ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นไม่มีใครพูด
ในใจต่างดูถูกหลี่ฉือหยาง แต่พูดกันตามตรงเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตัวเองโดยตรง ถ้าไปบอกอาจารย์เรื่องนี้แล้วถูกหลี่ฉือหยางผูกพยาบาทหาเรื่องเข้า ก็คงถูกใส่ร้ายเกินไป
"เพื่อนคนนี้บอกว่าเพื่อนคนนี้ขี้โอ่ จะเปิดโปงต่อหน้าทุกคน ท่าทางจะเอาเรื่องให้ใหญ่โตไม่เลิกรา"
หลินเหอกล่าวสรุปสั้น ๆ ด้วยสีหน้าซื่อตรง
"เพื่อน แกอยู่คณะอะไร เอกอะไร ชื่ออะไร อาจารย์ที่ปรึกษาคือใคร!"
อาจารย์หลี่จับตัวผู้ก่อความขัดแย้งโดยตรง ถลึงตาใส่ด้วยความโกรธ ดีนะที่เขาวิ่งมาเร็วก่อน ถ้าปล่อยให้ท่านอธิการบดีพาแขกผู้มีเกียรติมาแล้วเห็นภาพนี้ ปีนี้เขาอย่าหวังจะได้ประเมินเป็นอาจารย์ดีเด่น!
เขาที่รับผิดชอบความเรียบร้อยของลานเล็ก ๆ แห่งนี้ แค่เดินไปที่ห้องทำงานแป๊บเดียว ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น!
"การจัดการการเงินปี 2 อาจารย์ที่ปรึกษาหลินฉงเหวิน"
หลี่ฉือหยางไม่พูด เจี่ยงอันช่วยตอบออกมาให้
"ไม่ใช่ ผม..."
หลี่ฉือหยางอยากอธิบายให้ตัวเองฟัง แต่อาจารย์หลี่ไม่อยากฟัง เขาพูดเสียงดังว่า "พอแล้ว ๆ แยกย้ายกันได้แล้ว ใครมีอะไรไปทำไป..."
เพิ่งพูดจบได้สองนาที ทางด้านเหนือของลานก็เกิดความวุ่นวายขึ้น อธิการบดีพาผู้คนในชุดสูทผูกเนกไทหลายคนเดินเข้ามา
ด้านหลังพวกเขายังมีกล้องถ่ายวิดีโอตามมาด้วย เป็นสัญลักษณ์ของสถานีโทรทัศน์
อย่าว่าแต่คนที่อยู่ข้างอธิการบดีเลย ต่อให้เป็นคนที่สามารถเข้ามาอยู่ในกลุ่มคนเหล่านี้ได้ ก็ไม่มีใครธรรมดาสักคน!
ต้องมีอำนาจ มีชื่อเสียง หรือไม่ก็มีทรัพย์ พูดง่าย ๆ ก็คือ คนที่โรงเรียนเชิญมา ต้องมี "ต้นทุน" อยู่บ้าง!