เปรี้ยง!
วาจานี้ ดุจสายฟ้าฟาดจากสวรรค์ชั้นเก้า แฝงไว้ซึ่งความกล้าหาญ ความจริงใจ กระแทกเข้าสู่ห้วงลึกแห่งวิญญาณของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น!
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างซาบซึ้งใจ
นี่มันช่างเป็นการแบกรับอันยิ่งใหญ่เพียงใด!
นี่มันช่างกล้าหาญเพียงใด ช่างเสียสละเพียงใด!
เพื่อเปิดปัญญา เพื่อเหล่าผู้ศึกษาทั่วหล้า เขากลับยอมเสี่ยงตาย ยอมแบกรับคำครหาชั่วนิรันดร์!
"ท่านเกา!"
"ท่านเกาผู้สง่างาม!"
"พวกเรา จะไม่ทำให้คำสั่งสอนของท่านเกาในวันนี้ต้องสูญเปล่า!"
"แม้คนนับหมื่นจะขัดขวาง ข้าก็จักไป!"
เบื้องล่าง เวที เหล่านักศึกษานับหมื่นเดือดพล่านสุดขีด!
พวกเขาส่งเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ทุบอกตีเท้า น้ำตาไหลพราก ตื่นเต้นจนสุดจะกลั้น!
ผู้คนนับไม่ถ้วนหันไปทางแท่นปราศรัย คำนับอย่างลึกซึ้ง จนถึงขั้นคุกเข่าลง!
คุณธรรมเช่นนี้ แม้แต่นักปราชญ์ก็เทียบได้เพียงเท่านี้ พวกเขาจะไม่กราบไหว้ได้อย่างไร?
ต้องกราบไหว้!
แม้แต่ประชาชนมากมายที่เดิมทีรู้สึกไม่ดีต่อเกาหยาง ต่างก็ซาบซึ้งใจ พากันส่งเสียงชื่นชม ฉากนั้นช่างเศร้าสลดและเข้มข้นถึงขีดสุด!
ใต้แท่นโต้วาที
หลี่ฉางเหอตื่นเต้นจนสุดจะทน!
จางเฉิงน้ำตานองหน้า!
บัณฑิตผู้ทรงคุณธรรมบางท่านที่เริ่มสำนึกผิด รู้สึกได้ถึงความละอายใจจากก้นบึ้ง