"ฮืด!"
"นี่มัน...ช่างน่าตื่นเต้นเกินไปแล้ว!"
ซวีเจ๋อมองผ่านช่องว่าง เห็นเงาร่างงดงามเดินเข้ามาในห้อง รู้สึกจมูกและปากร้อนผ่าว หัวใจเต้นโครมคราม
เจ้าของบ้านของเขาคือเจ้าหญิงแห่งห้องเช่า อายุยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปี ครอบครองบ้านพักส่วนตัวในหมู่บ้านในเมืองที่คึกคัก ที่ดินผืนนี้ขายได้เท่าไรไม่รู้ แค่นั่งเก็บค่าเช่าก็อยู่ได้สบายๆ แล้ว
ตอนนี้เธอสวมชุดสายเดี่ยวลูกไม้ ผมลอนใหญ่สยาย ไหล่ยาวถึงเอว เห็นชุดว่ายน้ำแนบเนื้อชัดเจน ใบหน้าสวยสดงดงาม ดวงตากระพริบสองที ชวนให้ผู้ชายหลงใหลได้ง่ายๆ
"อากาศแบบนี้ ร้อนจนจะตายอยู่แล้ว!"
เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าเปิดแอร์ก่อนเป็นคนแรก นั่งเอนกายบนโซฟาตัวเล็กข้างเตียง เล่นโทรศัพท์มือถือไปพลางๆ
ไม่รู้ว่ากำลังแชทกับใครอยู่ นิ้วกดจอเสียงดัง "แก๊กๆ"
ซวีเจ๋อรู้สึกทั้งตัวร้อนผ่าว คิดไม่ถึงว่าเจ้าของบ้านสาวสวยที่ปกติดูเรียบร้อยเนี้ยบ จะเป็นอิสระขนาดนี้ในบ้าน
แต่ตอนนี้ที่สำคัญกว่าคือ เขาต้องรีบหาทางออกไปโดยเร็วที่สุด
ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวก็ต้องถูกจับได้แน่!
แน่นอน เขาไม่ใช่ขโมย ไม่ใช่คนนิสัยแปลกๆ อะไรทั้งนั้น
เพราะตอนเที่ยงกลับบ้านมาเอาของ แต่ดันลืมกุญแจไว้
เพราะค้างค่าเช่าเจ้าหญิงแห่งห้องเช่าอยู่สองสามวัน เขาไม่กล้าขอให้เธอมาเปิดประตูให้
ผู้หญิงคนนี้อารมณ์ไม่ค่อยดีนัก เวลาดีใจก็พูดเรื่อยเปื่อย เวลาไม่พอใจก็ดุราวกับไดโนเสาร์เพศเมีย
ให้เธอช่วยเปิดประตูก็เท่ากับเอาเองเข้าหน้าไม้ไม่ใช่เหรอ?
ซวีเจ๋อพักอยู่ห้องข้างๆ ของเจ้าหญิงแห่งห้องเช่า รู้ว่าเธอซ่อนกุญแจบ้านตัวเองไว้ใต้ขอบหน้าต่าง และรู้ว่าเธอมีกุญแจสำรองที่เปิดได้ทุกห้อง
เลยแอบย่องเข้ามา
ตั้งใจว่าจะทำธุระเสร็จแล้วค่อยวางคืนกลับที่เดิม โดยที่ไม่มีใครรู้
แต่ไม่คิดว่า กรรมตามสนอง กุญแจยังไม่ทันเจอ เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าก็กลับมาแล้ว
ซวีเจ๋อจนใจ ต้องรีบมุดเข้าไปหลบในตู้เสื้อผ้า
หวังเพียงว่าเจ้าหญิงแห่งห้องเช่าจะออกไปกินข้าวเที่ยงหรือมีธุระข้างนอก
"พวกสารเลวนี่ คิดจะลากฉันเข้าหนอง ฉันจะไม่ยอมตกหลุมง่ายๆ หรอก!" ตอนนี้เอง เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าก็โยนโทรศัพท์ทิ้งด้วยความโมโห แล้วลุกขึ้นยืน "ขออาบน้ำก่อน!"
อะไรนะ?
อาบน้ำ!
ซวีเจ๋อรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มทลาย
เห็นชัดๆ ว่าเจ้าหญิงแห่งห้องเช่ากำลังเดินตรงเข้ามาทางเขา
ยิ่งเครียดมากขึ้นไปทุกที ผิวขาวเนียนนวลก็ยิ่งมองเห็นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
โดยเฉพาะความเคลื่อนไหวภายใต้สายเดี่ยวเส้นนั้น ชวนให้ชายใดๆ ก็ต้องปั่นป่วนหัวใจ
จบแล้ว!
คราวนี้จะทำยังไงดี?
ถ้าให้เจ้าหญิงแห่งห้องเช่ารู้ว่าเขาอยู่ในตู้เสื้อผ้า ต่อให้อาบน้ำในแม่น้ำเหลืองก็ล้างไม่ออก!
"อ้าว! มั่นยุน กำลังจะอาบน้ำเหรอ?" ตอนนี้เอง ชายวัยกลางคนหน้ามันวาวก็ยิ้มแย้มเดินเข้ามา "พอดีฉันก็เหงื่อท่วมตัวเหมือนกัน งั้นพวกเรามาอาบน้ำด้วยกันเป็นคู่รักดีไหม?"
"พี่กวง...หลี่กวงเปียว นายเข้ามาได้ยังไง!" เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าตะลึงไปครู่หนึ่ง สีหน้าเริ่มบึ้งตึงลงทันที
"ฮี่ๆ การเปิดประตูบ้าน มันก็แค่เรื่องชิลๆ เอง!" ชายที่ชื่อหลี่กวงเปียวพูดด้วยท่าทางลามก โดยเฉพาะเมื่อเห็นการแต่งกายของเธอที่โชว์เนื้อหนัง แทบจะน้ำลายไหล
เจ้าหญิงแห่งห้องเช่ารีบยกมือขึ้นกัน "หลี่กวงเปียว ออกไปเลย นายนี่มันบุกรุกบ้านคนอื่น!
"เฮ้อ พวกเราก็รู้จักกันมานาน จะพูดจาเป็นทางการแบบนั้นทำไม บ้านนี้ก็ไม่มีคนนอกนี่นา!" หลี่กวงเปียวพูดพลางเดินเข้าไปใกล้ "มั่นยุน ความรู้สึกที่ฉันมีต่อนาย นายก็รู้ดี!"
"ก่อนหน้านี้ชวนนายทุกที นายก็บ่ายเบี่ยงสารพัด ฉันจนปัญญาจริงๆ เลยต้องมาหาถึงที่!"
"นายวางใจได้ ฝีมือของพี่กวงคนนี้ ถ้าได้อยู่ด้วยกัน รับรองว่านายจะได้กินดีอยู่ดี!"
เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าฟังแล้วทั้งตกใจทั้งโกรธ
นอกจากเก็บค่าเช่า เธอยังทำธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ อีกด้วย
ตอนเริ่มต้นทำงานอะไรก็ไม่รู้จัก ในคำแนะนำของเพื่อน เธอจึงได้รู้จักกับหลี่กวงเปียว ซึ่งช่วยเหลือเธออยู่หลายครั้ง
เธอเองก็รู้ดีว่าหลี่กวงเปียวคิดอะไร แต่ก็ได้ปฏิเสธไปอย่างจริงจังแล้ว และยังตอบแทนน้ำใจด้วยของขวัญเพื่อแสดงความขอบคุณ
ไม่คิดว่าคนนี้จะใจกล้าบ้าบิ่น ขนาดบุกเข้ามาในบ้านยังกล้าทำเรื่องชั่วช้า!
"หลี่กวงเปียว ฉันพูดกับนายชัดเจนตั้งนานแล้ว ว่าฉันไม่มีแผนจะหาคนรัก!"
"ฉันขอบคุณที่นายพาฉันเข้าวงการ แต่เงินที่ฉันหาได้ ตอบแทนนายไปมากกว่าครึ่งแล้ว แค่นี้ก็แสดงความจริงใจพอแล้ว!"
"ตอนนี้ออกไปได้แล้ว ฉันจะถือว่าไม่เคยเกิดเรื่องนี้ขึ้น!"
"เจ้าหญิงแมนยุน นายคิดว่าฉันคิดถึงเงินเล็กๆ น้อยๆ ของนายจริงเหรอ บนโลกนี้ไม่มีอะไรฟรีๆ สิ่งที่ฉันเล็งไว้ ไม่เคยมีหนีรอดไปได้!" หลี่กวงเปียวหรี่ตาลง "แต่งตัวโป๊ขนาดนี้ จะมาแสร้งเป็นสาวบริสุทธิ์ไปทำไมกัน! ทำให้ฉันพอใจหน่อย รับรองไม่มีอะไรขาด!
เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าโกรธจนหน้าแดง "หลี่กวงเปียว นายช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ ตอนพ่อแม่นายเกิดนาย โดนอัดขี้ใส่ปากหรือกินขี้มากันแน่ ถึงได้หน้าตาเหมือนหมูสามชั้นอย่างนี้!"
"คางคกยังอยากกินเนื้อหงส์ รีบไสหัวไปซะ!"
"ไอ้เวรเอ๊ย วันนี้ฉันจะกินนายให้ได้!" หลี่กวงเปียวโกรธจนหน้าแดง พุ่งตัวเข้าไปเหมือนก้อนเนื้อ
เจ้าหญิงแห่งห้องเช่ารีบหลบ รีบหยิบโทรศัพท์จะโทรแจ้งตำรวจ
แต่กลับพบว่าหลี่กวงเปียวเจ้าเล่ห์มาก แย่งโทรศัพท์เธอไปก่อนแล้ว
ถ้าไม่มีทางขอความช่วยเหลือ เธอก็คงเป็นปลาบนเขียงจริงๆ!
"ฮี่ๆ ไอ้ตัวแสบ จะหนีไปไหนล่ะ ห้องแคบๆ แบบนี้ หนีไม่พ้นหรอก!" หลี่กวงเปียวหลอกล่อ แล้วฉวยโอกาสจับข้อมือเจ้าหญิงแห่งห้องเช่าไว้ ผลักเธอล้มลงบนเตียง
"ไปให้พ้น! ไอ้สัตว์เดรัจฉาน ปล่อยฉัน ปล่อยฉัน..." เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าเป็นผู้หญิง จะสู้แรงผู้ชายได้อย่างไร
หลี่กวงเปียวกดเธอไว้ ตั้งท่าจะขย้ำเหมือนสัตว์
เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าหน้าซีดเผือด ความสิ้นหวังผุดขึ้นในใจ
ถ้าต้องถูกไอ้หมูอ้วนนี่ทำลายความบริสุทธิ์ ยังจะตายดีกว่า!
ฉากนี้ ซวีเจ๋อที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าเห็นได้อย่างชัดเจน
แม้เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าจะอารมณ์ไม่ดีนัก แต่ปากแข็งใจอ่อน ยังดีกับเขาอยู่
ตอนนี้ไม่ทันคิดว่าจะถูกเข้าใจผิด รีบเตะประตูตู้เสื้อผ้ากระโจนออกไป "ไอ้หมูอ้วน หยุดมือเดี๋ยวนี้นะ!"
หลี่กวงเปียวตกใจสะดุ้ง หันไปมอง สีหน้าไม่ดีนัก "ฮะๆ เจ้าหญิงแมนยุน นายยังจะแสร้งทำเป็นบริสุทธิ์อีก เรารู้กันหมดแล้วว่านายเลี้ยงหนุ่มหล่อไว้ในบ้านนี่นา!"
"ซวีเจ๋อ นาย..." เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าเบิกตากว้าง สมองมึนงงไปหมด
ซวีเจ๋อไม่อยากอธิบาย ตะคอกเสียงดัง "บุกรุกบ้านคนอื่น ยังจะข่มขืนหญิงสาว แค่สองข้อนี้ก็ขังนายทั้งชีวิตได้เลย!"
"รีบไปซะ ไม่งั้นฉันแจ้งตำรวจ!"
พูดพลางแกว่งโทรศัพท์ในมือ
หลี่กวงเปียวสีหน้าเปลี่ยนไปๆ มาๆ ปล่อยเจ้าหญิงแห่งห้องเช่า ยิ้มแห้งๆ "เข้าใจผิด เข้าใจผิดทั้งนั้น!"
"เมื่อกี้ฉันโมโหชั่ววูบ คุมสติไม่อยู่ ฉันไปก่อนนะ!"
ซวีเจ๋อถอนหายใจโล่งอก
ถ้าแจ้งตำรวจจริงๆ ไร้หลักฐาน คงทำอะไรเขาไม่ได้มาก
แค่ขู่ให้เขากลัวไปก่อนก็พอ!
แต่ไม่คิดว่าหลี่กวงเปียวจะแสร้งยอมแพ้ ขณะที่ซวีเจ๋อผ่อนคลายลง ก็หันกลับมาอย่างรวดเร็ว
หยิบแจกันดอกไม้ฟาดหัวซวีเจ๋อโดยไม่ทันตั้งตัว
ปัง!
ซวีเจ๋อครางเบาๆ รู้สึกเวียนหัว ทรุดตัวลงกับพื้นช้าๆ
"บัดซบ ไอ้เวรแบบไหนกัน คิดว่าฉันกลัวง่ายๆ เหรอ สักวันต้องจัดการนายให้ตาย!" หลี่กวงเปียวจ้องด้วยสายตาอาฆาต
"ซวีเจ๋อ..." เจ้าหญิงแห่งห้องเช่าร้องด้วยความตกใจ รีบวิ่งเข้ามาประคองหัวเขา "เลือดไหลเยอะขนาดนี้...หลี่กวงเปียว อย่าหนีถ้าเป็นผู้ชาย นายทำคนตายแล้ว!"
"ใครจะไปรู้ว่าไอ้นี่มันบอบบางขนาดนี้ ไอ้ขี้ข้า ยังกล้ามาต่อกรกับฉันอีก!" หลี่กวงเปียวรู้สึกผิดบ้างนิดหน่อย แต่ก็รีบเดินหนีอย่างรวดเร็ว
แต่ไม่ทันสังเกตว่า จากหน้าอกของซวีเจ๋อ มีแสงสีทองวาบขึ้นมา พุ่งเข้าไปในร่างของเขา!