คลื่นทะเลซัดโฟมกระทบชายหาด ท้องฟ้าและผืนน้ำกลืนเป็นสีเดียวกันกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา
ชูอีมาพักที่นี่หลายวันแล้ว จากใจที่ว้าวุ่นในตอนแรก ตอนนี้กลับสงบลง มองทะเลทั้งคืนก็หาย
เคยโหยหาหานสวินเหลือเกิน แต่ตอนนี้ความคิดของชูอีกลายเป็นว่า ปลายทางของความรักคือความทุกข์ อยู่คนเดียวดีกว่า!
แทนที่จะเรียกว่าผิดหวังในรัก เรียกว่าช็อกไอดอลในดวงใจพังทลายดีกว่า หลังจากทุ่มเทความรู้สึกจริงจังติดตามทั้งกลางวันกลางคืนมาเกือบสามปี
ไม่ใช่พังเพราะข่าวฉาวโฉ่ แต่เป็นการค้นพบทีละน้อยแบบค่อยเป็นค่อยไปว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนไปแล้ว ไม่สิ จริง ๆ แล้วเขาไม่เคยเป็นอย่างที่เราคิดเลย!
ผ่านความรู้สึกหลากหลายช่วงมาแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่ตรงหน้าชูอีคือความว่างเปล่าและ...ความสงบ
บางทีเธอควรรอหาโอกาสคุยกับหานสวินให้รู้เรื่อง คิดถึงการบอกเลิก คิดถึงเรื่องโกหกที่เธอสร้างขึ้น คิดถึงเรื่องพนันนั่น...
ชูอีเริ่มปวดหัว
ตอนนี้เธอไม่แคร์แล้วว่าหานสวินจะมีท่าทียังไง มิน่าล่ะ บรรดาแฟนคลับไอดอลถึงมักยืนกรานว่าให้อยู่ห่างจากชีวิตส่วนตัว
ถ้าใกล้ชิดชีวิตส่วนตัวมากไปก็อาจพังไม่เป็นท่า!
เธอคิดจะปล่อยตัวขี้เกียจเป็นวันสุดท้าย พรุ่งนี้ก็จะกลับเมือง B ไปหาหานสวิน พูดทุกอย่างให้ชัดเจน พอตัดสินใจได้แล้ว ชูอีรู้สึกโล่งราวกับไม่มีอะไรต้องกังวล
เรื่องกลุ้มใจช่วงนี้มันเกิดจากตัวเองแท้ ๆ!
น่าเสียดายที่ชูอีอยากได้วันสุดท้ายอันสงบก็ไม่ได้ เพราะหานสวินตามมาแล้ว
"ชูอี!"
หานสวินสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด ใบหน้าขาวซีด มีรอยคล้ำใต้ตา สายลมทะเลพัดปอยผมยุ่งเหยิง นัยน์ตาที่เจ็บปวดกดทับไว้ด้วยความรักลึกซึ้ง