อีกฟากหนึ่งของแดนลับ ลึกเข้าไปในป่าทึบ
ลู่เหยากระอักเลือดออกมาอย่างแรง ร่างทั้งร่างทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างน่าเวทนา
นางถึงกับไม่มีเวลาจะเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ได้แต่จ้องเขม็งไปที่ซอกหินว่างเปล่า ดวงตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความไม่ยอมจำนนที่ท่วมท้น
"ใครกัน!"
"ใครกันที่ขโมยผลทะลุเก้ารอบของข้าไป!!"
[สัญญาณเตือน! อารมณ์ของเจ้าของร่างปั่นป่วนอย่างรุนแรง หากฝืนกดเก็บไว้จะทำให้หัวใจแห่งเต๋าเสียหาย!]
[โอกาสถูกแย่งชิง ค่าโชคชะตา -1000!]
[กำลังสร้างแผนฉุกเฉิน...]
เสียงแจ้งเตือนเย็นชาของระบบทำให้ลู่เหยาสะท้านไปทั้งร่าง นางสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง ฝืนกดความขมคาวที่ขึ้นมาถึงลำคอลงไป
ไม่ได้
นางจะแสดงท่าทีไม่เหมาะสมที่นี่ไม่ได้
นางเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก ความอาฆาตบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความซีดเผือดและความอ่อนแอในชั่วพริบตา
[ติ้ง! แผนฉุกเฉินสร้างเสร็จสมบูรณ์!]
[จากการคำนวณ ลึกลงไปในแกนกลางพลังวิญญาณของพื้นที่แห่งนี้ มีสัตว์วิญญาณโบราณสายพันธุ์หนึ่ง จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง ซึ่งกำลังจะสิ้นชีพเพราะบำเพ็ญเพียรฝ่าบททดสอบไม่สำเร็จ ได้รับบาดเจ็บสาหัส]
[โอกาสนี้มีค่ายิ่งกว่าผลทะลุเก้ารอบหลายเท่า หากสามารถรับมันเป็นสัตว์เลี้ยง เจ้าของร่างจะได้โชคชะตาที่ก้าวกระโดดในเชิงคุณภาพ!]
ดวงตาของลู่เหยาเป็นประกายขึ้นมาทันที
จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง!
นั่นคือสัตว์อสูรระดับสูงสุดที่มีเพียงตำนานโบราณเท่านั้น เมื่อโตเต็มวัยยังสามารถต่อกรกับเซียนจุนได้!
เมื่อเทียบกับผลไม้ลูกหนึ่ง นี่ต่างหากคือโอกาสที่แท้จริงในการพลิกชะตากรรม!
นางจะพลาดอีกไม่ได้เด็ดขาด!
ลู่เหยาฝืนยืนขึ้น กำลังจะเดินตามที่ระบบชี้ทางไป ทว่ากลับมีเสียงฝีเท้าดังมาจากในป่า
"ศิษย์น้องลู่?"
ศิษย์หลายคนที่แต่งกายด้วยชุดสำนักกระบี่ผลักพุ่มไม้ออกมา เห็นใบหน้าซีดเผือดและคราบเลือดที่มุมปากของนาง ต่างตกใจกันยกใหญ่
"ศิษย์น้องลู่ เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ?"
ดวงตาของลู่เหยาแดงก่ำ น้ำตาไหลรินออกมาพอดี น้ำเสียงสั่นเครือ
"ท่านพี่ ๆ... ข้า... ข้าเมื่อครู่ถูกฝูงสัตว์อสูรตีกระจัดกระจาย พลั้งพลาดโดนบาดเจ็บภายในเล็กน้อย"
นางอ่อนแรงพิงลำต้นไม้ข้าง ๆ ราวกับจะหน้ามืดเป็นลมในวินาทีถัดไป