ถนนจูเชวี่ย
บัณฑิตคนแล้วคนเล่ามารวมตัวกัน ดุจตะกอนทรายไหลลงสู่ท้องทะเล เคลื่อนขบวนอย่างยิ่งใหญ่
หากมองลงมาจากฟากฟ้า จะเห็นบัณฑิตแห่งฉางอันเหล่านี้ราวกับกระแสน้ำหลอมเหล็กสีดำ ไหลบ่ามุ่งสู่ทิศทางเดียวกัน
"โอ้ นี่มิใช่ท่านอ๋องหรือ? ข้าได้ยินว่าท่านเก็บตัวอ่านตำราปราชญ์อยู่ที่บ้าน มุ่งมั่นเตรียมสอบเข้าเป็นขุนนาง เหตุใดจึงลุกขึ้นมาได้?"
"จะมีอะไรไปได้ ก็เรื่องการปะทะระหว่างท่านเกากับตระกูลเผย หากเป็นเรื่องอื่นข้ายังอาจไม่ไป แต่เรื่องของตระกูลเผยกับอัครเสนาบดีเกา พวกเราบัณฑิตจะนั่งดูอยู่เฉยได้อย่างไร?"
"เช่นนั้นท่านนี้..."
"ได้ยินว่าสถานอาบอบนวดหมายเลขหนึ่งแห่งราชวงศ์มีช่างนวดระดับเหรียญทองผู้มีโฉมงามเป็นอย่างยิ่งนามว่า 'ไม่กินผักชี' เมื่อเร็ว ๆ นี้ ข้าผู้นี้ย่อมไปที่นั่น หนึ่งคือแม้เสียงข้าจะเบาแต่ก็ขอส่งแรงหนุนแก่ท่านเกา สองคือจองตัวไม่กินผักชี!"
"โอ้ นี่มันช่างประจวบเหมาะ?"
"เช่นไร ท่านหลี่ หรือท่านจะไปสถานอาบอบนวลหวงเจียหมายเลขหนึ่งด้วย?"
"แน่นอนอยู่แล้ว ช่วงนี้มีเงินในกระเป๋า ก็เลยลองไปดูว่าช่างนวดหญิงที่ชื่อไม่ปรุงผักชีจะเป็นผู้วิเศษจากแดนใด"
"ถ้าเช่นนั้นก็ไปสถานอาบอบนวดหมายเลขหนึ่งแห่งราชวงศ์ด้วยกัน สั่งแบบไม่ใส่ผักชี!"
"สมควรเป็นเช่นนั้น!"
"โอ้ พวกท่านก็จะไปจองตัวไม่ปรุงผักชีหรือ นี่มันช่างประจวบเหมาะ?"
"ข้าด้วย!"
"เช่นนั้นก็ไปด้วยกัน!"
"ไปด้วยกัน!"
"วันนี้ไร้ธุระ จักไปสำนักคณิกาจองตัวไม่ปรุงผักชี"
ครื้นเครง
พร้อมกับคลื่นมหาชนที่เคลื่อนตัว บัณฑิตฉางอันหลั่งไหลกันไป ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มหนาแน่น
พวกเขาพากันมุ่งสู่สถานอาบอบนวลหวงเจียหมายเลขหนึ่ง