เจียงอู้เห็นว่าลูก ๆ โตพอจะเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้ว ก็ปล่อยมือจากการเลี้ยงดูเสียที พอหาที่ได้ก็ส่งพวกเขาไปทันที
“เรื่องที่ฉันเคยพูดกับคุณก่อนหน้านี้ คุณคิดว่ายังไงบ้าง” หลายปีมานี้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็นับว่าสงบสุขดี
ทุกอย่างก็เพื่อเด็ก ๆ
เฟิงเถิงต้องเดินทางไปมาระหว่างในประเทศกับต่างประเทศอยู่ตลอด เจียงอู้ไม่เคยได้ยินเขาบ่นสักครั้ง
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอยากให้ลูก ๆ กลับไปอยู่ด้วยกัน ที่สำคัญคืออยากพาแม่ของเด็ก ๆ ไปด้วย แล้วถ้าได้จดทะเบียนกันก็คงดีที่สุด
ลูก ๆ โตขนาดนี้แล้ว เขาก็ยังไม่มีสถานะอะไรเลย
“แค่เด็ก ๆ เป็นลูกคุณก็ดีแค่ไหนแล้ว”
บังเอิญว่าคู่สามีภรรยาตระกูลเจียงก็อยากกลับประเทศไปเที่ยวสักพัก เจียงอู้เองก็ใกล้จะห้ามใจไม่ให้ออกไปเที่ยวไม่ไหวแล้ว
สุดท้ายเธอก็ตกลงตามข้อเสนอของเฟิงเถิง คืนนั้นขณะที่กำลังกล่อมลูก ๆ เข้านอน
“หม่าม้า จะไปแล้วเหรอ”
“ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ” เธอไม่คิดเลยว่าลูกจะช่างสังเกตขนาดนี้