"เฮ้ ดูเหมือนจะตื่นเต้นไปหน่อย"
กว่าสิบนาทีต่อมา ซูเหยี่ยนก็ค่อยๆ ใจเย็นลง มองดูคำชมเต็มช่องแชทแล้วก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ดี
ข้อมูลมากมายขนาดนี้ให้ไปฟรีๆ ใจกว้างจริงๆ แต่ถ้าตามแผนเดิม... อย่างน้อยก็คงได้เหรียญโลหิตเป็นหมื่นๆ ได้
จิ้งสังเกตเห็นความเสียดายบนใบหน้าของซูเหยี่ยน เดาเหตุผลได้ จึงพูดปลอบเบาๆ: "ต้นทุนในการหาข้อมูลของนายน้อยแทบจะเป็นศูนย์ เมื่อเทียบกับการใช้เงินฆ่าคน วิธีนี้คุ้มกว่ามาก"
"ก็จริง เป็นเธอที่รู้จักปลอบใจคน"
ซูเหยี่ยนหัวเราะ โบกมือใหญ่: "รีบจัดการแผนงานที่เหลือให้เสร็จ เร็วเข้า แล้วบุกขั้นต่อไป!"
"ค่ะ"
จิ้งพยักหน้า ถอยไปอย่างว่าง่าย แล้วทุ่มสุดตัวกับงานเก็บกวาดสุดท้าย
เฉินจือซินนำผู้รับใช้ประเภทความคิดของทีมวิจัย กำลังทำแผนการแข่งเดินสำหรับขั้นต่อไปและแยกชิ้นส่วนพื้นที่จุดสิ้นสุดอยู่
ที่ควรพูดคือ หลังจากการตายของหัวหน้าทั้งสาม คลื่นซอมบี้ในพื้นที่จุดสิ้นสุดก็ไม่ฟื้นคืนอีก
รวมถึงทีมสมุนหลายทีมที่เดินกลับมาสำรวจอาคารข้างทาง ข้อมูลที่ส่งกลับมาพูดถึงรายละเอียดกลไกการหายไปของซอมบี้
"กลไกนี่ขี้เหนียวชะมัด ไม่ยอมให้ฉันฟาร์มเหรียญโลหิตต่อในอีกแปดชั่วโมงที่เหลือเลย"
ซูเหยี่ยนลูบคาง พิมพ์ในช่องแชท: "@หลี่ต้าลี่ @หลินหว่าน"
"อีกเดี๋ยวฉันจะไปแล้ว มีอะไรให้ช่วยไหม? ไม่ต้องเสียเงิน พูดมาได้เลย"
ซูเหยี่ยนเจาะจงถามสองคนนี้ เขายังจำได้ว่าทั้งสองเคยช่วยเขาเมื่อไม่นานมานี้
ไม่ว่าจะเป็นความกล้าพูดเพื่อเขาของหลี่ต้าลี่ หรือการให้ข้อมูลของหลินหว่าน ซูเหยี่ยนจำไว้ในใจ
หลินหว่าน: "ข้อมูลที่เธอให้ไปเมื่อกี้มีค่ามาก ฉันน่าจะผ่านได้ ไม่อยากรบกวนเธอ"