จิงก้มหน้าพลิกสมุดเล่มเล็กของตัวเอง: "จากการวิเคราะห์ข้อมูลที่นาตาชานำกลับมา หัวหน้าในตึกใหญ่ทางขวามีความสามารถพิเศษคือความเร็วสูง ภูมิคุ้มกันการโจมตีทางกายภาพบางส่วน และสามารถเปลี่ยนร่างเป็นสายน้ำเพื่อหลบหลีก ซึ่งเป็นกลไกหลักของมัน"
นางไม่ได้ตอบตรงๆ แต่ใช้ข้อมูลเฉพาะของหัวหน้าในการตอบโต้คำอุทานของซูเหยี่ยน
"ไม่น่าแปลกใจที่นาตาชาจะบาดเจ็บสาหัส..."
ซูเหยี่ยนสูดลมหายใจเย็น: "สู้ไม่ได้ หนีไม่พ้น จับก็จับไม่ได้ ไอ้ตัวนี้มันคือฝันร้ายของมือใหม่ทุกคน"
หัวหน้าตัวแรกมันยากขนาดนี้เลยเหรอ?
ยังดี ยังดี ที่ข้ามีหลัวต้าซาน
"สมุนที่มาจากโลกต่างกัน ก็มีสิ่งที่ยากจะเข้าใจจริงๆ"
เฉินจือซินมาถึงข้างรถและแสดงความคิดเห็น: "ตามความเข้าใจของผม วิธีปกติไม่สามารถผูกมัดหรือทำร้ายหัวหน้าตัวนี้ได้ แต่เด็กใหม่อย่างเขากลับทำได้ แสดงว่าเขาต้องมีพลังพิเศษ"
"ก็มีสมองเป็นบ้าเป็นหลังนี่นา"
ซูเหยี่ยนยักไหล่: "ฉันไม่ได้ด่านะ นี่คือคำประเมินจากกลไก"
ระหว่างที่ทั้งสามพูดคุยกัน กำแพงของตึกกลางก็ดังสนั่นอีกครั้ง ถูกระเบิดออกมาจากด้านใน
ร่างของหลัวต้าซานปรากฏขึ้นอีกครั้ง ยังคงไม่ใส่เสื้อ แขนทั้งสองข้างจับสัตว์ประหลาดไว้ตัวละข้าง มือขวาจับเงาร่างมนุษย์สีดำ มือซ้ายจับสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่มีรูปร่างคล้ายกิ้งก่าสีเลือด
เขายืนอยู่บนรอยแตกของกำแพง จับสัตว์ประหลาดทีละตัว กระโดดขึ้นไป ใช้หัวโขกกำแพงของตึกใหญ่หลังที่สาม แล้วพุ่งทะลุเข้าไปข้างใน
"สุดยอดจริงๆ"
ซูเหยี่ยนให้คำชมอย่างสูง เฉินจือซินพยักหน้าเห็นด้วย
"จิง ผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว"
"ท่านครับ เพิ่งผ่านไป 13 นาที"
"นายชนะ"