ทวีปเสวียนหลิง จักรวรรดิจินอู เมืองไคหยวน
นี่คือโลกแห่งภูติ นี่คือโลกที่เปี่ยมด้วยโอกาส นี่คือโลกที่ทุกผู้คนล้วนฝึกฝนเป็นเซียนได้
นี่คือ...
"โลกบัดซบ"
ภายในเขตตระกูลหลิน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองไคหยวน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของเมือง หญิงสาวร่างโปร่ง ใบหน้าเย็นชาเอ่ยคำหยาบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
นางมีนามว่าหลินวั่งซู
เมื่อหนึ่งเดือนก่อน หลินวั่งซูยังเป็นบัณฑิตจบใหม่จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งศตวรรษที่ 21 ถือใบตอบรับงานจากบริษัทใหญ่ กำลังจะเริ่มต้นชีวิตบทใหม่
แต่เพียงแค่ฉลองกับเพื่อนด้วยเบียร์เล็กน้อย พอลืมตาขึ้นมา นางก็มาอยู่ที่นี่แล้ว
ที่นี่คือสถานที่ชื่อว่าทวีปเสวียนหลิง
ส่วนที่ที่หลินวั่งซูอยู่คือเมืองแห่งหนึ่งทางใต้สุดของทวีปนี้ ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิจินอู นามว่าเมืองไคหยวน
สถานะของหลินวั่งซูคือหลานสาวคนโตสายตรงของตระกูลหลิน หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองไคหยวน
วงเล็บ ไม่ใช่สายเลือดแท้ วงเล็บ
นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ชาติก่อนหลินวั่งซูเป็นเด็กกำพร้า ไร้บิดามารดา แต่เติบใหญ่โดยมิได้ทุกข์ยากลำบากนัก ด้วยความช่วยเหลือและเลี้ยงดูจากสังคม เล่าเรียนจนได้ผลการเรียนดีเลิศ
แต่หากจะว่าไปแล้ว ชาติก่อนก็ไม่มีสิ่งใดให้อาวรณ์หรือยากตัดใจ ดังนั้นเมื่อพบว่าตนเองข้ามภพมา หลินวั่งซูจึงยอมรับด้วยใจที่พร้อมปรับตัวไปตามสถานการณ์ อย่างไรเสียจะหนีไปไหนได้เล่า ใช้ชีวิตเรื่อยไปเถิด โลกนี้ยังฝึกฝนเป็นเซียนได้ ฟังดูไม่เลวเลย เด็กจีนคนไหนกันเล่าจะไม่มีความฝันเป็นเซียน
ทว่าวินาทีเมื่อครู่ ตอนที่หลินวั่งซูเข้าสู่ขั้นฝึกร่างขั้นหนึ่งอย่างเป็นทางการ จู่ๆ ก็มีกลุ่มแสงขาวโพลนตกลงมากระแทกศีรษะนาง บอกว่านี่ไม่ใช่โลกภูติธรรมดา แต่เป็นนิยายรักแนวจินตนาการ
ส่วนนางหลินวั่งซูคือตัวร้ายหญิงของโลกดั้งเดิม ในงานเลี้ยงคืนนี้ที่จวนเจ้าเมืองนางจะตกหลุมรักพระเอกของโลกนี้ตั้งแต่แรกพบ
แต่พระเอกกลับหลงรักน้องสาวร่วมตระกูลของนางตั้งแต่แรกพบ ด้วยเหตุนี้หลินวั่งซูจึงคอยหาเรื่องน้องสาวร่วมตระกูลไม่หยุด กลายเป็นตัวร้ายหญิงคนแรกในเส้นทางความรักของพระเอกนางเอก
คาดว่าในพิธีคัดศิษย์ของสำนักเซียนปีหน้า นางจะถูกนางเอกตบหน้าอย่างจัง จนมิอาจเป็นศิษย์เซียนได้ แถมยังถูกพระเอกเชือดทิ้ง
"ฉะนั้นเจ้าพูดมายืดยาว ถึงที่สุดแล้วต้องการอันใด?"
หลินวั่งซูขมวดคิ้วมองก้อนกลมน้อยสีขาวตรงหน้า "ก็เพื่อบอกข้าว่าปีหน้าข้าจะตายงั้นหรือ?"
ตายน่ะไม่มีทางตายหรอก ลาก่อนพ่อแม่ คืนนี้ข้าจะออกเดินทางไกล โลกบ้าบออะไรกันที่จะทำให้ข้าหลงรักบุรุษสักคน
"ไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะเจ้าคะ!"
ก้อนกลมน้อยสีขาวลอยขึ้นต่อหน้าหลินวั่งซู "วั่งซู วั่งซู ข้าคือระบบทวีคูณสิบเท่านะ!"
"หมายความว่าอย่างไร? เจ้ามีความสามารถอะไร?"
"พูดง่ายๆ คือ ทุกเดือนข้าสามารถมอบโอกาสจับรางวัลแก่เจ้าได้หนึ่งครั้ง กับความสามารถทวีคูณสิบเท่าอีกหนึ่งครั้ง จำนวนครั้งสะสมได้นะเจ้าคะ"
"จับรางวัลข้าเข้าใจได้ แต่ทวีคูณสิบเท่าคืออะไร?"
ก้อนกลมน้อยสีขาวกระโดดยองๆ "พูดง่ายๆ คือสามารถทำให้สิ่งของที่เป็นของเจ้าชนิดใดชนิดหนึ่งขยายผลขึ้นสิบเท่า อย่างเช่นปิ่นหยกหยางจือคุณภาพดีบนศีรษะเจ้านี่ หากให้ข้าขยายผล มันก็จะกลายเป็นสมบัติวิญญาณขั้นต่ำระดับเหลืองขั้นหนึ่ง ซึ่งไม่ทราบผลลัพธ์แน่ชัด"
ดวงตาหลินวั่งซูสั่นเล็กน้อย
อยู่โลกนี้มาหนึ่งเดือน หลินวั่งซูพอจะคลายข้อสงสัยเกี่ยวกับกฎเกณฑ์บางอย่างของโลกนี้ได้บ้าง
เช่นสมบัติวิญญาณและสมบัติธรรม
สมบัติวิญญาณและสมบัติธรรมของโลกนี้แบ่งเป็นสี่ระดับคือ ฟ้า ดิน เหลือง และดำ แต่ละระดับยังแยกย่อยเป็นขั้นสูง กลาง และต่ำ
ตระกูลหลินในฐานะหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองไคหยวน ครอบครองสมบัติประจำตระกูลเป็นเพียงสมบัติวิญญาณขั้นสูงระดับดำเท่านั้น ว่ามันมีประโยชน์อันใด ตัวหลินวั่งซูเองก็ยังไม่ทราบ
ปิ่นหยกหยางจือบนศีรษะหลินวั่งซูเป็นของที่ไป๋เมิ่งเหยา มารดาแห่งร่างนี้ ซื้อมาเมื่อครั้งออกเที่ยวตลาดเมื่อหลายวันก่อน มีมูลค่าหนึ่งศิลาภูติขั้นต่ำ เป็นเพียงปิ่นหยกธรรมดา ทว่าวัสดุคือหยกหยางจือล้ำค่า จึงขายได้ราคาหนึ่งศิลาภูติขั้นต่ำ
แต่สมบัติวิญญาณขั้นต่ำระดับเหลือง ไม่ว่าที่ใดล้วนขายได้เกินร้อยศิลาภูติขั้นต่ำ
ถ้าเป็นสมบัติขั้นสูงระดับเหลืองถูกทวีคูณสิบเท่าเล่า? ถ้าเป็นระดับดำ ระดับดินถูกทวีคูณเล่า?
แล้วหากเป็นระดับฟ้าขั้นสูงในตำนานเล่า? ถูกทวีคูณสิบเท่า?
หลินวั่งซูครุ่นคิด "ข้าจำเป็นต้องทำอย่างไรจึงจะได้โอกาสจับรางวัลและโอกาสทวีคูณ?"
ก้อนกลมน้อยสีขาวกระโดดอีกครั้ง "เจ้าบ้าน โอกาสจะมอบให้ฟรีทุกเดือนโดยไม่มีเงื่อนไขนะเจ้าคะ แต่ได้เพียงเดือนละหนึ่งครั้งเท่านั้น"
หลินวั่งซูขมวดคิ้ว "พวกเจ้าที่เป็นระบบนี่ใจดีถึงเพียงนี้เลยรึ?"
ก้อนกลมน้อยสีขาวสั่นระริก ดูเขินอายเล็กน้อย
"อันที่จริงเป็นอย่างนี้เจ้าคะ เจ้าบ้าน... ว่ามาแล้วโปรดอย่าโกรธ... โลกนิยายนี้เดิมทีเตรียมไว้ให้ผู้ปฏิบัติภารกิจของเรา แต่ระบบข้ามภพเกิดปัญหาขึ้นมาเล็กน้อย ถึงได้ดึงเจ้าบ้านผู้มิใช่ผู้ปฏิบัติภารกิจเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ"
"เพื่อเป็นการชดเชยแก่เจ้า เราได้หยุดเวลา ณ ห้วงมิติที่เจ้าเคยอยู่แต่เดิม พร้อมทั้งส่งข้า ระบบนี้ มาอยู่ข้างกายเจ้า"
"เพียงแค่เจ้าสามารถเปลี่ยนแปลงเส้นเรื่องของพระเอกนางเอกได้ พวกเราก็จะมีพลังงานมากพอซ่อมแซมประตูมิติของโลกนี้ แล้วจึงส่งเจ้ากลับโลกเดิมได้ทุกเมื่อ พร้อมกับมอบระบบเทพเจ้าทรัพย์สมบัติที่ไร้เงื่อนไขใดๆ ให้เป็นค่าชดเชย"
หลินวั่งซูสูดลมหายใจลึก "ข้าต้องทำภารกิจด้วยหรือ?"
"อันที่จริงเจ้าทำหรือไม่ทำก็ได้นะเจ้าคะ หากเจ้าเกิดอุบัติเหตุจนเสียชีวิต เราก็จะใช้ช่องทางพิเศษส่งเจ้ากลับไปโลกเดิม เงื่อนไขทุกอย่างคงเดิมนะเจ้าคะ อย่างไรก็ตามเป็นความผิดของพวกเราที่ดึงเจ้ามายังโลกนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูง"
"พูดอีกอย่างคือ หากตอนนี้ข้าเชือดคอตาย ข้าก็จะได้กลับไปโลกเดิม? และยังได้ระบบเทพเจ้าทรัพย์สมบัติของพวกเจ้าติดตัวไปด้วย?"
"ใช่แล้วเจ้าคะ วั่งซู"
ทันใดนั้นหลินวั่งซูรู้สึกราวฟ้าใส ฝนซา และนางก็พร้อมลุยอีกครั้ง
เช่นนี้ก็เท่ากับว่านางได้เล่นเกมขนาดใหญ่งั้นสิ?
ดี ดี ดี อย่างนี้ก็ได้สินะ
ทวีปเสวียนหลิงที่รัก ป้ากูหลินวั่งซูของเจ้ามาแล้ว!
หลินวั่งซูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันใด แม้ภายนอกยังคงท่าทางเยือกเย็นเช่นเดิม
"เจ้าถงถง เรามาจับรางวัลกันก่อนเถอะ!"
ระบบกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ "ได้เลยเจ้าคะ วั่งซู ระบบขอแจ้งเตือน: การจับรางวัลครั้งแรกของเจ้าบ้านแต่ละคนล้วนเกี่ยวข้องกับรากวิญญาณ ตรวจพบว่าตอนนี้เจ้าบ้านยังไม่ปลุกรากวิญญาณ จึงตั้งค่าโดยอัตโนมัติ: การจับรางวัลครั้งแรกของเจ้าบ้านจะต้องได้รับรากวิญญาณแน่นอน"
หลินวั่งซูครุ่นคิด
ในโลกนี้ ระดับบำเพ็ญแบ่งเป็น 10 ขั้นใหญ่ คือ ขั้นฝึกร่าง หลอมปราณ สร้างฐาน แก่นทองคำ ทารกปฐพี แปรสภาพ หลอมสุญญตา รวมเป็นหนึ่ง มหายาน และข้ามหายนะ
กำลังสูงสุดของสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองไคหยวนรวมถึงจวนเจ้าเมือง คือบรรพชนตระกูลหลินของพวกนาง ปัจจุบันอยู่ที่ประมาณขั้นแก่นทองคำระยะกลาง
ส่วนจักรวรรดิจินอูที่เมืองไคหยวนสังกัดอยู่ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือผู้ทรงพลังขั้นแปรสภาพระยะแรก
และเมื่อครู่ หลินวั่งซูใช้คัมภีร์ฝึกร่างที่ตระกูลแจกให้ทุกคนหลังจากอายุครบ 15 ปี นำปราณเข้าสู่ร่าง ก้าวเข้าสู่ขั้นฝึกร่างขั้นหนึ่ง เริ่มต้นเส้นทางแห่งการบำเพ็ญอย่างเป็นทางการ