ภายในพระราชวัง ตำหนักเฟิ่งเทียน
หลินเซียวเทียนกำลังก้มหน้าอ่านฏีกา พู่กันแดงหยุดนิ่งกลางอากาศ คิ้วขมวดเล็กน้อย ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงราชกิจยุ่งยากในฏีกา
"ฝ่าบาท เพิ่งได้รับข่าว องค์ชายสิบสี่ถอนหมั้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ"
ขันทีชราผู้หนึ่งในชุดคลุมสีเทาเดินย่องเข้ามาเบา ๆ ท่วงท่าเคารพอย่างยิ่ง
หลินเซียวเทียนวางพู่กันแดง เงยหน้าขึ้นช้า ๆ ในดวงตาล้ำลึกฉายแวบความสงสัย "เฉินเอ๋อร์ใส่ใจโจวซูเหยาถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงยอมถอนหมั้น?"
"จากที่คนของเรารายงานกลับมา..." ขันทีชราหลุบตา ตอบอย่างนบนอบ "เมื่อวานตอนเที่ยง องค์ชายสิบสี่พบคุณหนูโจวกับองค์ชายสามที่หน้าประตูวัง บรรยากาศตอนนั้นค่อนข้างประหลาดพ่ะย่ะค่ะ"
"หลังจากนั้นคุณหนูโจวก็ตามองค์ชายสิบสี่ไปยังจวนอ๋องเฉิน ราวสองชั่วยามต่อมา ข่าวถอนหมั้นก็แพร่ออกมา"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเซียวเทียนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนโบกมือ "ช่างเถอะ ในเมื่อเป็นการตัดสินใจของเฉินเอ๋อร์ ก็ปล่อยพวกเขาไปตามทาง"
เขาหยุดไปชั่วขณะ พลิกคำถามกลับมาถามว่า "เรื่องที่ให้เจ้าสืบ มีผลหรือยัง?"
"ทูลฝ่าบาท" เสียงขันทีชรายิ่งเบาลง แทบจะกดลงกับพื้น "คืนนั้น องค์ชายสิบสี่กับคุณหนูเซี่ยเหยี่ยนหราน เหมือนจะถูกวางยาทั้งคู่ เพียงแต่พิษยาชนิดนั้นพิเศษมาก แฝงเร้นเสียจนหมอหลวงในวันนั้นไม่อาจตรวจพบ"
หลินเซียวเทียนเคาะปลายนิ้วลงบนฏีกาเบา ๆ ใบหน้าไร้แววอารมณ์ ผ่านไปเนิ่นนานจึงเอ่ยราบเรียบ "รู้แล้ว ถอยไปได้"
"บ่าวรับบัญชา" ขันทีชราโค้งตัวถอยไป ชายแขนเสื้อกว้างกวาดผ่านพื้น ในตำหนักคืนสู่ความเงียบสงัด เหลือเพียงควันไม้จันทน์ที่ยังคงกรุ่นหอม