เปรี้ยง!
เกาหยางจ้องมองอู่จ้าวที่ยืนอยู่เบื้องบน สีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก ราวกับคนไม่แยแสสิ่งใด จิตใจพลันบังเกิดความตะลึงงัน
หนังสือราชการที่คั่งค้างเพียงสิบวัน รวมกับที่ส่งเข้ามาทุกวันในสิบวันนี้ จะมากมายเพียงใดกัน?
แต่สิ่งที่ได้กลับมา กลับเป็นคำมั่นสัญญาของอู่จ้าว ที่ทำให้ทั้งสำนักรัฐบาลฉางอัน กองทหารรักษาพระองค์ และทหารรักษาพระองค์ ต่างพากันเงียบงัน...
นี่มัน... กำไรล้นฟ้า!
"บ่าวขอขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาท การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ บ่าวกำไรมหาศาล!" เกาหยางประสานมือคำนับ
อู่จ้าวเห็นท่าทีเรียบเฉยของเกาหยางก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเย็นชา "ฮึ! ถ้อยคำของเกาอ๋องช่างกล่าวได้เร็วเกินไปนัก! กำไรหรือขาดทุน ยังไม่อาจรู้ได้หรอก!"
"เสี่ยวหยวน!" อู่จ้าวส่งเสียงเรียก
"ขอรับ!"
"ไป นำหนังสือราชการที่คั่งค้างอยู่หลังห้องเก็บของทั้งหมด ที่ข้ายังไม่ได้ทอดพระเนตร มาให้เกาอ๋องได้พิจารณาอย่างเต็มที่!"
"ขอรับ!"
เสี่ยวเยวียนรับคำสั่งแล้วรีบก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว
ชั่วครู่ต่อมา
เสี่ยวเยวียนคุมขันทีน้อยและนางกำนัลที่แข็งแรงหลายสิบคน เดินเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ
แต่ละคนในอ้อมแขนต่างก็กอดหนังสือราชการที่ซ้อนกันสูงจนเกือบจะบดบังสายตา!