ทุกคนในทีมหญิงล้วนได้เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยตาตัวเอง สีหน้าซีดเผือดกันถ้วนหน้า
บางคนเอามือปิดปาก บางคนหันหนีไม่กล้ามอง บางคนร้องกรี๊ดออกมา แต่ส่วนใหญ่กลับส่งเสียงไม่ออก แค่ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว
พวกเธอไม่เคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน
แต่แค่ได้เห็นกระบวนการที่คนเป็นๆ สองคนกลายเป็นโครงกระดูก ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเธอจมดิ่งสู่ความกลัวที่ลึกที่สุดตั้งแต่หัวจรดเท้า
ซูมู่มู่กำธนูไฟฟ้าแน่นขึ้นเล็กน้อย สายตาเลื่อนไปมาระหว่างนักบวชกับเสื้อผ้าที่ว่างเปล่าสองชุดนั้นอย่างรวดเร็ว
ชิวหยวนก็เม้มริมฝีปากแน่น เธอรู้สึกได้ว่าฝ่ามือที่กำธนูเริ่มมีเหงื่อเย็นซึมออกมา
แต่เหงื่อเย็นนั้นไม่ได้ทำให้เธออยากถอย แต่กลับดึงความระแวดระวังของเธอขึ้นไปถึงขีดสุด
หลังจากนักบวชดูดซับเส้นใยเนื้อสุดท้ายเสร็จ เขาก็ค่อยๆ ยืดตัวตรง
หมอกดำรอบตัวเขาหนาทึบกว่าเดิม ขอบเสื้อคลุมสีดำปลิวไหวเล็กน้อยโดยไม่มีลม
เขาหัวเราะเย็นชาออกมาอย่างแผ่วเบา เสียงเหมือนฟองอากาศที่ผุดขึ้นจากบ่อน้ำลึก ทุกพยางค์สะท้อนก้องในพื้นที่แคบๆ ของห้อง 201:
"พวกเจ้าสามอาชญากร—ต่อไป ถึงคราวตายได้แล้ว"
ลู่หย่วนมองท่าทางของนักบวชที่แข็งแกร่งขึ้นตรงหน้า สีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกำลังคำนวณอย่างเงียบๆ
เลือดเนื้อของสองคนนั้นดูจะยังไม่เพียงพอที่จะสร้างความเสียหายร้ายแรงถึงตายแก่นักบวชได้