"ท่านเสี่ยวหยวน ขอฝากทูลฝ่าบาทด้วยว่า ข้าเฉินเซิ่งจะส่งสาส์นถึงมืออย่างแน่นอน ไม่ให้ผิดพลาดแม้แต่น้อย!"
"อีกอย่าง เฉินเซิ่งยังอยากขอท่านเสี่ยวหยวนทูลฝ่าบาทอีกหนึ่งประโยค"
เฉินเซิ่งสีหน้าจริงจังมองไปที่เสี่ยวหยวน เอ่ยขึ้น
เขารับสาส์นของลวี่โหย่วหรงมา แล้วก็รีบนอนพักอีกสองยาม เสี่ยวหยวนก็มาถึง
"ถ้อยคำใด?"
เสี่ยวหยวนได้ฟัง สีหน้าอยากรู้อยากเห็น
เฉินเซิ่งสีหน้าจริงจังกล่าวว่า "ภายในจวนติ้งกั๋วกงนี้แม้จะมีสามฮูหยิน แต่ในใจของเฉินเซิ่ง ภรรยาหลวงมีเพียงท่านเดียว!"
"ความสัมพันธ์ระหว่างฝ่าบาทกับเสนาบดีเกานั้นพิเศษที่สุด ข้าเฉินเซิ่งต่อฝ่าบาท จงรักภักดีจากใจจริง!"
"เรื่องนี้โปรดฝ่าบาททรงวางใจ ต่อให้ข้าเฉินเซิ่งตาย ศพเน่า ตัวเปื่อย ก็จะไม่มีวันให้ฮูหยินชิงหลวน ฮูหยินโหย่วหรง ฮูหยินวานเอ๋อร์ล่วงรู้แม้แต่น้อย!"
เสี่ยวหยวนตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เม้มปากยิ้ม "องครักษ์เฉิน ข้าไม่ผิดหวังในตัวเจ้า เจ้ามีใจจริง"
"ถ้อยคำนี้ข้าจะนำไปทูลให้แน่นอน"
"เมื่อเรื่องนี้สำเร็จ รางวัลจากฝ่าบาทจะไม่น้อยแน่!"
เฉินเซิ่งประสานมือคำนับ ก้มหัวส่งเสี่ยวหยวนจากไป
อืม...
นอกจากตอนเริ่มที่ตอบฉู่ชิงหลวนจะมีความบกพร่องเล็กน้อย ตอนนี้เขากลับตอบได้งดงามยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากเรื่องนี้จบ ฮูหยินทั้งสี่จะถือว่าเขาเฉินเซิ่งเป็นคนสนิท คงไม่น้อยหน้ารางวัล
ตราบใดที่เสนาบดีเกาไม่พัง เขาเฉินเซิ่งก็จะไม่พัง
อีกอย่าง เกาหยางเป็นใคร?
ปฏิกิริยาของอู่จ้าว ฉู่ชิงหลวน ซ่างกวันวานเอ๋อร์ ลวี่โหย่วหรง ได้บอกทุกอย่างแล้ว
ทั้งหมดนี้ ล้วนอยู่ในแผนของเกาหยาง
ทั้งสี่คนถูกจับให้อยู่หมัดอย่างแน่นหนา ตอนนี้ล้วนต้องให้เขาเฉินเซิ่งช่วยปกปิด