ผงตู้ลูบหนวดเครายาว พลางทบทวนนิยายหงวนหวงที่เคยอ่านในชาติภพก่อนตั้งแต่ต้นจนจบในใจ
ในเรื่องเหล่านั้น โห้วทู่ไม่เพียงต้องปลุกแดนมหาพิภพให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ เปิดแดนยมขึ้นมา ยังต้องสถาปนายมโลกอีกด้วย
คนผู้เดียวทำถึงสามเรื่อง ย่อมแบกรับไม่ไหวเป็นธรรมดา
มีเพียงสละร่างแท้ของมารดาผู้ก่อนราชันเผ่า แล้วแปรกายเป็นวัฏสงสาร เพื่อซ่อมแซมจานวัฏสงสาร จึงจะทำทั้งสามเรื่องให้สำเร็จได้
ด้วยเหตุนี้ ทางสวรรค์จึงฉวยโอกาสได้ และกักขังนางไว้ในแดนยมชั่วกัปชั่วกัลป์ ไม่อาจออกมาได้
หากเขาสถาปนายมโลกตั้งแต่เนิ่น ๆ ช่วยแบ่งเบาภาระให้โห้วทู่ เช่นนั้นนางก็ไม่จำเป็นต้องแปรกายเป็นวัฏสงสาร และไม่ต้องถูกกักขังในแดนยมตลอดกาลใช่หรือไม่?
เมื่อคิดเช่นนี้ ในภายภาคหน้าแดนมหาพิภพก็จะมีนักบวชสูงสุดผู้หนึ่งที่ออกมาเดินภายนอกได้ อำนาจในการพูดก็จะไม่ต่ำต้อยนัก ไม่ถูกทางสวรรค์กดขี่ไปเสียทุกเรื่อง
ส่วนเรื่องให้เขาทำทั้งสามอย่าง คือปลุกแดนมหาพิภพ เปิดแดนยม และสถาปนายมโลกนั้น ไม่เพียงแดนมหาพิภพจะไม่เห็นด้วย เกรงว่าแม้แต่พระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้ก็ไม่อนุญาตเช่นกัน
โห้วทู่คือหัวหน้าผู้ได้รับการแต่งตั้งจากเบื้องบน คือพังกู้ ให้ลงมารับตำแหน่ง
ส่วนเขาคือหัวหน้าผู้ได้รับแต่งตั้งจากท้องถิ่น คือแดนมหาพิภพ
แม้หน้าที่บางส่วนจะทับซ้อนกัน แต่เป้าหมายที่รับใช้กลับแตกต่างกัน
การครองวัฏสงสารและเปิดแดนยม มีเพียงโห้วทู่ซึ่งพังกู้กำหนดไว้เท่านั้นที่ทำได้
ส่วนเขาคือ “เทพบุตรแห่งรัตติกาล” ผู้ถูกกำหนดชะตาให้ครองยมโลก กล่าวได้ว่ายมโลกมีวาสนาผูกพันกับเขา สมควรให้เขาเป็นผู้สถาปนา
คราวนี้เขาจะถอดสมญา “เทพบุตรแห่งรัตติกาล” ทิ้ง เขาจะเป็นมหาราชาแห่งแดนยม มิใช่สมญาไร้สาระอย่าง “โอรสสวรรค์”
ในเมื่อเขาไม่อาจครองวัฏสงสารได้ เช่นนั้นก็สถาปนายมโลกเสียก่อน ให้แดนมหาพิภพได้ฟื้นกำลังขึ้นมาบ้าง คิดว่าผลประโยชน์ย่อมไม่ขาดตกถึงเขาแน่
ความคิดนี้แม้จะดี แต่กลับมีข้อบกพร่องร้ายแรงอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือหลังจากเขาสถาปนายมโลกแล้ว แดนมหาพิภพจะคุ้มครองเขาได้หรือไม่?
ทางสวรรค์กับหงจวิ้นจะมาคิดบัญชีเขาหรือไม่?
ผงตู้ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบส่งความคิดนี้ไปยังเจตจำนงแห่งแดนมหาพิภพซึ่งอยู่ลึกลงไปใต้ผืนดิน
ไม่นาน แดนมหาพิภพก็ส่งคำตอบกลับมา เริ่มต้นด้วยการกล่าวชมเขาอย่างเต็มที่ จากนั้นจึงเห็นชอบกับความคิดของเขา ส่วนเรื่องที่เขากังวลนั้นไม่จำเป็นต้องกลัดกลุ้ม
ในยมโลก แดนมหาพิภพยิ่งใหญ่ที่สุด ต่อให้ทางสวรรค์หรือนักบวชสูงสุดมาถึงที่นี่ก็ยังถูกกดข่มได้
ตราบใดที่ผงตู้ไม่รนหาที่ตาย ออกจากยมโลกไปเที่ยวเล่นข้างนอก เขาก็จะปลอดภัยไร้กังวล
กล่าวอีกอย่างคือ ผงตู้ต้องเข้าไปติดอยู่ในแดนยมแทนโห้วทู่ก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น การสถาปนายมโลกคือการเติมเต็มฟ้าดิน ไม่ว่าจะเป็นพระมหาวิถีหรือพระจิตพังกู้ก็ล้วนมีรางวัลให้ เขาสามารถอาศัยโอกาสนี้ยกระดับพลังขึ้นไปอีกขั้น
เมื่อได้รับคำยืนยันจากแดนมหาพิภพ ผงตู้ก็วางใจลงทันที มีแดนมหาพิภพเป็นที่พึ่ง เขาย่อมลงมือได้เต็มกำลัง
ลองคำนวณเวลาดู นับจากศึกวิถีและมารทางตะวันตกก็ผ่านมาหลายร้อยล้านปีแล้ว คิดว่าหงจวิ้นคงใกล้จะบรรลุเป็นนักบวชสูงสุดแล้วกระมัง!
ผงตู้ไม่รอช้าอีก รีบจดจ่อครุ่นคิดถึงขั้นตอนการสถาปนายมโลก รวมถึงเรื่องราวที่จะตามมา
ผงตู้ใช้เวลาครุ่นคิดถึงสามหยวนฮุย และคิดหาวิธีรับมือเหตุไม่คาดฝันได้หลายหมื่นวิธี
ในช่วงสามหยวนฮุยนั้น ผงตู้ก็มิได้ทำเพียงแค่ครุ่นคิดเรื่องนี้เท่านั้น
นับตั้งแต่แผนการของเขาได้รับความเห็นชอบจากแดนมหาพิภพ แดนมหาพิภพก็เปิดทางให้เขาอย่างเต็มที่ กลิ่นอายแห่งวิถีที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตและความตายมากมายถูกถ่ายทอดให้เขาทั้งหมด
ทำให้เขาเลื่อนจากทวยรัตนกิมมิขั้นต้นขึ้นสู่ทวยรัตนกิมมิขั้นปลายในเวลาเพียงสามหยวนฮุย
ขั้นตอนสำคัญที่สุดในการสถาปนายมโลกคือการประกาศต่อฟ้าดิน ห้ามถูกขัดขวางเป็นอันขาด มิฉะนั้นความพยายามทั้งหมดจะสูญเปล่า
นอกมิติขนาดเล็กแห่งนี้คือทะเลเลือด ตราบใดที่แดนมหาพิภพไม่อนุญาต สิ่งมีชีวิตจากภายนอกมิติก็ไม่อาจเข้ามาได้
กล่าวคือผงตู้ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าสิ่งมีชีวิตภายนอกจะเข้ามาขัดขวางเขา เพียงระวังสิ่งมีชีวิตภายในมิติก็พอ
ภายในมิติขนาดเล็กแห่งนี้ มีเทพศักดิ์สิทธิ์ก่อนกำเนิดถือกำเนิดขึ้นทั้งหมดเก้าตน แต่ละตนปกครองน้ำพุทั้งเก้า
ผงตู้ปกครองน้ำพุผง
หยากุ้ยปกครองน้ำพุหยากุ้ย
หวงหมิงปกครองน้ำพุหวง
หานเฉาปกครองน้ำพุหาน
อินซุ้ยปกครองน้ำพุอิน
โหยวเชาปกครองน้ำพุโยว
เซี่ยลี่ปกครองน้ำพุเซี่ย
คู่ซางปกครองน้ำพุคู่
หมิงจุ้ยปกครองน้ำพุหมิง
ในบรรดาทั้งเก้าคน ผงตู้มีพลังบำเพ็ญสูงสุด เพียงกวาดสัมผัสเทพออกไปก็รู้ว่าอีกแปดคนยังอยู่ในขั้นต้นของทวยรัตนกิมมิ
ในบรรดาพวกเขา หยากุ้ยปกครองน้ำพุแห่งที่สอง มีพลังรองจากผงตู้
จิตสัมผัสของเขายังว่องไวที่สุด เป็นคนแรกที่รู้ตัวว่ามีผู้ใช้จิตสัมผัสกวาดผ่านตน
แม้เขาจะไม่รู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใคร แต่กล้าใช้จิตสัมผัสตรวจสอบเขา นั่นก็คือการยั่วยุ เขาจึงเปลี่ยนจิตสัมผัสเป็นหอกแล้วสวนกลับไปทันที
เมื่อเห็นหยากุ้ยสวนกลับ ผงตู้ก็ไม่มีความคิดจะพัวพันกับเขา จึงถอนจิตสัมผัสกลับมาในทันที
ผงตู้ลูบหนวดเครายาวพลางครุ่นคิด หากเขาสถาปนายมโลก หยากุ้ยต้องเป็นคนแรกที่รู้ตัวและเข้ามาขัดขวางวิถีอย่างแน่นอน
หากคนอื่นเห็นเช่นนั้นก็ย่อมตามมาขัดขวางด้วย เขาต้องหาวิธีที่รัดกุมไร้ช่องโหว่ เพื่อไม่ให้คนอื่นเข้ามาใกล้ได้
เขาใช้เวลาอีกหลายหมื่นปี จึงหยั่งรู้มหาอาคมป้องกันที่ใช้เมืองผงตู้ ของวิเศษป้องกันก่อนกำเนิดชั้นยอด เป็นจุดก่อตัว เพียงต้านพวกเขาไว้ได้สักพักก็พอ
ทุกอย่างพร้อมสรรพ ไม่ต้องรอลมบูรพาอีกแล้ว
ผงตู้กับแดนมหาพิภพต่างปรับสภาวะของตนจนถึงจุดสูงสุด ผงตู้ยืนอยู่กลางเมืองผงตู้ ใต้เท้าคือดอกบัวม่วงวัฏสงสารสิบสองประการ ในมือประคองตราประจำแดนยม
ส่วนกระบี่แดนยมซ่อนอยู่ในที่ลับ เพื่อรอจังหวะลงมือ
ในชั่วขณะนี้ สรรพสิ่งในหงวนหวงล้วนคล้ายสัมผัสบางสิ่งได้ ต่างตระหนักว่าช่วงเวลาสำคัญซึ่งเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตนกำลังจะมาถึง สายลมหยุดพัด ฝนหยุดตก สรรพชีวิตสงบนิ่ง
.
เขาอวี้จิง สำนักบำเพ็ญของหงจวิ้น
หงจวิ้นนั่งขัดสมาธิอยู่ในถ้ำบำเพ็ญ โดยมีแผ่นหยกหมายสร้างสรรค์ที่แตกร้าวลอยอยู่เหนือศีรษะ รอคอยฤกษ์อันเป็นมงคลเพื่อบรรลุเป็นนักบวชสูงสุด
ทันใดนั้นหงจวิ้นก็เบิกตากว้าง รีบคำนวณดวงชะตา แต่หลังคำนวณอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่พบผลใด สีหน้าพลันเคร่งขรึม “ฟ้าดินมีตัวแปรหรือ? คือสิ่งใดกัน?”
สิ้นเสียงนั้น ก็มีเสียงบุรุษทุ้มกังวาน ทรงอำนาจ เที่ยงธรรมและหนักแน่น ดังผ่านพลังแห่งกฎเกณฑ์ ประกาศก้องไปทั่วหงวนหวงว่า
“เบื้องบนมีพระมหาวิถี เบื้องบนมีมหาเทพพังกู้ เบื้องบนมีแดนมหาพิภพ เบื้องบนมีทางสวรรค์ เบื้องบนมีเหตุแห่งมนุษยชาติ ข้าคือผงตู้ ถือกำเนิดมาเพราะโอกาสแห่งชีวิตและความตาย...”
ทันทีที่เสียงของผงตู้ดังขึ้น เจตจำนงทางสวรรค์ซึ่งยากจะปกปิดโทสะไว้ก็ปรากฏขึ้นในถ้ำบำเพ็ญของหงจวิ้น
เจตจำนงทางสวรรค์สั่งหงจวิ้นให้ไปสังหารผงตู้ในทันที โดยไม่ต้องคำนึงถึงสิ่งใดทั้งสิ้น
แม้สีหน้าหงจวิ้นจะไร้อารมณ์ แต่ในใจกลับกลอกตาจนแทบพลิกทะลุเบ้า ‘มาอีกแล้วหรือ?’
คราวก่อนเขาก็หลงเชื่อคำหลอกลวงของทางสวรรค์ เพื่อแย่งตำแหน่งนักบวชสูงสุดจึงไปร่วมมือกับสหายร่วมวิถีอย่างหยางเหมย อินหยาง เชียนคุน และอู่หัง เพื่อสังหารหลัวโหว่
แล้วผลเล่า?
ผลก็คือหลัวโหว่ไม่เพียงไม่ถูกสังหาร ยังสถาปนาแดนมารและฉวยโอกาสหลบหนีไปได้
ทั้งยังทิ้งคำทำนายไว้ว่า “มารเพิ่ม วิถีสูญ วิถีเพิ่ม มารสูญ” และ “วิถีสูงหนึ่งฉื่อ มารสูงหนึ่งจั้ง”
ทำให้เจ้าหลัวโหว่นั่นยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ขณะเดียวกันยังทำให้มารวิถีเกาะติดวิถีของเขาราวกับยาทาแผลเหนียวหนึบ ต่างอาศัยและดำรงอยู่ร่วมกัน ต่อให้ฉีกก็ฉีกไม่หลุด
ฝ่ายพวกเขา สหายร่วมวิถีทั้งสามอย่างอินหยาง เชียนคุน และอู่หังกลับร่วงหล่น ตกลงไปในดินแดนอเวจี
ท้ายที่สุดหลัวโหว่ยังบ้าคลั่งถึงขั้นจุดระเบิดลานพื้นมารทางตะวันตก ทำให้เขากับหยางเหมยต้องแบกรับคุณากรรมไร้ขอบเขตโดยตรง
ผลคือหยางเหมยก็เป็นคนไร้คุณธรรม รีบหนีออกจากหงวนหวงไปในทันที
ส่วนเขาต้องแบกรับคุณากรรมส่วนของหยางเหมยไว้ด้วย หยางเหมยหนีไปแล้ว เขาเองก็อยากหนีเช่นกัน
แต่พระมหาวิถีจะปล่อยให้เขาหนีไปได้อีกหรือ? ก่อนจะชดใช้คุณากรรมไร้ขอบเขตจนหมด เขาไม่มีทางออกจากเขตหงวนหวงได้
ดังนั้นหงจวิ้นจึงไปไหนก็ไม่ได้ ตายก็ไม่ได้
ตอนนี้ทางสวรรค์ยังสั่งให้เขาสังหารผงตู้โดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด เขาเสียสติไปแล้วหรือ? ยังเห็นว่าคุณากรรมไม่หนักพออีกหรือ? เรื่องนี้เห็นชัดว่าเป็นประโยชน์ต่อฟ้าดิน!
ยามนี้ผงตู้กำลังประกาศต่อฟ้าดินอยู่แล้ว รอจนเขาไปถึง
เกรงว่าการประกาศคงสิ้นสุดไปนานแล้ว ต่อให้เขาไปสังหารผงตู้ ก็ยังไม่ต้องพูดถึงว่าแดนมหาพิภพจะยอมให้เขาทำหรือไม่ เกรงว่าแม้แต่พระมหาวิถีก็คงไม่ยอมปล่อยเขาอีก
สิ่งที่เขากังวลในตอนนี้คือ หลังจากผงตู้สถาปนายมโลกแล้ว จะอาศัยพลังคุณากรรมพุ่งทะยานสู่ตำแหน่งนักบวชสูงสุดหรือไม่ หากถึงตอนนั้น ความได้เปรียบของเขาเกรงว่าจะไม่เหลืออีกแล้ว
หงจวิ้นไม่สนใจเสียงคำรามของทางสวรรค์อีกต่อไป เขานั่งขัดสมาธิ หลับตารวบรวมสมาธิ มือประคองแผ่นหยกหมายสร้างสรรค์ กลิ่นอายแห่งวิถีสามพันสายแผ่กระจาย เริ่มพุ่งทะยานสู่ตำแหน่งนักบวชสูงสุดแห่งทางสวรรค์
.
ในเวลาเดียวกัน อีกฟากหนึ่ง ภายในมิติขนาดเล็ก
ผงตู้เพิ่งเริ่มประกาศ หยากุ้ยก็เป็นคนแรกที่รู้ตัว เขาเดือดดาลจนตะโกนลั่นทันทีว่า
“ผงตู้ เจ้านี่ช่างกล้านัก คิดจะดึงพวกเราทั้งหมดไปอยู่ใต้บัญชาของเจ้าหรือ ฝันไปเถอะ!”
เสียงตะโกนของหยากุ้ยไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย กึกก้องไปทั่วมิติขนาดเล็ก เทพศักดิ์สิทธิ์ก่อนกำเนิดตนอื่น ๆ ภายในมิติก็รู้ตัวตามมา
พวกเขาล้วนเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ก่อนกำเนิด ย่อมมีความหยิ่งทะนง จะทนอยู่ใต้บัญชาผู้อื่นได้อย่างไร? แน่นอนว่าต้องตอบโต้
หยากุ้ยนำหน้า หานเฉา อินซุ้ย โหยวเชา และเซี่ยลี่ถือของวิเศษประจำตัวทั้งห้า มุ่งหน้าไปยังเขาผิงตู้
ส่วนหวงหมิง คู่ซาง และหมิงจุ้ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับไปยังถ้ำบำเพ็ญของตน เหตุใดพวกเขาจึงไม่ไปขัดขวางวิถี? ใครจะรู้เล่า!
เพียงไม่กี่ลมหายใจ ทั้งห้าคนก็มาถึงด้านนอกมหาอาคมอู้หวานเสมอภาค ต่างงัดท่าไม้ตายออกมาทำลายค่ายกล
หยากุ้ยอัญเชิญง้าวยาวสีดำสนิทเล่มหนึ่งออกมา หานเฉาเรียกเกล็ดน้ำแข็งนับไม่ถ้วนทั่วฟ้า
อินซุ้ยสะบัดแขนเสื้อ เสียงภูตผีร่ำไห้โหยหวน โหยวเชาถือทวน เคลื่อนไหวประหนึ่งภูตผี เซี่ยลี่ฟันมีดชั่วร้ายออกไป เกิดแสงโลหิตนับไม่ถ้วน...
กระบี่แดนยมซึ่งซ่อนอยู่ในค่ายกลก็แยกแสงกระบี่นับหมื่นออกมาต้านทานท่าไม้ตาย
ภายในค่ายกลเมืองผงตู้ ผงตู้ยืนอย่างสง่างาม สวมมงกุฎมังกรเก้าตัวและฉลองพระองค์ลายจักรพรรดิสีดำครามทองม่วง สองมือประสานตราวิถี ใช้พลังแห่งกฎเกณฑ์ประกาศต่อหงวนหวงว่า
“เบื้องบนมีพระมหาวิถี เบื้องบนมีมหาเทพพังกู้ เบื้องบนมีแดนมหาพิภพ เบื้องบนมีทางสวรรค์ เบื้องบนมีเหตุแห่งมนุษยชาติ
ข้าคือผงตู้ ถือกำเนิดมาเพราะโอกาสแห่งชีวิตและความตาย เมื่อสัมผัสได้ว่าฟ้าดินแห่งหงวนหวงยังไม่สมบูรณ์ วิญญาณเดียวดายไร้ที่กลับ วิถีแห่งชีวิต ความตาย และวัฏสงสารยังไม่ครบถ้วน เมื่อสรรพชีวิตตายลงก็สลายไปในฟ้าดิน ไม่อาจหวนคืนได้อีก
ข้าปวดร้าวใจและทนเห็นเช่นนี้มิได้ จึงสถาปนายมโลกขึ้น เพื่อสร้างที่กลับคืนให้วิญญาณเดียวดายและภูตผีเร่ร่อน เป็นสถานที่วัฏสงสารของสรรพชีวิต
ใช้ดอกบัวม่วงวัฏสงสารสิบสองประการสะกดชะตาฟ้าดินของยมโลก ใช้ตราประจำแดนยมบัญชาสิทธิอำนาจแห่งยมโลก...”
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเปล่งคำสามคำสุดท้ายออกมา
“ยมโลก จงสถาปนา!”
ครืน ครืน...
ทันทีที่เสียงของผงตู้สิ้นสุดลง แดนมหาพิภพก็รีบตอบสนองเป็นสิ่งแรก คุณากรรมแห่งแดนมหาพิภพซึ่งแผ่กระจายทั่วทั้งหงวนหวงพากันหลั่งไหลไปหาผงตู้
อย่างไรเสียผงตู้ก็เป็นคนของแดนมหาพิภพเอง แดนมหาพิภพแทบอยากมอบคุณากรรมทั้งหมดให้เขา เพื่อช่วยเพิ่มพูนพลัง
เมื่อสายตาของผู้คนทั่วหงวนหวงถูกคุณากรรมอันไพศาลดึงดูดไปหมดแล้ว
แดนมหาพิภพก็เริ่มลอบยกจานวัฏสงสารขึ้นมาจากส่วนลึกของเส้นชีพจรปฐพี หวังฉวยโอกาสปลุกตนเองให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์
แต่ทางสวรรค์ซึ่งจับตาดูแดนมหาพิภพอยู่ตลอดก็รับรู้ได้ในทันที
แรงกดดันจากทางสวรรค์แผ่กระจายทั่วท้องฟ้า เมฆดำบดบังฟ้าดิน สายฟ้าฟาดฟัน ลมพายุโหมกระหน่ำ ทำเอาสรรพชีวิตหวาดกลัวจนหดตัวอยู่ในถ้ำบำเพ็ญ ไม่กล้าโผล่หน้าออกมา
เวลานี้ ดวงตาทางสวรรค์สีขาวดำดวงหนึ่งปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า
ดวงตาทางสวรรค์แปรปรากฏขึ้นจากมหาสังหารโลกแป้ง ไร้ความรู้สึก ไร้คลื่นอารมณ์ ไม่มีทั้งไออุ่นและไอเย็น เพียงก้มมองแดนมหาพิภพอย่างเฉยชา
ทางสวรรค์มีมหาสังหารโลกแป้ง สมบัติล้ำค่าที่ใช้สะกดชะตาฟ้าดิน
แดนมหาพิภพมีจานวัฏสงสาร สมบัติล้ำค่าที่ใช้สะกดชะตาฟ้าดิน
เหตุแห่งมนุษยชาติก็มีตราคงคูน สมบัติล้ำค่าที่ใช้สะกดชะตาฟ้าดินเช่นกัน
สมบัติล้ำค่าของทั้งสามวิถีนี้ล้วนอยู่ในระดับของวิเศษเค้าหุ้น อีกทั้งยังเป็นสิ่งแปรปรากฏจากเจตจำนงของทั้งสามวิถี
ขณะนี้แดนมหาพิภพอยู่ในสภาพกึ่งตื่นกึ่งหลับ ทั้งยังบาดเจ็บ
ลานพื้นมารทางตะวันตกถูกระเบิด แดนมหาพิภพจึงบาดเจ็บสาหัส รอยแตกร้าวบนจานวัฏสงสารก็เผยให้เห็นเช่นกัน หนึ่งในสามส่วนของจานเต็มไปด้วยรอยร้าว
หากแดนมหาพิภพปลดปล่อยจานวัฏสงสารออกมาได้อย่างสมบูรณ์ เจตจำนงของแดนมหาพิภพก็จะตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์เช่นกัน
ทางสวรรค์ย่อมไม่ยอมให้เจตจำนงของแดนมหาพิภพตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ โซ่ตรวนทางสวรรค์สองสายจึงพุ่งออกมาจากดวงตาทางสวรรค์
โซ่ตรวนทางสวรรค์ประกอบด้วยสีดำและขาว เพียงชั่วพริบตาก็ข้ามห้วงมิติเวลา มาถึงเบื้องหน้าจานวัฏสงสาร
พันธนาการจานวัฏสงสารเอาไว้อย่างแน่นหนา ไม่ยอมให้มันหลุดออกมา
ทางสวรรค์ยังส่งข่าวไปยังพระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้ ทั้งยังหาข้ออ้างอันฟังดูชอบธรรมมาใช้
นั่นคือยังไม่ถึงเวลาที่แดนมหาพิภพจะตื่นขึ้น จำต้องสะกดร่างของเทพอสูรเค้าหุ้นสามพันตนต่อไป
ความจริงก็เป็นดังที่ทางสวรรค์กล่าว แดนมหาพิภพยังไม่ถึงเวลาตื่นขึ้น เพราะแดนมหาพิภพต้องถูกปลุกโดยโห้วทู่ซึ่งพังกู้กำหนดไว้เท่านั้น
ด้วยเหตุนี้ เมื่อโซ่ตรวนทางสวรรค์มาขัดขวางจานวัฏสงสาร พระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้จึงไม่ได้คัดค้าน
โซ่ตรวนทางสวรรค์ดึงรั้งและพันธนาการ จานวัฏสงสารก็ต่อต้านตามธรรมชาติ เมื่อของวิเศษสูงสุดทั้งสองปะทะกัน แรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมาก็ประหนึ่งวันสิ้นโลก
หยากุ้ยและคนอื่นทั้งห้าถูกแรงกดดันกดทับจนฟุบลงกับพื้น กระดูกแหลกละเอียดเป็นผุยผง บาดเจ็บสาหัสอยู่กับที่
ทะเลเลือด ทะเลทั้งสี่ ตลอดจนแม่น้ำและทะเลสาบต่างปั่นป่วนเป็นคลื่นสูง
เขาคุนหลุน เขาซูหมี่ และขุนเขาสูงอื่น ๆ เกิดแผ่นดินไหวสะเทือนเลื่อนลั่น หินผากลิ้งลงมาจากหุบเขา
เดิมทีแดนมหาพิภพก็มิใช่คู่ต่อสู้ของทางสวรรค์ซึ่งมีรากฐานลึกล้ำอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังบาดเจ็บสาหัส บัดนี้ยังปะทะกับทางสวรรค์อีก รอยร้าวบนจานวัฏสงสารจึงเพิ่มขึ้นอีกหลายรอย
เมื่อเด็กสองคนทะเลาะกัน สิ่งที่ต้องห้ามที่สุดคือผู้ปกครองเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง สถานการณ์ของพระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้ในตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น
เดิมทีเมื่อทางสวรรค์กับแดนมหาพิภพปะทะกัน พระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้ไม่ได้คิดจะยุ่งเกี่ยว เพียงรอให้ทั้งสองวิถีหยุดมือไปเอง
ผลคือทั้งสองวิถีไม่รู้จักกาลเทศะ ซ้ำยังปะทะกันรุนแรงยิ่งขึ้น ทำให้จานวัฏสงสารมีรอยร้าวเพิ่มขึ้นอีกหลายรอย
หากพระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้ยังไม่ออกมาห้าม เกรงว่าจานวัฏสงสารจะพังทลายลงในที่สุด
เมื่อถึงตอนนั้นแดนมหาพิภพจะบกพร่องไปตลอดกาล เรื่องนี้เป็นสิ่งที่พระมหาวิถีกับพระจิตพังกู้ไม่ปรารถนาจะเห็น
ดังนั้น พระจิตพังกู้กับพระมหาวิถีจึงลงมือ
เขาโจวเกิดจากกระดูกสันหลังของพังกู้ เป็นภูเขาอันดับหนึ่งแห่งหงวนหวง
เจตจำนงพังกู้บนภูเขายังเข้มข้นแข็งแกร่งที่สุด แม้แต่ทางสวรรค์กับเทพอสูรก่อนกำเนิดก็ไม่กล้ามาที่นี่โดยง่าย
แรงกดดันของพังกู้มิใช่เรื่องพูดเล่น ต่อให้เป็นทางสวรรค์ก็ยังต้องก้มหัว
“หึ่ง...” ลำแสงสองสายพุ่งออกมาจากเขาโจว
พวกมันพาเจตจำนงพังกู้ส่วนหนึ่งพาดผ่านโซ่ตรวนทางสวรรค์และจานวัฏสงสาร ทำให้โซ่ตรวนทางสวรรค์กับจานวัฏสงสารสั่นสะเทือนอย่างเห็นได้ชัด
จากนั้น... ทันที... โดยเร็วที่สุด... ทั้งสองฝ่ายต่างเก็บแรงกดดันกลับไปพร้อมกัน ไม่กล้าปะทะกันต่อ จึงทำให้หงวนหวงทั้งผืนไม่สั่นสะเทือนต่อไป
อย่างไรก็ตาม โซ่ตรวนทางสวรรค์ยังคงพันธนาการจานวัฏสงสารไว้ราวกับกรงขัง
จานวัฏสงสารก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับลงไปยังส่วนลึกของผืนดิน ทั้งสองจึงหยุดนิ่งประจันหน้ากันอยู่เช่นนี้
ส่วนลำแสงทั้งสองพุ่งตรงลงสู่มือผงตู้ เมื่อเพ่งมองให้ชัด ก็พบว่าเป็นสมบัติวิเศษก่อนกำเนิดชั้นยอดที่ขาดไม่ได้ที่สุดของยมโลก นั่นคือหนังสือมนุษย์ “สมุดชีวิตมรณะ” และ “ปากกาวัฏสงสารฮอนกี้ชุน”
นี่คือการยอมรับจากพระจิตพังกู้ต่อการสถาปนายมโลกของผงตู้เช่นกัน
ต่อมา ก้อนคุณากรรมแห่งพระมหาวิถีขนาดมหึมาก็ลอยมาจากเค้าหุ้นนอกหงวนหวง มีปริมาณมากถึงหนึ่งหมื่นล้านหมู่
คุณากรรมแห่งพระมหาวิถีเมินเฉยต่อเยื่อบุฟ้าดินที่ปกป้องหงวนหวง พุ่งผ่านเข้ามาในหงวนหวงโดยตรง แล้วร่อนลงข้างกายผงตู้
ผงตู้สะบัดแขนเสื้อกว้าง ไม่สนใจสายตาอิจฉาของสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนในหงวนหวง แล้วเก็บคุณากรรมแห่งพระมหาวิถี คุณากรรมแห่งแดนมหาพิภพ สมุดชีวิตมรณะ และปากกาวัฏสงสารฮอนกี้ชุนไป