"เหอเหอ วันนี้มันแย่มาก แต่พอเธอมาก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว"
"เธอกับอันอันคิดถึงฉัน มาหาฉันที่บริษัท ฉันดีใจมาก"
"ตู้นี้มีแต่ขนมที่เธอชอบกิน เตรียมไว้ตั้งแต่วันที่เธอกลับมา คิดว่าเมื่อไหร่เธอจะมากิน..."
......
เห็นพ่อจูงมือแม่เดินชมห้องทำงาน เจี่ยงอันก็มองอย่างเย็นชา สมกับเป็นจิ้งจอกเฒ่าในวงการค้า ร้ายกาจเกินไปแล้ว!
จงใจทำให้ตัวเองอยู่ในสถานะ "อ่อนแอ" แบบนี้แม่ก็จะสงสาร! ทำให้พ่อเรียกร้องอะไรก็ได้!
จู่ๆ เจี่ยงอันก็รู้สึกเสียใจ ก่อนพาแม่มาที่บริษัท น่าจะเตรียมการให้ละเอียดกว่านี้!
"เหอเหอ ฉันเหลืองานอีกสองชั่วโมงถึงเลิก พวกเรากลับด้วยกันมั้ย?"
หลินเหอมองไปที่เจี่ยงอัน ใช้สายตาถามว่าจะรอพ่อเลิกงานด้วยกันไหม
"ดีสิ ใช้เวลานี้ไปเดินเล่นในบริษัทกันพอดี"
ตึกสำนักงานของกลุ่มตระกูลเจี่ยงใหญ่มาก สภาพแวดล้อมการทำงานของพนักงานดีเป็นพิเศษ ที่นี่มีโซนพักผ่อน โซนออกกำลังกาย และยังมีการจัดสวนในร่มที่เป็นเอกลักษณ์ โรงอาหารของพนักงานก็น่าไปเดินดู
ที่สำคัญคือระหว่างนั้นพาไปรู้จักพัฒนาการของกลุ่มตระกูลเจี่ยงตลอดฉืออู่ปี วิธีการเด็ดขาดของพ่อช่างขัดกับบุคลิกที่แสดงออกมาตอนนี้อย่างมาก!
ความอ่อนโยนต่อหน้าแม่คือภาพลวงตา!
"งั้นเฉียวเฉียวตั้งใจทำงานนะคะ เลิกงานแล้วค่อยกลับบ้านด้วยกัน~"
ขมับของเจี่ยงเฉียวกระตุก เขาเชื่อว่าพนักงานจะไม่พูดจาให้ร้าย แต่ถ้ามีเจ้าเด็กเวรนี่คอยยุแยง ก็ไม่แน่แล้ว!
"เหอเหอ ฉันไปเป็นเพื่อนเธอดีมั้ย?"
เจี่ยงเฉียวเสนออย่างนั้น หลินเหอคิดไม่ทันถึงก็ปฏิเสธ
ถ้ามีบอสใหญ่นี้อยู่ด้วย ก็ไม่ใช่การเดินชมบริษัท แต่เป็นการตรวจงาน! ทำให้พนักงานประหม่า จะเดินชมอะไรกันล่ะ!