สายเลือดเป็นเรื่องมหัศจรรย์ ในห้องขังของโรงพักมีวัยรุ่นชายสิบกว่าคน หญิงก็สี่ห้าคน แต่หลินเหอมองปราดเดียวก็รู้ว่าเด็กสาวผมหยิกที่หันหลังให้คือลูกสาวของเธอ
เด็กหนุ่มผมสีเกาลัดทางซ้าย ผิวขาว ใส่เสื้อยืดดำ น่าจะเป็นหานสวินที่ในโทรศัพท์บอกว่าจะให้ซื้อรถสปอร์ตให้
หลินเหอปะติดปะต่อเรื่องทั้งหมดได้แล้ว
พ่อของหานสวินติดหนี้พนัน เจ้าหนี้ตามมาถึงตัวหานสวิน พอรู้ว่าชูอีชอบหานสวิน ก็เลยจะให้ชูอีใช้หนี้แทนหานสวิน
หานสวินไม่ยอม พวกนั้นแย่งมือถือโทรหาชูอี ชูอีก็มา
พอมาถึงห้องส่วนตัว ชูอีเห็นรอยฟกช้ำบนแก้มหานสวินก็สงสารจับใจ บอกว่าจะใช้หนี้ให้ แต่ต้องแก้แค้นคืนด้วย คือให้คนที่ตีหานสวินโดนลงโทษ
ชูอีอารมณ์ร้อน พูดจบก็คว้าขวดเหล้าจะลุยให้หานสวิน ระหว่างชุลมุน เจ้าของร้านเห็นท่าไม่ดีจึงแจ้งตำรวจ
พวกเด็กวัยรุ่นนี่มือหนักไม่รู้หนักเบา ถ้าเกิดเรื่องถึงตาย ร้านก็อยู่ไม่ได้!
เพราะอยู่ใกล้โรงเรียน แถวนี้มีป้อมตำรวจ ตำรวจมาเร็วมาก พาตัวคนทั้งหมดไปสอบปากคำ
พวกที่ตีเป็นพวกเหลือขอ ต่อหน้าตำรวจมีคำพูดของตัวเอง ชูอีก็กลัวเรื่องจะใหญ่โต ส่งผลถึงหานสวิน
ทั้งสองฝ่ายต่างพยายามปิดเรื่องให้เงียบ ทางโรงพักก็แค่ตักเตือนแล้วปล่อย
เพราะชูอียังไม่บรรลุนิติภาวะ โรงพักเลยโทรให้ผู้ปกครองมารับ ชูอีให้เบอร์พ่อบ้าน
ตำรวจเห็นหลินเหอคิดว่าเป็นพี่สาวของชูอี ถึงไม่ได้พูดตรงๆ แต่ก็ส่อความหมายว่าให้ครอบครัวดูแล อย่าให้เด็กไปมั่วสุมกับพวกคนจรจัดอะไรทำนองนั้น