เมื่อมีพลัง ก็มีความมั่นใจในโลกวันสิ้นโลก ได้ใช้ชีวิตอย่างคน ไม่ต้องหลบมุมเคี้ยวบิสกิตอัดแข็งทุกวัน ไม่ต้องคอยดูสีหน้าคนอื่นอีกต่อไป
จากสภาพที่อ่อนแอ เหนื่อยล้า และใกล้ตาย เธอก้าวเข้าสู่การมีอยู่รูปแบบหนึ่งที่เหมาะสมกว่ากับโลกวันสิ้นโลก และมีทุนมากขึ้นที่จะยืนอยู่บนซากปรักหักพังนี้
นี่คือโอกาสของเธอ โอกาสของถังซือ!
มันคือของขวัญที่ใหญ่ที่สุดที่เธอได้รับตั้งแต่หายนะเริ่มต้น
แต่ไม่นาน ดวงตาของเธอก็เย็นลง
เธอนึกถึงลู่หย่วน นึกถึงภาพที่เธอตั้งใจจะก้มหัวขอร้อง
เธอไม่ต้องการแล้ว
เมื่อมีพลังแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใครอีก ไม่ต้องพึ่งพาผู้ชายคนไหน
เธอ ถังซือ จะไปพึ่งผู้ชายเพื่อมีชีวิตได้อย่างไร?
เธอเกลียดผู้ชาย เกลียดมาก!
เธอคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์ และจะไม่ยอมให้ผู้ชายคนไหนแตะต้องเธอแม้แต่นิ้วเดียว!
นั่นคือการทำให้แปดเปื้อน
แต่ก่อนเธออาจทำไม่ได้ แต่ตอนนี้ หลังจากเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง เธอทำได้!
เธอจะใช้สองมือใหม่นี้เพื่อเอาคืน
กำลังคิดอยู่นั้น ประตูห้องเก็บของก็ถูกผลักออกจากด้านนอก
ลู่หย่วนปรากฏตัวที่ประตู
เขาพิงกรอบประตู มือไม่ได้ถือดาบศึก สายตามองเธออย่างสงบ สอดส่องเธออย่างช้าๆ
ต้องยอมรับว่า หลังกลายเป็นปีศาจหญิง ถังซือเปลี่ยนไปมาก
ผิวของเธอขาวขึ้นหนึ่งระดับ เนียนละเอียดเหมือนไข่ต้มที่เพิ่งปอกเปลือก ส่องแสงเรืองรองจางๆ ภายใต้แสงสลัวในห้องเก็บของ