ประมาณหนึ่งถึงสองนาทีผ่านไป เสียงหายใจนั้นก็เปลี่ยนโทนกะทันหัน จากสภาวะการค้นหาช้า ๆ กลายเป็นถี่และตื่นเต้น ราวกับว่ามันยืนยันอะไรบางอย่างได้แล้ว
วินาทีถัดมา เสียงกระแทกมหาศาลก็อัดลงบนบานประตูอย่างรุนแรง——
ปัง!
กรอบประตูทั้งหมดสั่นสะเทือนจากแรงนั้น ฝุ่นผงร่วงหล่นจากรอยแยกตามมุมกำแพง
เหล็กเส้นในร่องล็อกเกิดการสั่นสะเทือนทึม ๆ ราวกับถูกบีบอัดอย่างแรงแล้วเด้งกลับสู่ตำแหน่งเดิม
แต่ประตูไม่พัง
เหล็กเส้นที่เสริมความแข็งแรงและแกนล็อกป้องกันระเบิดรองรับแรงกระแทกนั้นไว้ได้ แผ่นประตูเพียงบุ๋มเข้าไปเล็กน้อยชั่วขณะหนึ่ง แล้วก็กลับคืนสภาพเดิม
แต่สิ่งนั้นไม่ยอมแพ้
ปัง ๆ ๆ!
การกระแทกครั้งที่สองตามมา ครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ ทุกครั้งล้วนมาพร้อมกับแรงป่าเถื่อนที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ราวกับจะรื้อประตูบานนั้นออกจากกำแพงให้จงได้
ชิวหยวนกัดฟันแน่น ปลายนิ้วของซูมู่มู่ซีดขาว ทั้งคู่ตั้งธนูมั่นคง รักษาท่าพร้อมยิงตลอดเวลา
ลู่หย่วนยืนอยู่ด้านหน้าสุด ดาบศึกจักรกลอยู่ในมือแล้ว ปลายดาบชี้ขึ้นเล็กน้อย ทั้งตัวเขาเหมือนต้นไม้ที่หยั่งรากปักอยู่หลังประตู
เขาไม่ถอยหลัง ไม่หวั่นไหว ยืนรออยู่ตรงนั้น รอวินาทีที่ประตูจะถูกชนเปิดจริง ๆ
ไม่ว่าสิ่งนอกประตูจะพังเข้ามาเมื่อใด ดาบศึกในมือของเขาจะฟันออกไปเป็นอย่างแรก