ฉื่อมู่ถือเลื่อยไฟฟ้าที่ส่งเสียงคำราม เปิดใช้วิชา【อย่าให้! ฉันแย่งเองได้】แล้วพุ่งไปถึงตรงหน้าสัตว์ประหลาดในไม่กี่ก้าว
แสงเลือดในดวงตาของสัตว์ประหลาดวูบไหวขึ้นมาชั่วขณะ แต่มันไม่ได้สนใจเขาในทันที กลับแทงมีดสั้นเข้าใส่หัวใจของอลิซต่อ
ในสายตาของมัน อลิซตรงหน้าคือผู้เล่นที่เป็นภัยคุกคามต่อมันมากที่สุดในตอนนี้
หลังจากพูดคุยกับ【เจ้าหน้าที่จัดการหลุมศพ】สั้น ๆ ฉื่อมู่ก็เลือกเชื่อการตัดสินใจของเธออย่างไม่มีเงื่อนไขต่อ
แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะวินิจฉัยผิดว่า “สัตว์ประหลาดกลัวสะดือหนาว” ก็ตาม
“ครืน!”
เลื่อยไฟฟ้ากรีดเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งที่ห่อหุ้มร่างสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์อย่างไม่ลังเล จุดประสงค์ของฉื่อมู่เรียบง่ายมาก เขาต้องการเลื่อยมันให้ขาดจากบริเวณกระดูกเชิงกราน
สัตว์ประหลาดเกือบจะฆ่าอลิซได้อยู่แล้ว แต่ทันทีที่เลื่อยไฟฟ้ากรีดเสื้อผ้าขาด มันก็หันกลับมาทันทีและขว้างมีดสั้นออกมา หมายจะฆ่าฉื่อมู่ก่อน
เลื่อยไฟฟ้าของฉื่อมู่ติดขัด เลื่อยเข้าไปได้เพียงแผลเล็ก ๆ
สัตว์ประหลาดตัวนี้หนังหนาเนื้อเหนียวจริง ๆ
เขากัดฟัน แล้วใช้เวลาสองวินาทีสุดท้ายของวิชาเปลี่ยนทิศทางทันที
【โฮก—โฮก—】
สัตว์ประหลาดคำรามด้วยความโกรธสองครั้ง คมมีดไม่ได้ปักโดนฉื่อมู่ แต่พุ่งไปยังต้นไม้ด้านหลังเขาและฝังลึกลงในลำต้น เหลือให้เห็นเพียงด้ามมีด
ฉื่อมู่เปลี่ยนทิศทาง แล้วลองใช้เลื่อยไฟฟ้าโจมตีจากอีกด้านทันที
แต่ครั้งนี้สัตว์ประหลาดเตรียมตัวรับมือแล้ว มันใช้ทั้งคมมีดและแขนขัดขวางเลื่อยไฟฟ้าอย่างดื้อดึง ท่ามกลางเสียงเลื่อยหึ่ง ๆ เนื้อหนังถูกฉีกพลิกออกมาเป็นชั้น ส่งเสียงบาดหู