สิ่งแรกที่ต้องทำหลังเริ่มเกม เจียงฉางหนิงดึงบทเรียนจากครั้งก่อน รีบก้มหน้ามองหาตาข่ายจับเมฆบนก้อนเมฆทันที——
ยังดี
หาเจออย่างราบรื่น
เธอยังถอนหายใจโล่งอกได้ไม่สุด สายตาก็เหลือบไปเห็นข้อมือที่ว่างเปล่า แล้วสะอึกค้างทันที
เดี๋ยวก่อน——
กำไลข้อมือของเธออยู่ไหน?
อย่าบอกนะว่า……
เธอค้นแล้วค้นอีกอย่างไม่ยอมแพ้ ไม่เพียงค้นตามตัว แต่ยังรื้อก้อนเมฆขนาด 1 ลูกบาศก์เมตรของตัวเองจนทั่ว……
ผ่านไปนาน——
เจียงฉางหนิงนั่งลงบนก้อนเมฆด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ฮ่า ๆ
หัวใจที่แขวนค้างอยู่ในอกตายสนิทในที่สุด——ไม่มีกำไลข้อมือ ตั้งแต่แรกก็ไม่มีกำไลข้อมือเลย ฮ่า ๆ
เจียงฉางหนิงลูบหน้า แล้วค่อย ๆ กลับมาสงบสติอารมณ์ได้อีกครั้ง
ชีวิตปาโคลนใส่เธอ เธอก็เอาโคลนไปปลูกบัว……ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ