บางครั้งเงินมันได้มาง่ายไป ก็หมดไปเร็ว
ชูอีคือตัวอย่างเลย เงินล้านที่ได้มา ยังไม่ทันอุ่นมือเลย ก็หายไปแล้ว
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ หลังจากชูอีได้รับเงินที่หมิ่นจวินโอนมาให้ สิ่งแรกที่ทำคือทำให้หานสวินสบายใจ เธอส่งข้อความไปหาหานสวิน บอกว่าตัวเองมีเงินหนึ่งล้านแล้ว พรุ่งนี้จะเอาไปให้
หานสวินตอบกลับมาเพียงสองตัวอักษรอย่างเย็นชา——ไม่ต้อง
ชูอีเม้มปากแน่น เขาชอบทำเป็นเข้มแข็งแบบนี้ตลอดเลย แข็งเกินไปก็หักง่าย โชคดีที่ตัวเองเข้าใจจิตใจที่อ่อนโยนของหานสวิน จึงไม่ถูกภาพลักษณ์เย็นชาภายนอกทำให้กลัวถอย
นึกถึงนิสัยของหานสวิน ชูอีเลยตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะไม่ไปหาเขาแล้ว ไปหาพวกนักเลงคืนเงินให้โดยตรง ถึงตอนนั้นหานสวินจะไปทวงกลับก็ไม่สำเร็จใช่ไหม?
ชูอีมีเบอร์ติดต่อของพวกนักเลง ก่อนได้รับสายโทรศัพท์จากหานสวินที่สนามบิน เธอมีสองสายที่ไม่ได้รับ
นั่นเป็นพวกนักเลงโทรมา ติดต่อไม่ได้แล้วถึงได้ใช้มือถือของหานสวินโทรมา
ชูอีโทรไปหาพวกนักเลง นัดพรุ่งนี้เรื่องเธอจะคืนเงินให้หานสวิน
ทุกอย่างพร้อมแล้ว แค่รอพรุ่งนี้ไปเจอพวกนักเลงเอาใบสัญญาหนี้คืนมาก็เรียบร้อย!
ชูอีที่คิดว่าตัวเองช่วยคนที่ชอบแก้ปัญหาใหญ่ได้สำเร็จ ฮัมเพลงกลับบ้านเลย แถมยังทำความดี พยุงคุณปู่ที่ล้มไปนั่งพักริมแปลงดอกไม้ด้วย
จากนั้นชูอีโบกรถแท็กซี่ข้างถนนขึ้นมา เธออารมณ์ดีตลอดทาง ใกล้ถึงบ้านแล้ว ล้วงมือไปคลำการ์ดในกระเป๋ากางเกงอย่างไม่ตั้งใจ
?
หายไปแล้ว!
ตอนแรกชูอีคิดว่าตัวเองสะเพร่า ทำตกไว้ที่ไหนสักแห่ง เธอย้อนกลับไปหาเที่ยวหนึ่งก็ไม่เจอ แต่ในใจก็ไม่ได้ร้อนใจ คิดว่าจะโอนเงินไปอีกการ์ดหนึ่ง พรุ่งนี้จ่ายเงินให้พวกนั้นแบบนี้ก็ได้
