“วันนี้ พวกเจ้าทุกคนต้องตาย!”
น้ำเสียงของหลินเป่ยเฉินเยือกเย็นโหดร้าย แววตาเปี่ยมไปด้วยแสงสังหารอันเฉียบคม ราวกับอสูรที่ก้าวขึ้นจากนรก ทำให้ผู้พบเห็นเกราะขนหัวลุก
เสียงเพิ่งจบลง เขาก็ปลดปล่อยเคล็ดกระบี่เหนือเมฆออกมาถึงขีดสุด แสงกระบี่พุ่งทะยานลงมาราวลูกเห็บภัยพายุ โจมตีคนสองคนที่เหลืออยู่ไม่เว้นแม้แต่ช่องว่างเดียว!
ภายใต้การถล่มทลายของเขา ทั้งสองถูกตีจนแตกพ่ายถอยร่นไปทีละก้าว บาดแผลใหม่ผุดขึ้นบนร่างไม่หยุด เลือดกระจายฟ้า เสียงกรีดร้องดังระงม
ผ่านไปเพียงหลักสิบหมัด หลินเป่ยเฉินก็ฟันดาบเฉือนคอคนหนึ่ง แล้วทะลุดวงใจอีกคนด้วยกระบี่เพียงหนึ่งเส้น
ถึงตอนนี้ ผู้สถิตทั้งสี่สิ้นชีพสมบูรณ์!
จัดการทั้งสี่เสร็จ หลินเป่ยเฉินไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย บีบกระบี่สังหารเซียนแน่น ร่างพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า บุกเข้าสังหารจี้อู๋เต้าบนอากาศทันที!
ขณะนี้สถานการณ์การรบบนอากาศได้ถึงคราววิกฤตยิ่งกว่าก่อน
มู้จิ้นเยว่และจี้จ้านเทียนตกอยู่ในขั้นตกต่ำแบบทั่วด้านมานาน ร่างกายได้รับบาดเจ็บหนักหลายจุด เลือดเปื้อนแดงทั้งฉลององค์
ดาบศึกของจี้จ้านเทียนยังปรากฏรอยแตกเริ่มขึ้นเป็นเงาๆ ชัดว่าต้องถึงขีดจำกัดแล้ว
ทั้งสองฝืนทนอย่างยากลำบาก ดูเหนื่อยล้ายิ่ง ถ้าไม่มีกำลังเสริมอีก คงอีกไม่นานจะรับการโจมตีของจี้อู๋เต้าไหว
“ไอตัวดีนี่ เจ้าสำส่อน ตายซะ!”
หลินเป่ยเฉินคำรามต่ำออกมาหนึ่งเสียง กระบี่สังหารเซียนฟันทางอากาศ
เจตจำนงกระบี่สยองขวัญคำรามออกมาราวมังกรโทสะทะยานออกจากเหวมหาสมุทร ห่อหุ้มพลังที่ไม่มีสิ่งใดขวางได้ ฟันจากด้านข้างลงไปยังจี้อู๋เต้าอย่างหนักหน่วง!
“ไอของโง่เขลา รนหาที่ตาย!”
เผชิญกับแสงกระบี่ที่เข้าประชิดโดยไม่มีทีท่าเตือนของหลินเป่ยเฉิน ดวงตาจี้อู๋เต้าฉายประกายเมินเหยียด
เขาไม่ได้หันกายด้วยซ้ำ เพียงกวาดมือหนึ่งครั้ง พลังอุ้งมืออันสยองที่บรรจุภาพมังกรทองโปร่งแสงก็พุ่งขึ้นต้อนรับ!