เอาชีวิตรอดข้ามโลก: เทพให้เช่าบ้านกลางยุคสิ้นโลก

ตอนที่ 3 เข็มกลัดเสริมค่าสถานะ

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ลูกแก้วแสงขาว: เมื่อเปิดใช้งาน มีโอกาส 30% ที่จะได้รับไอเทมคุณภาพต่ำ มีโอกาส 60% ที่จะได้รับไอเทมคุณภาพธรรมดา มีโอกาส 8% ที่จะได้รับไอเทมคุณภาพดี มีโอกาส 1% ที่จะได้รับไอเทมคุณภาพดีเลิศ และมีโอกาส 1% ที่จะได้รับสิ่งอื่น ต้องการเปิดใช้งานหรือไม่】

อวี่ฉางซุ้ยกดเปิดใช้งานลูกแก้วแสงขาว

แสงจางหายไป เข็มกลัดเถาวัลย์ที่ประณีตงดงามชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า

อวี่ฉางซุ้ยหยิบเข็มกลัดที่เปล่งแสงสีขาวขึ้นมาตรวจดู

【ชื่อ: เข็มกลัดเสริมค่าสถานะสำหรับมือใหม่】

【ระดับ: คุณภาพดี】

【คำอธิบาย: หากคุณกำลังอยู่ในช่วงมือใหม่ ก็ขอแสดงความยินดีด้วย เมื่อสวมเข็มกลัดนี้ การกินไก่หิ่งห้อยเขียวจะทำให้ค่าสถานะซ้อนทับกัน คุณกินไปกี่หน่วย ก็จะได้รับโบนัสค่าสภาพร่างกายเท่านั้น (มีผลเฉพาะช่วงมือใหม่ 3 วัน หลังจากนั้นเข็มกลัดเสริมค่าสถานะจะหมดฤทธิ์)】

อวี่ฉางซุ้ยมองเข็มกลัด ดวงตาเป็นประกายผิดปกติ

โลกก่อกำเนิดไฟช่างมหัศจรรย์จริง ๆ ไม่น่าแปลกที่ชาติก่อนอวี่เซียวจะเก่งกาจขนาดนั้น แค่ยกมือก็เอาชีวิตเธอได้แล้ว

มีเข็มกลัดชิ้นนี้ เธอก็แค่กินเนื้อไก่หิ่งห้อยเขียวไปเรื่อย ๆ ค่าสภาพร่างกายก็จะเพิ่มขึ้นไม่หยุด

ถ้าเธอกินให้มากขึ้น เพิ่มค่าสภาพร่างกายให้เกินระดับปกติที่ 50 คะแนนไปได้ ขาของเธอจะกลับมาเป็นปกติไหมนะ

ยังไงก็ต้องลองดู

อวี่ฉางซุ้ยกลัด【เข็มกลัดเสริมค่าสถานะสำหรับมือใหม่】ลงบนเสื้อผ้า จากนั้นหยิบหัวใจไก่หิ่งห้อยเขียวที่มีขนาดพอเหมาะ ดูคล้ายมะเขือเทศเชอร์รี่สีเขียวใส่ปากแล้วกลืนลงไป

สามปีแล้ว! ในที่สุดเธอก็ได้กินเนื้อ!

อร่อยมาก อร่อยกว่าทุกอย่างที่เธอเคยกินมาในชีวิตนี้เสียอีก! แถมยังมีกลิ่นหอมของหญ้าอ่อน ๆ ด้วย

หลังจากกินเข้าไป ร่างกายก็รู้สึกสดชื่นสบายเหมือนเพิ่งอาบน้ำ

อวี่ฉางซุ้ยมองเนื้อไก่หิ่งห้อยเขียวสามชิ้นที่กำลังยั่วน้ำลาย แล้วข่มใจอดกลั้นความอยากไว้

กฎระบุแค่ว่าหัวใจไก่หิ่งห้อยเขียวกินดิบได้ ไม่ได้บอกว่าเนื้อไก่หิ่งห้อยเขียวกินดิบได้

เธอรักชีวิตที่สุด ไม่มีทางเสี่ยงเด็ดขาด

อวี่ฉางซุ้ยเก็บเนื้อไก่หิ่งห้อยเขียวลงกำไลมิติ แล้วมองแผงค่าสถานะส่วนตัวอีกครั้ง

ตัวเลขเปลี่ยนไปจริง ๆ!

【สภาพร่างกาย: 12 (+2)】

อวี่ฉางซุ้ยมองกิ่งไม้แห้งที่อยู่ข้าง ๆ ตั้งใจจะเก็บมาจุดไฟย่างเนื้อไก่หิ่งห้อยเขียว จะได้เพิ่มค่าสภาพร่างกายเร็วขึ้น แต่จู่ ๆ ก็มีเงาสีเขียววูบผ่านหน้าไปอีกครั้ง

ไม่ใช่แค่เงาเดียว

แต่เป็นฝูงใหญ่

แสดงว่าบริเวณที่เธออยู่เป็นอาณาเขตของฝูงไก่หิ่งห้อยเขียวอย่างนั้นหรือ?

ดวงตาอวี่ฉางซุ้ยเป็นประกาย เธอสบตากับไก่หิ่งห้อยเขียวตาแดงพวกนั้น ข่มความตื่นเต้นแล้วค่อย ๆ คลานไปยังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด พิงหลังกับลำต้นแล้วยกขวานขึ้น

“กุ๊ก กุ๊ก กุ๊ก—”

ไก่หิ่งห้อยเขียวตัวแรกบุกเข้ามาโจมตี

ตามมาด้วยตัวที่สอง ตัวที่สาม ตัวที่สี่...

อวี่ฉางซุ้ยยกขวานขึ้น เล็งฟันคอไก่หิ่งห้อยเขียวเหล่านั้น

หนึ่งตัว สองตัว สามตัว สี่ตัว...

【ติ๊ง คุณสังหารไก่หิ่งห้อยเขียวหนึ่งตัว】

【ติ๊ง คุณสังหารไก่หิ่งห้อยเขียวหนึ่งตัว】

เมื่อเห็นข้อความลอยผ่านตรงหน้า อวี่ฉางซุ้ยราวกับกินยาพละกำลังเข้าไป ดวงตาเป็นประกาย ท่าฟันไก่ของเธอสะบัดประกายไฟกระเด็น

ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!

เนื้อ! เนื้อ! เนื้อ!

เลือดเปื้อนเสื้อผ้าของเธอจนแดง ส่วนใหญ่เป็นเลือดไก่ แน่นอนว่ามีเลือดของเธอปนอยู่ด้วย

เธอไม่แน่ใจว่าฆ่าไก่ไปกี่ตัว เธอฟันไก่ไปพลางชำแหละไปพลาง แถมยังกินหัวใจไก่หิ่งห้อยเขียวเข้าไปหลายดวงระหว่างทาง

เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสภาพร่างกายดีขึ้นเรื่อย ๆ ตอนฆ่าไก่หิ่งห้อยเขียวตัวแรก เธอต้องฟันสิบครั้ง แต่ตอนนี้ใช้แค่สามครั้งก็จัดการได้หนึ่งตัว

ยิ่งกินก็ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งฆ่าก็ยิ่งแข็งแกร่ง

จำนวนไก่หิ่งห้อยเขียวค่อย ๆ ลดลง

แต่ไก่หิ่งห้อยเขียวพวกนั้นไม่ยอมถอย เอาแต่จ้องเธอด้วยดวงตาแดงก่ำ แล้วพากันบุกเข้าโจมตีอย่างไม่คิดชีวิต ราวกับเอาไก่มาส่งให้เธอถึงที่

เหมือนพวกมันปักใจว่าเธอต่างหากคือไก่อ่อน

ในที่สุด ไก่หิ่งห้อยเขียวตัวสุดท้ายก็ตายใต้คมขวานของเธอ

อวี่ฉางซุ้ยพิงต้นไม้ใหญ่ ใบหน้าที่เปื้อนเลือดเผยรอยยิ้มจนเกิดลักยิ้ม

ตรงหน้าเธอมีไก่หิ่งห้อยเขียวกองพะเนินเป็นภูเขา พอเห็นเนื้อเหล่านั้น เธอก็ยิ่งหิวขึ้นมา

【ติ๊ง! ยินดีกับอายุยืนเทียบฟ้า ที่สังหารไก่หิ่งห้อยเขียว 25 ตัว คะแนนสังหารอยู่ในอันดับ 3 ของเขต ขอแสดงความยินดีที่อายุยืนเทียบฟ้าขึ้นติดสามอันดับแรกของเขต 44 เป็นครั้งแรก ตอนนี้มอบรางวัลหีบสมบัติเงิน ×1】

หีบสมบัติเงินใบหนึ่งตกลงมาตรงหน้า

เมื่อเทียบกับหีบสมบัติไม้ที่ยังไม่ได้เปิดอีกใบข้าง ๆ แล้ว มันเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งนัก!

อวี่ฉางซุ้ยสูดหายใจลึก ก่อนเปิดหีบสมบัติไม้ใบแรก

【บิสกิตอัดแท่ง ×2 น้ำสะอาด ×1 ผ้าพันแผล ×1】

อวี่ฉางซุ้ยหยิบผ้าพันแผลขึ้นมา ตรวจดูว่าใช้พันแผลและฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ เธอมีบาดแผลอยู่บนตัว แต่มีผ้าพันแผลแค่ชิ้นเดียว

อวี่ฉางซุ้ยเปิดหีบสมบัติเงินอีกใบที่ดูมีระดับกว่า

【น้ำสะอาด ×5 ยาฟื้นฟู ×1】

อวี่ฉางซุ้ยจ้องแสงที่ปรากฏตรงหน้า ร่างกายเกร็งเขม็ง

ยาฟื้นฟู

เธอหยิบยาฟื้นฟูออกจากหีบ รายละเอียดของยาฟื้นฟูปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ชื่อ: ยาฟื้นฟู】

【ระดับ: ยาขั้นสูงพิเศษ】

【คำอธิบาย: รักษาโรค ฟื้นฟูเนื้อและกระดูก รักษาสถานะผิดปกติของร่างกายอย่างรวดเร็ว ทำให้ร่างกายกลับคืนสู่สภาพที่ดีที่สุด แนะนำให้ดื่มโดยตรง】

อวี่ฉางซุ้ยกำยาฟื้นฟูในมือแน่น ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้น

เธอยกยาฟื้นฟูขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด

เพียงนับถึงสิบ กระแสอุ่นสายหนึ่งก็ไหลผ่านศีรษะของเธอ แล้วแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ไม่ผิด เธอสัมผัสได้ถึงขาและเท้าของตัวเองแล้ว

ราวกับทั้งร่างแช่อยู่ในน้ำอุ่น สบายอย่างยิ่ง

ไม่เพียงเท่านั้น บาดแผลที่เพิ่งถูกไก่หิ่งห้อยเขียวทำร้ายก็สมานตัวอย่างรวดเร็ว แม้แต่สายตาก็มองเห็นชัดขึ้น! เดิมทีเธอสายตาสั้นเล็กน้อย แต่ตอนนี้ม่านพร่ามัวที่บดบังตรงหน้าเหมือนถูกเปิดออก

จากนั้นขาทั้งสองข้างก็เริ่มเจ็บ แล้วเปลี่ยนเป็นคัน ราวกับมีมดเป็นพันตัวกำลังไต่ไปมาบนขาของเธอ...

สิบนาทีต่อมา ความเจ็บและอาการคันหายไปหมด ขาทั้งสองข้างยังคงร้อนวูบวาบอยู่เล็กน้อย

อวี่ฉางซุ้ยพยุงต้นไม้ด้านหลัง ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก

แต่ยืนได้เพียงสามวินาทีก็ล้มลง

ทว่าดวงตาของอวี่ฉางซุ้ยกลับยิ่งเป็นประกาย เธอลุกขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ยืนได้นานห้าวินาที

เธอล้มแล้วลุกขึ้น ลุกขึ้นแล้วล้มลง

ลุกขึ้นแล้วล้ม ล้มแล้วลุก...

ยี่สิบนาทีต่อมา อวี่ฉางซุ้ยก็เดินได้แล้ว

แม้ท่าเดินจะดูแปลกประหลาด แต่นั่นก็คือการเดิน

อวี่ฉางซุ้ยล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

คราวนี้เธออยู่ห่างจากต้นไม้ต้นนั้นสามเมตรแล้ว

เธอนอนแผ่อยู่บนสนามหญ้า ใบหน้าเปื้อนเลือดสดกับโคลน ดวงตาแดงก่ำ แต่กลับกำลังยิ้ม

เธอดีใจ ดีใจเหลือเกิน

ตั้งแต่อายุสิบสี่ปีที่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนขาทั้งสองข้างพิการ เธอก็อยากลุกขึ้นยืนอยู่ทุกขณะ ในโลกก่อกำเนิดไฟ การรักษาขาที่พิการให้หายกลับกลายเป็นเรื่องง่ายดายถึงเพียงนี้

ถ้าพี่สาวรู้เข้าจะต้องดีใจมากแน่

เพราะตอนนั้นอวี่กวางเหยากับหม่าชิวหลานขี้เหนียว ไม่ยอมเสียเงินรักษาขาให้เธอ จนพลาดช่วงเวลารักษาที่ดีที่สุด พี่สาวกลับมาไม่ทันเพื่อห้ามปราม เธอจึงรู้สึกผิดมาตลอด

ขอบคุณโลกก่อกำเนิดไฟ ขอบคุณไก่หิ่งห้อยเขียว ขอบคุณหญ้า ขอบคุณต้นไม้...

อวี่ฉางซุ้ยฝึกต่ออีกพักหนึ่ง ยิ่งฝึกก็ยิ่งชำนาญขึ้น ไม่ถึงกับเดินสองก้าวแล้วล้ม

เธอตรวจดูสถานะส่วนตัวอีกครั้ง

【สถานะ: 90/100 ร่างกายแข็งแรงดี】

เป็นอย่างที่คิด คำว่า “ขาทั้งสองข้างพิการ” หายไปแล้ว

ตอนนี้สภาพร่างกายของเธอยังแย่มาก ยังไม่ถึงเกณฑ์ผ่านด้วยซ้ำ บางทีถ้าค่าสภาพร่างกายขึ้นไปถึง 50 คะแนน เธออาจเดินได้มั่นคงกว่านี้

อวี่ฉางซุ้ยมองไก่หิ่งห้อยเขียวที่เหลืออีก 20 ตัว แล้วกดชำแหละทั้งหมด

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป