอวดอ้างเรื่องอื่น แต่ในด้านการบำรุงสุขภาพ เสริมพลัง เพิ่มอารมณ์ ความใคร่นั้น ข้าทุ่มเทความพยายามอย่างหนัก!”