สามประโยค สั้นตรงประเด็น!
ในช่องสนทนาขณะนั้น ผู้ใช้ราวสิบกว่าคนถึงกับดีใจแทบคลั่ง ลมหายใจพลันหนักกระชั้น
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ข้อแรกและข้อสอง สร้างได้! สร้างทีละมาก ๆ! ขายปริมาณมาก!
สองข่าวนี้โคตรสำคัญ!
ถามว่ามีข้อสามด้วยเหรอ?
ไอ้หลัวจิ่วนั่นมันตัวอะไรวะ! ก็แค่ของแถม!
คำพูดของซูเหยี่ยนยืนยันสิ่งที่ทุกคนคาดเดากันเมื่อครู่ ผู้ชายคนนี้สร้างยานพาหนะพักผ่อนด้วยมือเปล่าได้จริง!
นั่นหมายความว่าทุกคนไม่ต้องทนทุกข์ในความมืดอีกต่อไป! ไม่ต้องสิ้นหวังอีกแล้ว!
กลางวันเดิน กลางคืนพัก นี่ต่างหากคือชีวิตคน!
อะไรนะ?
บอกว่าเขาสร้างด้วยมือได้ ก็ไม่ได้แจกฟรี เขามาเอาเหรียญโลหิตของทุกคนชัด ๆ
แต่ว่า...ไม่สมควรหรือไง?
สมควรสิโว้ย!
สถานการณ์บนเส้นทางไร้สิ้นสุดตอนนี้ ทั้งแท่นเทียนซูมีแค่คนเดียวที่หยิบการ์ดพักผ่อนออกมาได้!
ผู้ใช้คนอื่นที่เหลือไม่ว่าแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้าโชคไม่ดี ต่อให้มีเหรียญโลหิตมากมายก็หาวิธีพักผ่อนไม่ได้
หลายคนฝังใจทุกข์ ทรมานจริง ๆ เดินจนแทบขาดใจ พอกลางคืนก็ยังไม่ได้พักอีก
ถ้าผู้ใช้ที่อ่อนแอจะปลงตก ไม่แคร์ความเป็นความตาย ก็ไม่สนว่าจะได้พักหรือไม่...แต่พวกผู้ใช้ที่แข็งแกร่งล่ะ? พวกที่เริ่มต้นมาดีเลิศล่ะ? พวกที่มีวิธีฟาร์มเหรียญโลหิตได้มากพอล่ะ?
พวกเขาต่างหากที่ทุกข์ระทมในใจ ฟาร์มเหรียญโลหิตได้ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็สุ่มการ์ดพักผ่อนไม่ได้สักที
ยิ่งแกร่งยิ่งลำบาก มีพลัง แต่ชะตากรรมกลับไม่ต่างจากคนทั่วไปเลย มีความเสี่ยงมหาศาลที่จะตายเพราะความอ่อนล้า