สาบสูญสิบห้าปี คุณแม่สวมวิญญาณกลับมาแล้ว!

ตอนที่ 14 ลูกที่ไม่มีแม่ก็เหมือนต้นหญ้า

6 นาที· 1.5K คำ

ในช่วงฉืออู่ปีที่ผ่านมา เมืองเปลี่ยนไปมาก ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีก็ก้าวกระโดด!

หลินเหอเหมือนเด็กน้อยขี้สงสัย

ความสงสัยใคร่รู้เป็นอารมณ์ที่ซ่อนยาก แววตาที่มองไปมาจะเผยออกมาให้คนอื่นเห็นได้ง่าย ๆ

แล้วหลินเหอก็ไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้นอะไร ทำให้เธอดูเหมือนกระดาษขาว ไร้เดียงสา

แน่นอน นี่เป็นแค่การเปรียบเทียบ เพราะบุคลิกของหลินเหอไม่ได้ดูเหมือนคนไม่เคยผ่านโลกมาก่อน

ดังนั้นคนที่มองอยู่จึงเดาว่าหลินเหอแค่แกล้งทำเป็นใสซื่อ

นี่คือความคิดของผู้หญิงอีกคนหนึ่งตอนที่เดินช็อปปิ้งร้านเดียวกันกับหลินเหอ

โดยเฉพาะเมื่อเห็นเจี่ยงเฉียวที่อยู่ข้างหลังหลินเหอ เธอก็ยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐานนั้น

เด็กสาวจงใจแสดงตัวว่าไม่รู้เรื่องรู้ราว จะได้ดึงดูดสายตาพวกผู้ชายที่ประสบความสำเร็จ! ดูปราดเดียวก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นหนุ่มหล่อมาดนักธุรกิจ!

ผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่คนนั้นสะบัดผมหยักศก จงใจเผยให้เห็นด้านซ้ายของใบหน้าที่สวยกว่าด้านขวาอย่างชัดเจน

อย่าว่าแต่เด็กนั่นเลย แม้แต่เธอก็ยังใจเต้น!

ดวงตาล้ำลึก บุคลิกนิ่งสงบ ทุกอิริยาบถดูเป็นสุภาพบุรุษอ่อนโยน เสื้อผ้าลำลองก็ปกปิดหุ่นดีไม่ได้! ไหล่กว้างเอวสอบขายาว จะสมบูรณ์แบบไปไหน!

สาวชุดแดงกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ผู้ชายโคตรดี!

เธอดึงคอเสื้อให้ช่วงไหล่ที่ออกแบบมาเพื่อเปิดเผยต่ำลงไปอีก ยืดอกแขม่วพุงให้ส่วนเว้าส่วนโค้งเด่นชัดขึ้น พลางหยิบกระโปรงตัวหนึ่งเดินไปทางห้องลอง

ตอนเดินผ่านเจี่ยงเฉียว เธอจงใจทำท่าสะดุด แขนก็ยกขึ้นตามมุมที่คาดการณ์ไว้ เพื่อจะไปแตะเอวผู้ชาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป