และถังซือก็ไม่ถูกดูดพลังจนหมดสิ้น สภาพร่างกายของเธอ แค่กินเนื้อดิบมื้อเช้าก็ฟื้นฟูกลับมาได้
ดังนั้น เขาจึงไม่ลังเลมากนัก ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ผลักประตูห้องนอนใหญ่เข้าไป
ซูมู่มู่และถังซือยังนอนหลับอยู่บนเตียง ผ้าห่มถูกม้วนขึ้นมาถึงกลางเอว เผยให้เห็นร่างสองร่างที่ซ้อนทับกัน
ถังซือนอนตะแคงหันหลังให้ประตู ผมยาวสยายบนปลอกหมอน ชุดนักเรียนญี่ปุ่นสีดำถูกถอดออกไปครึ่งหนึ่งแล้วแขวนไว้บนพนักเก้าอี้ ร่างงดงามเผยให้เห็นความเซ็กซี่
เขาเดินไปที่ขอบเตียงนั่งลง ยื่นมือไปแตะไหล่ของเธอ แล้วดึงเบาๆ
เธอตื่นขึ้น เปลือกตาปรือขึ้นเล็กน้อย มองเห็นใบหน้าของเขาชัดเจนขึ้นด้วยแสงที่ลอดผ่านช่องว่างของม่านจากนอกหน้าต่าง
“พี่ลู่หย่วน คุณ…”
ถังซือยังงัวเงีย ใบหน้าสวยยังเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า
“ชู่ว…”
ลู่หย่วนทำสัญญาณมือให้เธอเงียบ แล้วค่อยๆ อุ้มถังซือขึ้น
เมื่อถูกลู่หย่วนอุ้มขึ้น ถังซือแก้มแดงระเรื่อ เธอรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
แต่เธอไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย
ในใจของเธอ มีเพียงความคิดเดียว
พี่ลู่หย่วน แกร่งเกินไปจริงๆ
........
มุมมองกลับมาที่ห้อง 201
บรรยากาศในห้อง 201 ยังคงเหมือนเดิม เงียบเหงาและหดหู่
ในห้องไม่ได้เปิดไฟ แหล่งแสงเดียวคือแสงสีแดงเข้มที่ลอดผ่านช่องว่างของม่าน ทอดยาวเป็นแนวแสงพร่ามัวบนพื้น
ผู้หญิงหลายคนนั่งพิงกำแพง บ้างกอดเข่า บ้างก้มหน้า บ้างหลับตาครึ่งเปลือกราวกับเหม่อลอย