ฉินอีเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาโดยไม่มีความลังเลใดๆ เธอไม่เหลือเค้าความเป็นคุณหนูใหญ่ที่เคยขับรถสปอร์ตชนนู่นชนนี่อีกต่อไป ตอนนี้เธอนั่งคุกเข่าอยู่แทบเท้าเขา เสื้อผ้ารุ่มร่าม สภาพสิ้นหวังราวกับแมวน้อยป่าที่พร้อมจะยอมทุกอย่างเพื่อแลกอาหารสักคำ
หลู่หย่วนมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเยาะหยัน
เขายื่นมือออกไป ลูบหัวที่ยุ่งเหยิงของเธอเบาๆ ราวกับกำลังปลอบสัตว์น้อยที่เพิ่งรู้จักก้มหัว
อีกมือหนึ่งหยิบเนื้อแห้งที่ยังไม่แกะห่อจากข้างๆ มาแกว่งไปมาตรงหน้าฉินอี
สายตาของฉินอีราวกับถูกแม่เหล็กดูด จ้องเขม็งไปที่ห่อสีน้ำตาลนั้น แล้วกลืนน้ำลายลงคอ
"ข้อมูลที่เธอให้มา"
หลู่หย่วนพูดอย่างช้าๆ "ก็พอจะมีประโยชน์อยู่บ้าง"
"งั้นฉันจะให้รางวัลเธอเล็กน้อย"
ดวงตาฉินอีเป็นประกาย ร่างกายโน้มไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว
แต่หลู่หย่วนไม่ได้ยื่นเนื้อแห้งให้เธอ กลับถือไว้ในมือ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่รีบร้อนว่า
"แต่ก่อนหน้านั้น ฉันอยากทดสอบความจริงใจของเธอก่อน"
ดวงตาสวยของฉินอีฉายแววสับสน:
"ความจริงใจ...ฉันต้องแสดงยังไง?"
สายตาหลู่หย่วนกวาดไปตามร่างกายที่เย้ายวนของเธออย่างไร้ยางอาย จากหัวไหล่ที่เปลือยเปล่าไล่ลงไปถึงช่วงเอว แล้วกลับมาที่ใบหน้า รอยยิ้มยิ่งลึกขึ้น: