ชายผู้นี้ต้องการการสนับสนุนและความช่วยเหลือจากสมุนเพิ่มขึ้น แต่ก็ติดกับดักจากการขาดแคลนยุทธปัจจัยและแรงกดดันจากการบริโภคระยะยาว
หากเป็นผู้ใช้ที่โหดเหี้ยมเลือดเย็น มีความเป็นไปได้สูงที่จะใช้วิธีให้สมุนตายไปเพื่อลดการบริโภคของกลุ่ม...แต่ซูเหยี่ยนไม่ใช่คนเช่นนั้น ค่านิยมของเขาไม่อนุญาตให้เขาทำร้ายชีวิตคนของตัวเองเช่นนี้
แม้พวกเขาจะเป็นเพียงการ์ดใบหนึ่งในนาม ซูเหยี่ยนก็ไม่มีวันเป็นเพชฌฆาต
แต่การต้องการสมุนเพิ่มขึ้น โดยที่ไม่สามารถฆ่าพวกเขาเพื่อจัดการจำนวนคนได้...นี่คือทางตันที่ขัดแย้งกันโดยสิ้นเชิง
ทว่าจิ้งไม่ได้คิดเช่นนั้น นางมองออกมานานแล้ว: สำหรับผู้ชายที่มีหลักการอย่างซูเหยี่ยน เขาย่อมต้องแสวงหาทางออกที่สมบูรณ์แบบ
แรงกดดันจากภายนอกและความต้องการภายในทั้งหมด จะบีบให้ซูเหยี่ยนเดินบนเส้นทางเอาชีวิตรอดแบบใหม่
ในทางตันนี้ มีเพียงหนทางเดียวเท่านั้น: การขยายตัวเป็นวัฏจักรไม่รู้จบ!
ต้องการประชากรมากขึ้น ถูกบังคับให้ใช้ประชากรผลิตทรัพยากร แล้วเพราะทรัพยากรอุดมสมบูรณ์จึงต้องได้ประชากรมากขึ้น...ภายใต้รูปแบบนี้ ช่องโหว่จะไม่มีวันหมด ความขาดแคลนจะไม่มีวันสิ้นสุด ความต้องการจะยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
ดังนั้น จึงได้แต่ขยายตัวไปไม่มีที่สิ้นสุด!
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
จิ้ง เพียงแค่ในเวลาที่เหมาะสม ได้ผลักดันความคิดที่ซ่อนอยู่ในใจของซูเหยี่ยน ให้มันเดินไปสู่อนาคตล่วงหน้า
ภายใต้รัตติกาล
จิ้งยิ้มมองซูเหยี่ยน ในดวงตามีความอ่อนโยนอยู่บ้าง
นางไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ แต่ใครใช้ให้ผู้ชายคนนี้ในใจยังห่วงใยชีวิตของสมุนระดับต่ำสุดเสมอ...ต่อให้พวกเราอาจตายไปก็ไม่น่าเสียดายจริง ๆ
แต่ก็ยังอยากพยายามให้มากขึ้นอีกนิด เพราะในใจไม่อยากทำให้ความห่วงใยของเขาต้องสูญเปล่า
"จิ้ง ถ้าฉันทำสำเร็จจริง เธอว่าฉันจะสามารถ..."
ซูเหยี่ยนเอ่ยขึ้นมาทันที จิ้งเอียงศีรษะด้วยความสงสัย: "สามารถอะไร?"
"สามารถหาคนมาร่วมกลุ่ม"
ซูเหยี่ยนหัวเราะหึ ๆ ทันใด: "รอให้ฉันสร้างฐานลอยฟ้าได้ มีกองทัพจักรกล มีสมุนนับแสน...แล้วค่อยดึงใครคนหนึ่งเข้ามาร่วมกลุ่ม นายว่าเขาจะทำหน้าแบบไหน?"