วันรุ่งขึ้น หลี่ฝูหมานสอนจบตำราเทวตารางดาวน์อันแล้วก็มิได้จากไปทันที
เขายืนอยู่หน้ากว้างใหญ่ มือไขว้หลัง
สีหน้าเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
"เหล่าศิษย์น้อง วันนี้มีเรื่องสำคัญจะประกาศ"
"พวกเจ้ามาอยู่ตำหนักคนงานก็หลายวันแล้ว น่าจะรู้กันดีว่าศิษย์ของสำนักอายุวัฒนะแบ่งออกเป็นสี่ชั้น คนงาน ศิษย์นอก ศิษย์ใน และศิษย์แกนกลาง"
"ศิษย์แกนกลาง ในทุกสามปีคัดเลือกเพียงไม่กี่คน ทุกคนล้วนเป็นรากฐานที่แท้จริงของสำนัก"
"ศิษย์แกนกลางที่เข้าร่วมสำนักพร้อมกับพวกเจ้าล้วนเป็นเซียนมนุษย์หนึ่งเส้นกระดูกแล้ว บางคนถึงขั้นสองเส้นก็มี"
เบื้องล่างไม่มีใครพูด แต่ในสายตาทุกคนเต็มไปด้วยความอิจฉา
ศิษย์แกนกลาง คืออัจฉริยะที่แท้จริง อนาคตของเซียนผู้ยิ่งใหญ่
"ศิษย์แกนกลางล้วนมีสถานที่บำเพ็ญเฉพาะส่วนตัว ไม่ค่อยได้พบเจอกันในยามปกติ"
"แต่อีกสามวัน ศิษย์แกนกลางทั้งรุ่นที่ผ่านมาและรุ่นนี้จะมามายังตำแหนงาน"
คราวนี้ ศิษย์คนทำงานที่อยู่ข้างล่าง ไม่อยู่ในความสงบอีก แตกเสียงฮือฮาทันที
หลี่ฝ่ายหมานไม่แปลกใจกับท่าทางของทุกคน รอให้บรรยากาศสงบลงเล็กน้อยก็พูดต่อไป
"ศิษย์แกนกลางจะเลือก 'ผู้ติดตาม' ไปด้วยกันแสวงหาโอกาส ผู้ที่ถูกเลือกจะปฏิเสธไม่ได้"
เมื่อคำพูดจบ เสียงฮือฮาที่ยังไม่สงบลงก็ดังก็เป็นจอยู่ทั่วตำแหนงานอีกครั้ง
ศิษย์แกนกลางลงมาคัดคนที่ตำแหนงานด้วยตัวเอง หมายความว่าอย่างไร?
หมายความว่าเมื่อถูกเลือก เขาไม่ต้องทำความสะอาดบันไดอีกต่อไป