ฉืออู่รอให้หลินเหอจัดการต่อ แต่สุดท้ายอีกฝ่ายคุยกับตำรวจสักพัก แล้วพูดจาเกรงใจอีกสองสามประโยคก็เดินจากไป
เดินจากไปแล้วนะ?!
นั่งอยู่บนรถ ฉืออู่ทำท่าอยากพูดแต่ไม่พูด ชูอีก็ทำท่าเหมือนกัน ส่วนเจี่ยงเฉียวรินน้ำให้หลินเหอ หยิบทิชชู่เปียกมาเช็ดมือให้... ดูแลเอาใจใส่สุด ๆ เลย
"จบแล้ว?"
ชูอีเสริมคำพูดของฉืออู่ด้วยความไม่พอใจ "พวกครูพวกนั้นไม่มีดีสักคน จะให้จบง่าย ๆ อย่างนี้เหรอ?"
พอเห็นรถแล่นออกจากภูเขาสี่หลง สองพี่น้องก็นั่งไม่ติดแล้ว เมื่อกี้ยังบอกว่ามีคนบงการอยู่เบื้องหลังไม่ใช่เหรอ! จู่ ๆ ก็หยุดแบบนี้มันค้างคาใจชะมัด!
"ก่อนอื่น ตามที่เราตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ อีกห้าวันโรงเรียนของอันอันจะจัดงาน พวกเราไปกันทั้งครอบครัว"
ฉืออู่ได้ยินว่าเกี่ยวข้องกับเจี่ยงอัน สีหน้าเขาดูต่อต้าน แต่เพราะเป็นข้อตกลงที่ตกลงกันไว้ก่อนแล้ว เขาจึงตอบอย่างไม่เต็มใจว่า "รู้แล้ว"
หลินเหอหรี่ตาลง ลูกชายคนเล็กก็มีปัญหากับเจี่ยงอันด้วยหรือ? จริงสินะ วันนั้นทะเลาะกันสามคนเลยนี่
"เรื่องค่ายฝึกน่ะ ยังไม่จบหรอก"
ประโยคเดียว เรียกความสนใจทั้งหมดของชูอีและฉืออู่กลับมาทันที
"คนพวกนั้นน่าชังก็จริง แต่คนที่น่าชังกว่านั้นคือคนบงการเบื้องหลัง"
ใช่! ถ้ารู้ว่าไอ้ชาติชั่วตัวไหนแอบวางแผนลับหลัง เขาจะหั่นมันเป็นชิ้น ๆ! ฉืออู่กำหมัดแน่น
"ตอนที่แม่คุยกับอาจารย์ใหญ่หลี่ เขายอมรับแล้วว่าที่จัดการกับฉืออู่เพราะรับเงินมาทำ"
"ชูอี ลองบอกสิว่าทำไมแม่ถึงต้องคุยกับอาจารย์ใหญ่หลี่เป็นการส่วนตัวในห้องทำงาน?"