"ยากจะจัดการ... แต่ความหมายของคุณชุยคือ... มิใช่ว่าไม่อาจจัดการได้กระมัง?"
จี้ปั๋วได้ยินดังนั้น สายตาก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันใด
จี้ปังผู้อาวุโสก็เป็นคนแก่ที่หลักแหลม ฟังเสียงแล้วก็จับความหมายแฝงได้ในทันที รีบก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าวกล่าวว่า "คุณชุย! บัดนี้พวกเราล้วนเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับราชันย์แห่งความตายผู้นั้น ต่างเป็นสมาชิกของ 'พันธมิตรล้มเกา' ด้วยกัน ควรต้องร่วมเรือร่วมใจ คอยช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ขอคุณชุยจงเห็นแก่ไมตรีแห่งพันธมิตร ช่วยชี้ทางสว่างให้ด้วยเถิด!"
หลูเจิ้งเฟิงเห็นท่าเช่นนั้น ก็เอ่ยเสริมขึ้นอย่างเหมาะเจาะว่า "คุณชุย ท่านประมุขจี้พูดถูกแล้ว บัดนี้ทุกคนล้วนเป็นสมาชิกของพันธมิตรล้มเกากันทั้งนั้น ท่านมีหนทางก็จงกล่าวออกมาเถิด"
ชุยซิงเหอกลั้นขำอยู่ในใจ แต่บนใบหน้ากลับแสดงสีหน้าลำบากใจราวกับถูกไมตรีและความชอบธรรมผูกมัด จำต้องยอมทุ่มสุดตัวเพื่อพวกพ้อง
นี่คือกลยุทธ์พิชิตใจของราชันย์แห่งความตายหรือ?
เขามองเห็นตัวตนของตนในอดีตจากตัวจี้ปังและคนอื่นๆ เหล่านี้!
ชุยซิงเหอแสดงสีหน้าลำบากใจ กัดฟันแล้วเอ่ยขึ้นว่า "เอาล่ะ! เนื่องจากท่านประมุขจี้และคุณหลู่ออกปากแล้ว ซิงเหอก็จะไม่ปิดบังอีกต่อไป!"
"วิธีนี้... ข้ามีจริงๆ!"
จี้ปังได้ยินดังนั้นก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที "ขอคุณชุยจงเร่งบอกกล่าวด้วยเถิด"
ชุยซิงเหอมองไปยังคนทั้งหลายแล้วกล่าวว่า "เรื่องของตระกูลจี้นี้ จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย จุดสำคัญอยู่ที่สองประการ ประการแรก คือจางผิง จางโซ่ว สองพี่น้อง ผู้บัญชาการทหารม้าลายผู้รับผิดชอบการสอบสวนคดีนี้ ประการที่สอง คือผู้ที่สามารถเอ่ยวาจาใกล้ชิดฝ่าบาทได้อยู่เสมอ"
"หากพวกเขายินดีช่วยเหลือ เรื่องนี้ก็คงง่ายแล้ว"
"ว่าก็ว่ากันตามตรง ข้ากับท่านผู้บัญชาการจางสองพี่น้องนั้น สนิทสนมกันพอสมควร เมื่อสองสามวันก่อนเพิ่งร่วมสุราด้วยกัน พูดคุยถึงสถานการณ์ในราชสำนัก ก็มีความเห็นพ้องต้องกันอยู่ไม่น้อย"
"อีกอย่าง ท่านหญิงเสี่ยวหยวน ข้าหลวงฝ่ายในที่อยู่ข้างกายฝ่าบาทบัดนี้ พวกท่านรู้จักหรือไม่?"